Ben van der Velden - De Rijn

Maarten van Bracht ,

Contact, begrip en vriendschap. Ondanks die splijtende rivier.

grensbewoners

Na drie oorlogen en herhaalde annexatie van de Elzas besloten politici tot de zogeheten Duits-Franse as, die sinds 1945 de vrede bewaart en ‘Europa’ op gang houdt. Oud-NRC-correspondent Ben van der Velden beschrijft in De Rijn. Een taaie en koppige grens (Athenaeum–Polak & Van Gennep) wat dit in de praktijk inhoudt voor grensbewoners aan weerszijden van de Bovenrijn, het stroomgebied tussen Basel en Bingen. Hij verbleef twee jaar in Breisach, onder Straatsburg, en doorkruiste de grensregio van Elzas en Baden, tussen Vogezen en Zwarte Woud. Het Elzassisch (Duits dialect) verdwijnt, terwijl de Badeners weinig Frans spreken. De culturele grens wordt dus scherper, en ook het (oorlogs)verleden blijft opspelen, maar de open grenzen leiden tot meer contact, begrip en vriendschap. Ondanks die splijtende rivier.