Saskia de Coster 'Stille dieren'

Saskia de Coster ,

VPRO's Kerstverhalen 2014

'En dan komt de meneer met het potlood van slaap binnen in je kamer.' Op eerste kerstdag een bijzonder klankverhaal van de Vlaamse auteur, scenarist en videokunstenaar Saskia de Coster, in 2013 verscheen haar roman 'Wij en ik'.

Stille dieren


En dan komt de meneer met het potlood van slaap binnen in je kamer

En dan tekent hij een blauwe lijn op de muur

En dan kan je die lijn doortrekken

En dan heb je een oceaan van tijd

Je hoort je naam in een gesprek tussen vreemden

Je hoort de wolken

Je hoort de vissen in de koelkast

Je hoort de wolken kilometers boven ons

Je hoort de tenen van de dieven in de nacht

Je hoort de wolken de wolken

En dan hoor je het glas van het kadertje breken waarin mevrouw de egel boven haar latijnse naam stokstijf stond op papier

En dan liggen er scherven en rood op de sporen van de grond

En dan hoor je het gelach waarvan je altijd al dacht dat het de lach van een egel was als die kon lachen

En dan schuiven grote, rode gedachten wagon per wagon voorbij

Mevrouw de egel is uit haar kader aan de muur gesprongen

Mevrouw de egel komt naast je liggen

Mevrouw de egel is een dikke echte opgeblazen egelin en lijkt nog het meest op een sneeuwbal vol stekels

Mevrouw de egel zegt: Wij staan aan de rand van het paradijs maar eerst moet alles hier kapot
Je hoort haar

Je hoort haar slapen

Je hoort de ademhaling van mevrouw de egel die watertrappelt onder de lakens in de oceaan van tijd

Je hoort de wolken

Je hoort  de wolken van morgen

Je hoort dat de meneer met het potlood eraan komt en een suikerig kerstlied op de muren schrijft

Je hoort morgen

Morgen morgen, het woord staat al rechtop in de tram naar vandaag

morgen wij

morgen wij en

overmorgen alles hier kapot

en dan wij met onze benen bungelend over de rand van het paradijs