Meneer Foppe en de hele reutemeteut

Anya Boelhouwer ,

Wim de Bie verontschuldigt zich meteen voor zijn optreden: ‘Excuseer, ik ga voorlezen uit een stokoud boek. Het is gepubliceerd in 2009! Ik zou het u niet kwalijk nemen als u naar een andere schrijver ging.’ Gelukkig bleef iedereen zitten. Voordeel was dat wij zijn werk nu meteen konden testen: kán de inhoud van Meneer Foppe en de hele reutemeteut nog in 2012?

Voor het eerste verhaal, over het boerkaverbod, geldt dat zeker. De Bie vertelt over een hoogst ongemakkelijke treinreis, waar hij de enige passagier was zonder boerka. Gelukkig gaat de regering dit immense probleem voor ons aanpakken! De sfeer zit er meteen goed in. En dat blijft zo tijdens de tweede treinscene, waarin een man beleefd aankondigt bij hoge uitzondering gebruik te gaan maken van zijn mobiele telefoon: ‘Even later ving de man het luidste mobiele gesprek aan dat ooit in een Nederlandse trein heeft plaatsgevonden.’ Een hilarische beschrijving van een gesprek vol gevloek, gescheld en schreeuwend gekrijs volgt. De zaal buldert van de lach.

Ook  een humoristisch, filosofisch verhaal over het verschil tussen man en vrouw heeft een plaats in Wim de Bie’s oeuvre, net als een monoloog over een man die op de snelweg wordt voortgestuwd door de file en zo terechtkomt in een Centerparcs-bungalow. Verder trakteert Wim ons op twee komische, maar ontroerende verhalen over de aandoenlijke meneer Foppe: een angstige, eenzame vrijgezel, die het liefst veilig alleen in zijn flatje wil blijven.

De Bie’s boek gedateerd? Niets van gemerkt. Sommige verhalen zijn actueel, andere tijdloos. De Bie’s lichte, droogkomische en soepele voorleesstijl verhogen het plezier. De zaal heeft genoten. Conclusie: wellicht is het tijd voor een nieuwe impuls voor Meneer Foppe en de hele reutemeteut,  en moet Wim De Bie het uitbrengen als luisterboek? Ja, wie weet!


Voor wie meer wilde werd het boek wordt buiten verkocht. ‘Als er nog enkele oude exemplaren zijn,' voegde De Bie hieraan toe. Hierna was het tijd voor zijn signeersessie met zijn collega Kees van Kooten: ‘Die heeft wél een nieuw boek!’