Politiemissie Afghanistan (deel 2)

transcriptie

Argos NPO radio1
15 januari 2011

Een reportage van Argos
 

Download transcriptie

*** START TRANSCRIPTIE***

        

BEGINTUNE ARGOS
 
KOP
Politie kan niet in een land dat verscheurd is er weer een eenheidsstaat van maken. Je hebt een veilige, stabiele situatie nodig om politie te kunnen trainen.”                                        
 
“Wat je (dan) in de praktijk ziet, en daar kwam men na enkele jaren achter, is dat  allerlei stammen en commandanten van de politie alleen maar mensen van hun eigen stam afzonden naar die trainingen en mensen van andere stammen niet.                             
 
Die milities, die krijgsheren, die warlords die daar allemaal zijn, die bepalen wie zo’n politietraining gaat volgen en die gniffelen in hun vuistje want ze krijgen mensen terug met wapens, met uniformen en ook nog een beetje met kennis over hoe ze die wapens moeten bedienen”
 
 “Omdat ze niet ingebed zijn in legitieme structuren, maar in allerlei stamverbanden opereren weet niet wat je aan het opleiden bent en weet je ook niet wat er gebeurt met die mensen die je traint. Voor hetzelfde geld ben je je eigen vijand aan het trainen, wat soms gebeurd is.”                                        
 
Presentatie: Aan het woord is Henk Sollie. Hij deed onderzoek naar de ervaringen van Nederlandse politiefunctionarissen die eerder al naar Afghanistan zijn uitgezonden om te helpen bij de opleiding en training van de politie daar. En ook onderzocht Sollie de ervaringen van Nederlandse marechaussees die daarbij betrokken waren .
 
Flard repo: If you’re firing , look over your weapon like this
 
Verder spraken we met Nederlandse politietrainers en met de voorzitters van de Marechausseevereniging en de Nederlandse Politiebond.                        
 
Han Busker
“Voor ons is de kernvraag: is het daar veilig genoeg en kun je daar zinvol werk doen om daar al civiele Nederlandse politiemensen  naartoe te sturen?”                                                     
 
Pres: En onze verslaggever Antoinette de Jong maakte een reportage van een politietraining in Afghanistan.                                                                                                 
 
Flard repo: ‘It’s a very dangerous area here. And you have to take him away.’                          
Pres: Hoe reëel is het voornemen van het kabinet om Afghanistan te helpen bij de opbouw van een betrouwbaar politieapparaat? Wat zijn de ervaringen van Nederlandse politietrainers tot nu toe? En weet Nederland wel wat er terecht is gekomen van de Afghaanse politiemensen die eerder door Nederlanders opgeleid?                                                                    
 
Sollie: “Een man die had het bijgehouden van zijn trainingslichting van de agenten. Hij had 60 man opgeleid in een aantal weken en een paar weken later ging die weer indexeren van wie is daar nog van over? Toen bleek dat 16 man al gesneuveld was en dan hebben we het nog niet over de gewonden.”                                                        
 
 Pres: Argos over edele bedoelingen en de weerbarstige werkelijkheid.
 
 Quote Rutte
“Het kabinet heeft vandaag besloten om te komen tot een geïntegreerde politie-trainingsmissie in Afghanistan voor de periode 2011-2014. We geven daarmee gehoor aan de wens van de Kamer. U kent de motie van de Kamerleden Peters en Pechtold. Uitgangspunt van de missie is de versterking van de civiele politie en de justitiële keten in Afghanistan, met als doel ervoor te zorgen dat er in Afghanistan gewerkt wordt aan de opbouw van de rechtsstaat.”                                    
 
Pres: Premier Mark Rutte, tijdens de persconferentie op 7 januari waarmee de nieuwe Nederlandse Afghanistan-missie bekend werd gemaakt - althans het voornemen van het kabinet om zo’n nieuwe missie te beginnen. Want het kabinet moet eerst nog de steun van de Tweede Kamer voor dit plan zien te krijgen. En daarbij is de regering afhankelijk van de steun van de linkse oppositie. De bal ligt nu bij D66 en GroenLinks. En dat zijn nu juist ook de twee partijen die in april vorig jaar, in de personen van Alexander Pechtold en Mariko Peters, het initiatief namen voor een motie. Een motie waarin de Tweede Kamer de regering opriep om de mogelijkheden van een politie-trainingsmissie te onderzoeken. Maar D66 en GroenLinks twijfelen. Komt het voorstel van het kabinet wel tegemoet aan hun bedoelingen, heeft het niet een te sterk militair karakter?
Premier Rutte doet zichtbaar moeite om D66 en GroenLinks naar de mond te praten:                
 
Quote Rutte: “De missie heeft dus een strikt opleidings- en trainingskarakter. Geen van de onderdelen van deze missie zal worden ingezet voor offensieve militaire activiteiten. En daarmee is deze missie dus wezenlijk anders dan wat we tot nu toe in Afghanistan hebben gedaan. We gaan namelijk politiemensen opleiden en we gaan de justitiele instellingen verbeteren.”                                      
 
Pres: Premier Rutte vorige week vrijdag tijdens de persconferentie in Den Haag.
Als  ook de ChristenUnie het plan van Rutte steunt levert de steun van GroenLinks en D66 een meerderheid van 77 zetels, een heel krappe meerderheid is dat van 2 zetels. Dat zou formeel net genoeg zijn, maar het is voor het personneel dat straks namens Nederland wordt uitgezonden naar een wellicht moeilijke missie een te mager draagvlak. Dat althans vindt Ton de Zeeuw, voorzitter van de Marechaussevereniging: 0.30                                                     
Quote Ton de Zeeuw
Ik vind als zo'n missie er komt moet er sprake zijn van een breed politiek draagvlak. Je weet nooit hoe de publieke opinie zich gaat vormen gedurende een missie en wat wel heel belangrijk is dat ook de militair het gevoel heeft dat die uitgezonden wordt voor een opdracht waar de meeste Nederlanders achter staan.”                                                          
Pres: Op zich is de Marechausseevereniging, net als de andere militaire bonden, wel te spreken over het voornemen van het kabinet.                                                   
 
Quote Ton de Zeeuw
Desalniettemin vinden wij het als Marechausseevereniging wel heel belangrijk dat er een goed debat plaatsvindt, dat het heel duidelijk wordt wat de doelen zijn die worden nagestreeft, omdat het ook kan bijdragen aan de zingeving voor de mensen ook van de marechaussee die dan gevraagd worden hun dienst te verrichten. En wat primair de inzet zal zijn van de Marechausseevereniging is dat er toch onder de gegeven omstandigheden maximale veiligheidsgaranties worden geboden. En als ik dan kijk naar de inzet van de brief dan heb ik daar nog de nodige vragen…“                           
 
Pres: Ook Han Busker, voorzitter van de Nederlandse Politiebond plaatst vraagtekens bij de wijze waarop de Nederlandse regering de veiligheid wil waarborgen. Veiligheid voor de Nederlandse trainers, maar ook voor de op te leiden Afghaanse agenten.
Han Busker:                                                                                                 
 
Quote Han Busker
“Men doet het voorkomen alsof het allemaal redelijk veilig is en dat het op een normale manier kan gebeuren maar de praktijk leert helaas anders. Dat is helaas datgene wat we aan berichtgeving uit Afghanistan natuurlijk elke week weer kunnen lezen, dat politiemensen in Afghanistan echt zwaar bedreigd zijn en dat het nog niet zo is dat je daar op een Hollandse manier, op een Westerse manier politiewerk kunt doen.”                                                                    
 
Pres: Politiebond-voorzitter Han Busker. Hij heeft meer vragen over het plan van het kabinet. Vragen die te maken hebben met de ervaringen van Nederlandse politie- en marechaussee-trainers die eerder al, zij het op kleinere schaal, naar Afghanistan zijn uitgezonden.              
 
Quote Han Busker
“Als je naar de ervaringen van de afgelopen jaren kijkt in Afghanistan dan lijken het meer paramilitairen die opgeleid worden en dan is de training zo basaal dat je je af kunt vragen of daar al echte politiemensen opgeleid worden. De mensen die daar zijn die doen goed werk. Laat dat helder zijn.En die gaan met volle overgave die taak aan, maar of dat ook het effect heeft wat men van tevoren beoogd, dat heeft het onderzoek van de heer Sollie toch aangetoond dat dat niet altijd waargemaakt kan worden .”
 
Pres: “Het onderzoek van de heer Sollie”, waar bondsvoorzitter Busker naar verwijst, is het onderzoek dat politiewetenschapper Henk Sollie uitvoerde in opdracht van de Universiteit Twente. Sollie interviewde tientallen Nederlandse betrokkenen en kwam op basis deze interviews tot pessimistische conclusies.                                                   
 
Quote Sollie
“Je kunt geen mensen in 6 weken opleiden, die wetkennis gaan opbouwen, allerlei mensenrechtenregels leren, leren hoe command-structuren werken, hoe men orders moet opvolgen, hoe men met burgers om moet gaan,ook hoe men met wapens moet omgaan, dat kun je niet leren in 6 weken alleen.”                           
 
Pres: Onderzoeker Henk Sollie. Sinds 1 januari werkt hij bij de Politieacademie. Die is betrokken bij opleidingsprogramma’s in Afghanistan en lijkt niet blij te zijn met de kritische opmerkingen van Sollie. Dat bleek in het televisieprogramma EenVandaag vorige week.  
 
Flard EenVandaag
Inmiddels is de mond van Henk Sollie gesnoerd. Hij werkt niet meer voor de Universiteit Twente en kreeg eergisteren een spreekverbod opgelegd, van zijn huidige werkgever de Politieacademie. Zo gevoelig ligt het. Het interview met Henk Sollie komt van het radioprogramma Argos en is in december al opgenomen. Volgende week zaterdag is de uitzending.                                                    
 
Pres: Wij stelden vorige week enkele uitspraken van Henk Sollie ter beschikking aan de collega’s van EenVandaag. Nu kunt u luisteren naar de uitgebreide versie van het interview.
 
Interview Sollie
Laat ik beginnen om te zeggen dat de politie een verwarrend begrip is, want als wij aan politie denken trekken we toch al snel verbanden met de politie zoals wij die hier in het Westen, in Nederland, gewend zijn. Nou daar is daar absoluut geen sprake van. De meeste respondenten, eigenlijk alle respondenten gaven aan dat het gewoon een bewapende militie is. Een soort van bewakingseenheid die stationair bij posten zijn geplaatst, daar wegen controleren en bewaken, gebouwen bewaken. In de gemeenschappen hebben zij ook zo hun posten, maar ze opereren heel statisch, ze blijven bij hun bureau, weinig patrouilles en ook niet zoals we in Nederland zijn, dat we met de auto's de weg overgaan en meldingen af rijden, dat soort zaken gebeurt daar niet.”
 
Tegen welke problemen liep men aan bij het opleiden?
“Nou allereerst analfabetisme, 90 a 95% van de mensen die daar kwam om de opleiding te volgen kan niet lezen of schrijven. Dan loop je tegen hele rare dingen aan als je gaat opleiden. Wij zijn gewend vanaf een bord of powerpoints mensen dingen te onderwijzen of leesmateriaal uit te delen, zo van zoek dat nog eens op en neem het mee naar huis. Nou dat kan daar allemaal niet. Lesboekjes die men had gemaakt in voorbereiding, hier in Nederland maar ook daar, kon men eigenlijk gelijk in de prullenbak gooien omdat men er niks mee kon. Dus dan zit je met de trainingen dat je alleen maar kennis mondeling kunt overdragen. Mondelinge kennis moet ook nog vertaald worden, omdat je Engels spreekt en men daar verschillende talen spreekt, Dari en Pashtun voornamelijk, waardoor heel veel tijd verloren gaat. Een training die je normaal in een uur zou kunnen houden, werd nu 2 a 3 uur, vertelden respondenten van mij. En er is al zo'n kort lesprogramma, acht weken en dat is later weer 6 weken geworden. Dat is al heel weinig om van iemand die je van de straat plukt een agent te maken, laat staan als je ook nog met dit soort problemen geconfronteerd wordt.”                                                                   
Pres: U luistert naar  Argos op Radio 1.Vandaag over de vraag hoe binnen politie en marechaussee wordt aangekeken tegen de nieuwe Afghanistan missie die het kabinet wil beginnen en wat de ervaringen van Nederlandse trainers in Afghanistan tot nu toe zijn. 
Politiewetenschapper Henk Sollie kreeg van zijn respondenten, de trainers die hij interviewde te horen dat het analfabetisme van de Afghaanse en een groot probleem vormt. Maar dat is niet het enige. Ook hun motivatie blijkt een obstakel.                              
Sollie:
Ja, dat was wel iets bijzonders waar die Nederlandse agenten mee geconfronteerd werden. Ze gaven ook aan: je verwacht, je gaat daar les geven, dat mensen heel gemotiveerd zijn om die lessen ook te volgen, want je hebt toch wel kennis en kunde om over te dragen. En dan ben je bezig en dan beginnen die cursisten gelijk allemaal van ja, we gaan niet tot 4 uur bezig vandaag. We gaan maar tot de lunch want dat deden de voorgangers de Duitsers ook. En dan heb je echt, zoals die agenten dat ook vertelden, dan denk je waar kom ik nou in terecht? Mensen die ik wil gaan opleiden staan er eigenlijk niet op te wachten. Wat dan ook bleek als ze die cursus gaven dat naarmate de week vorderde men gewoon massaal verzuimde. Men bleef gewoon weg. Nou dat zegt natuurlijk wel iets over het motivatieniveau. “                                                                       
Pres: Sollie citeert in zijn onderzoek uitvoerig uit de interviews met zijn respondenten.
Een van hen vertelt:                                                                                
 
(Missieganger over de EUPOL-missie, uit tweede onderzoek Sollie
“Er zaten mensen van wie ik me afvroeg waarom ze hier naartoe waren gekomen. Dan vroeg ik ook: ‘Wat kom je hier doen dan, behalve op je reet te zitten en geld verdienen?’ Iedereen geeft dan een gewenst antwoord en laat niet het achterste van zijn tong zien.”      

Pres: En een ander:                                                                                             

Quote (Missieganger over de EUPOL-missie, uit tweede onderzoek Sollie)
“Alleen de discussie al of de aarde rond of plat was. 95 procent vond dat die plat was. Daar kun je eindeloos over discussiëren (…). Ik heb ook eindeloze discussies gehad over kleding, over hoe je schoenen moest strikken. Dat kun je echt uren doen, want ben je met meneer A. uitgesproken, kun je met meneer B. verder gaan. Boos worden is geen optie, want dat is daar nog meer een teken van zwakte, dus kalm blijven en maar weer uitleggen.”        
 
Sollie
Een van de vragen die die man toen ook aan die agenten ging stellen, van waarom meld u zich nog aan voor de politie? En dan de geijkte antwoorden die hij kreeg: ik ben klaar met de Taliban, met de verzetslieden, ik wil wat voor m'n land doen. Maar hij zei dat als je wat verder kijkt, dan a) ze worden gedwongen door hun commandant of hun stamoudste of wie in zijn gebied dan ook maar de macht heeft  en b. toch het geld want men heeft heel veel armoede.”                                                                                  
 
Pres: Wij hadden de afgelopen maanden contact met verschillende Nederlanders die bij de opleiding van de Afghaanse politie betrokken zijn of zijn geweest. Helaas wil niemand van hen met zijn stem of naam op de radio. Ze klagen over krakkemikkige faciliteiten, ineffectieve opleidingsprogramma’s en gebrekkige internationale afstemming.      
 
Quote
“Volgens mij moet je daar als Afghaan knettergek van worden: iedere keer weer iemand die vanuit een ander referentiekader jou onderwijs komt geven. Misschien is dat wat overdreven omdat een niet onaanzienlijk deel van de studenten high is van het roken van hasj.”   
 
Pres: Ook kregen wij de beschikking over een aantal e-mails die vanuit Afghanistan werden verzonden. Een van de betrokkenen schrijft aan collega’s in Nederland:                   
(Bron Argos)
“We moesten een bestaand instructieprogamma bekijken op bruikbaarheid. Daar was ik snel mee klaar. Mijn conclusie was: uit het raam ermee. 652 pagina’s leerstof die door het merendeel analfabeten verwerkt zouden moeten worden. Vervolgens kregen mijn Engelse collega en ik de vraag op ons bord of het mogelijk zou zijn om de achtweekse opleiding (die 652 pagina’s) terug te brengen tot zes weken Let wel, dit was een serieuze vraag. Ook hier was ik snel klaar mee. Dat is heel goed mogelijk. Ze steken immers gedurende die acht weken toch nagenoeg niets op, dus kun je zonder problemen die acht weken tot zes weken terugbrengen.”                                                                                                     
Sollie
Nederlanders hadden zelf hun ideeën daarover en wilden daarmee ook aan de slag maar kregen te horen en dan praat ik namens mijn respondenten “Who pays who decides”. Dat was een beetje de mentaliteit op het kamp. Amerikanen betalen hoofdzakelijk de politie-opbouw. Dus zij hadden zoiets, dan volgen jullie ook ons lesprogramma. Dat heeft tot veel frustraties geleid bij het Nederlandse personeel wat daar zat, omdat het Amerikaanse lesprogramma niet altijd op de situatie toepasbaar was.”                                                                 
 
(Missieganger, uit tweede onderzoek Sollie)
“De handleiding was gewoon een Amerikaanse handleiding die helemaal geënt was op hun manier van werken. Maar dat werkte niet. Als je bijvoorbeeld keek naar zelfverdediging, dan hadden ze het over paralysers als de stengun. Maar die had de politie in Afghanistan niet en die kregen ze ook niet. (…) We hebben toen heel wat mailcontact met hun organisaties gehad, maar die zeiden domweg: ‘Als jullie als Nederland vijf miljard in de opleiding stoppen, mogen jullie zeggen wat er gebeurt. Nu stoppen wij het erin en bepalen wij het.’ Dat werd je dus door de Amerikanen opgelegd.”                                                                        
Sollie
“De Amerikanen zijn van mening dat de politie daar gewoon opgeleid moet worden om mee te helpen aan de counterinsurgency, contra terrorisme, wat niets anders inhoudt dan op terroristen te jagen, verzetsstrijders te jagen en bescherming te bieden  op plekken in de gemeenschappen.”
Begrijp ik u goed zien de Amerikanen die agenten vooral al een soort hulpsoldaatjes?
“ Ja, en dat blijkt zelfs uit hun eigen rapporten waar ze het hebben over Little Soldiers. Ja, dat verbloemen ze ook niet.
 Wat betekent dat dan voor de opleiding?
“Ja, de Amerikanen streven gewoon een soort paramilitaire opleiding na van zes weken, waarin je op wapengebruik veel geïnvesteerd wordt, evenals wat EHBO zaken en daar blijft het voornamelijk bij. Terwijl de EU veel meer op de wetskennis zit, hoe ga je om met je burgers, de interactie daarmee, dat zijn veel meer speerpunten van de EU. Terwijl de VS veel meer op die oorlogsvoering gericht zijn.                                                      
Reportage Antoinette de Jong
“Ik ben Sikke van de Marechaussee , we werken hier samen met het PRT om leerlingen van de AnP en de Auxilery Police hier op te leiden  
 
Pres: Een repo van Antoinette de Jong uit 2007 van een training in Uruzgan. In die Afghaanse provincie waren Nederlandse militairen destijds gelegerd met PRT’s (provinciale reconstructie teams) en ook met gevechtseenheden.
 
REPO
(An) wat is de Auxilery Police?
(Sikke) De Auxilery Police is  omdat de ANP niet goed gevuld kon worden en hebben ze een soort hulppolitie de Auxilery Police (hebben ze) in het leven geroepen om zo toch de checkpoints en de veiligheid voor de mensen te waarborgen
(An) Dus het gaat zoals u het omschrijft gaat het dan echt om kwantiteit ook, gewoon zorgen dat er snel veel mannen op die posten zijn?
(Sikke) We proberen daar een beetje een middenweg in te vinden (eh) we hebben hier twee weken om die mensen op te leiden het gaat zeker wel om nummers die we moeten hebben maar de meeste mensen werken hier al op de checkpoints. Het zijn dan militie en die krijgen dan van ons gewoon een basiscursus zodat ze wat beter als politie agent kunnen werken.
(An) Wat is de achtergrond van deze mannen?
(Sikke) (Achtergrond) het zijn mensen uit de kleine dorpjes (en) die vaak al op een checkpoint werken en ook gewoon dus hier de opleiding krijgen, een basis om echte politieman te worden en toch zo de veiligheid voor hun eigen dorp te kunnen waarborgen
(An) En zij zijn op dit moment al in dienst van de Afghaanse regering in feite?
(Sikke) (Eh) Meestal is het vaak wat anders geregeld , (eh) lokale chiefs dat zijn hun mannen zeg maar , ze worden vaak door die chief betaald en nu krijgen ze echt die opleiding dat ze straks bij de government horen en dan krijgen ze ook een pasje dan krijgen ze ook betaald
door de overheid.
(An) Dus lokale sterke mannen, krijgsheren, chiefs, tribal chiefs, hadden deze mannen al bij zich als de sterke arm maar ze waren eigenlijk niet opgeleid.
(Sikke) Eigenlijk niet opgeleid Ze wisten al goed natuurlijk om hun eigen plekje te beveiligen en hun eigen families gewoon te beschermen, maar nou geven we ze gewoon wat basis dingen zodat (ze) het politie apparaat beter gaat draaien. (Dat is het).
(An) En wat proberen jullie ze minimaal bij te brengen in die twee weken?
(Sikke) De basis dingen zijn toch zelfverdediging (eh) verkeer, hoe je een kruispunt moet regelen , hun eigen checkpoint, hoe we dat in gaan stellen daar geven we een voorbeeldje van hoe een checkpoint er uit moet zien, als er verkeer langskomt dat het even de snelheid er uit komt dat de voertuigen gecheckt worden. Er zit een stukje Afghaanse grondwet bij dat doet een lokale tolk voor ons , (eh) er zit natuurlijk schietopleiding bij dat ze goed met hun wapen kunnen omgaan en dat ze het goed kunnen onderhouden en ook weten wanneer ze wel en niet hun wapen moeten gebruiken dat zijn toch basis dingen. (eh) Daar zit dan ook bij het onderzoeken van mensen auto’s (eh) huizen, echt basis dingen
(An) de gewoontes die ze hebben voor al die activiteiten die u opnoemt, hoe zijn die tot nu toe? Want mijn ervaringen met mannen die aan Afghaanse checkpointen staan zijn eerlijk gezegd niet bijster goed.
(Sikke) Ja, dat is misschien uw ervaring. We zijn ook net begonnen met het monitoren van de checkpoints dat we samen met de missieteams van het PRT naar buiten gaan om de mensen vooral te helpen die we hier opgeleid hebben en te monitoren, te coachen en om een beetje bij te stellen van hé misschien kun je het beter zo doen dat ze overdag gewoon hun uniform aan hebben.dat ze echt een soort verlengstuk zijn van de overheid ja ik zeg het is een basis (en eh) we proberen ze zo goed mogelijk te helpen
(An) Vinden ze ook dat ze een verlengstuk van de overheid zijn of van hun tribal chief
(Sikke) dat zou ik eigenlijk niet weten.        
 
Pres: De mannen die door de Nederlandse marechaussee Sikke getraind worden zijn leden van een militie van een lokale krijgsheer. En die situatie doet zich niet aleen in Uruzgan voor, zo vertelde voormalig Afghanistan-correspondent Deedee Derksen in onze uitzending van 18 december jongstleden:                                                                                 
Quote Deedee Derksen
(Uitzending 18 december)
Bij de politie in Afghanistan moet je er eigenlijk altijd van uitgaan, zowel op lokaal niveau als op nationaal niveau, dat die politie deel uitmaakt van een persoonlijke groep van een lokale commandant of zelfs van een minister.                                                                    
 
Pres: Ook vertelde Derksen waarom dit gegeven in Afghanistan voor de internationale troepenmacht tot grote problemen leidt.                                                       
 
Quote Deedee Derksen
(Uitzending 18 december)
“D’r zijn dus allerlei oude vetes tussen die stammen. En die vetes hebben door de jaren oorlog een heel gewelddadig karakter gekregen. Mensen die trekken al heel snel een Kalashnikov uit de kast om iemand lik op stuk te geven.”
Maar je steunt dan de een en dat betekent dat je de ander tekort doet of dat die zich tekort gedaan voelt.
“ Ja, precies. Dat betekent het.”                                             
 
Pres: Groepen die zich tekort gedaan voelen door de internationale troepenmacht in Afghanistan keren zich volgens Derksen tegen die troepenmacht en sluiten zich mogelijk aan bij de Taliban. Maar er is nog een probleem. Wat gaat er gebeuren als de internationale gemeenschap zich straks terugtrekt uit Afghanistan?                                                                              
Quote Deedee Derksen
(Uitzending 18 december)
De minister van Binnenlandse Zaken is nu Ismael Khan, een heel belangrijke krijgsheer in Afghanistan. Als het Westen zo meteen weggaat uit Afghanistan en er breekt een burgeroorlog uit dan zijn al die getrainde politieagenten die zullen voor een groot deel loyaal zijn aan hem. Daar zal hij nu zorg voor dragen. En hij is een van de vechtende partijen in Afghanistan.                                                                     
 
Pres: Ook Henk Sollie, die de ervaringen van Nederlandse trainers in Afghanistan onderzocht, ziet het stammenkarakter van de Afghaanse politieagenten als een groot obstakel.  
 
Sollie
“ Omdat ze niet ingebed zijn in legitieme structuren, maar in allerlei stamverbanden opereren weet niet wat je aan het opleiden bent en weet je ook niet wat er gebeurt met die mensen die je traint. Voor hetzelfde geld ben je je eigen vijand aan het trainen, wat soms gebeurd is.”
“ Die milities, die krijgsheren, die warlords die daar allemaal zijn die bepalen wie zo’n politietraining gaat volgen, die gniffelen in hun vuistje want ze krijgen mensen terug met wapens, met uniformen en ook nog een beetje met kennis over hoe ze die wapens moeten bedienen.”
“Ik denk het enige wat er nu gebeurd is, is dat er weer veel wapens in het conflict zijn ingevoerd en allerlei kennis om die te gebruiken. En dat, ook zoals een respondent zei, van ik geef hen kennis en een aantal zit daar echt op te wachten, maar het is maar de vraag wat ze daar mee gaan doen. En dat is het hele eieren eten daar momenteel in Afghanistan,  je weet gewoon niet wat je hebt getraind. “                                      
 
Quote Rutte
Het is in het Nederlandse belang dat de Afghaanse autoriteiten op eigen kracht in staat zijn om de veiligheid, de openbare orde en de rechtsstaat te waarborgen, om ervoor te zorgen dat Afghanistan niet langer een vrijplaats is voor internationaal terrorisme. Ervoor te zorgen dat het vertrouwen van de Afghaanse bevolking in de Afghaanse overheid zal toenemen.                                                                                
 
Pres: Premier Rutte tijdens de persconferentie vorige week vrijdag.
Politiewetenschapper Henk Sollie heeft, op basis van de ervaringen die tot nu toe zijn opgedaan, grote twijfels of deze doelstellingen wel haalbaar zijn. De bevolking in Afghanistan heeft volgens hem geen enkel vertrouwen in de overheid en ook niet in de politie.
 
Sollie
Het is vanuit de literatuur ook, een Amerikaanse politiewetenschapper stelt dat ook, David Bailey, van een hele makkelijke test om te kijken van hoe ver je ben je nou met politieopbouw is als je aan een kind vraagt, van nou als je je onveilig voelt of bedreigd voelt naar wie ga je dan om dat kenbaar te maken? Als het antwoord dan is de politie dan zit je op de goede weg. Maar ik denk dat als je deze test in Afghanistan uitvoert dat de politie niet bij de antwoorden zit.                                                                           
 
Pres: Een grote rol bij dit gebrek aan vertrouwen speelt de corruptie. Die is diepgeworteld in Afghanistan.                                                                                                  
Sollie
“Het is ook niet zo verwonderlijk dat die politie corrupt is, want iedereen is natuurlijk bezig met zijn of haar lijfsbehoud. En dat zie je de Afghaanse politie-agent ook doen. Je ziet dat de Afghaanse politie ook niet ingebed is in een goeie organisatiestructuur. Ze zitten heel erg veraf gestationeerd, verspreid over het hele land op afgelegen posten waardoor er weinig controle is op dergelijke functionarissen en men aan veel gevaren bloot staat, men relatief licht bewapend is, weinig salaris ontvangt als men dat al ontvangt omdat commandanten en gouverneurs veel salaris afromen. Dus ja je ziet dat die agenten voor zichzelf gaan leven en hun functie gaan misbruiken Door afpersing, door de burgers te bedreigen als ze bepaalde dingen niet doen , als ze over een weg gaan tol heffen, wat niet de bedoeling is. Daardoor heeft de lokale bevolking totaal geen vertouwen  in de politie.”                                                                
Pres: Het feit dat de politie in Afghanistan vaak verweg in afgelegen gebieden wordt gestationeerd zit leidt volgens politiewetenschapper Henk Sollie tot een gebrek aan controle. Maar het draagt ook bij aan een ander probleem: Er worden elk jaar grote aantallen politieagenten gedood in Afghanistan.                                                                             
Sollie
 “ Een man die had het bijgehouden van zijn trainingslichting van de agenten . Hij had 60 man opgeleid in een aantal weken en een paar weken later ging hij weer indexeren van nou wie is daar nog van over? Toen bleek dat 16 man al gesneuveld was en dan hebben we het nog niet over de gewonden. “                                                           
 
Pres: Vorig jaar alleen al werden in Afghanistan meer dan twaalfhonderd politieagenten gedood en in de laatste vier jaar samen meer dan zesduizend. Daarbij zitten ook agenten die door Nederlandse trainers zijn opgeleid.                                                                   
 
Quote Han Busker:
“Dat heeft natuurlijk een enorme impact.”                                                            
 
Pres: Han Busker, voorzitter van de Nederlandse Politiebond.
 
Quote Han Busker:
“En daarom is het ook van het grootste belang dat je van te voren heldere doelen hebt en dat je dan ook weet dat je die kunt realiseren want anders levert het alleen maar frustratie op en levert het naast frustratie ook nog gewetenswroeging misschien wel op en wat er allemaal nog bij kan komen. Dus wij vinden het als Nederlandse Politiebond van het grootste belang dat én de veiligheid van de mensen goed gegarandeerd is, dat is prioriteit één wat ons betreft, en dat je daarna een taakstelling hebt waarvan je later ook wat positieve effecten gaat zien.”                                                                                     
 
EINDTUNE ARGOS

 

 *** EINDE TRANSCRIPTIE***