#CB12: Schrijnende poëzie als pauzemuziekje

Tom Klaassen ,

Vroeg op de vrijdagavond mag Kira Wuck een klein kwartier voorlezen in een bovenzaaltje. De 33-jarige half Finse half Indonesische dichteres maakte indruk met haar bundel 'Finse meisjes'. Ze staat vlak voor de band De Meisjes geprogrammeerd. Door het binnen schuifelende publiek heeft het optreden wat weg van een pauzemuziekje. De geluidsman vraagt van de weeromstuit of er wel een microfoon klaarstaat voor ‘die voorleesjuffrouw’.

GEZIEN
Kira Wuck, Crossing Border, Paradise, 16 november 2012

LITERATUUR
Finse meisjes, het debuut van Kira Wuck (1978), bevat gedichten die in de eerste instantie geinige, absurdistische vertellinkjes lijken, maar bij nader inzien hartverscheurende beelden bevatten. Wuck schrijft tragikomische gedichten over eenzaamheid, die naar kalfslever in een ovenschaal ruikt, en over de HEMA waar je je hele leven terecht kunt. Van rompertje tot doorlekzeil. Met Finse meisjes maakte Wuck veel vrienden onder recensenten en schrijvers. Ze ontving lovende recensies in onder meer de Volkskrant en NRC. Arnon Grunberg is een fan van haar korte gedichten over desolate werelden en eenzame mensen. Wuck heeft al langere tijd succes op de Nederlandse poëziepodia en won in 2012 het NK Poetry Slam.

PLUS
Wuck houdt zich zo dapper als mogelijk staande tegenover het murmelende en naar binnen schuifelende publiek. Ze benadrukt de melancholische passages in haar gedichten en neemt de moeite ze van context te voorzien. Ook vertelt ze over het contact dat ze met haar lezers heeft, die haar bijvoorbeeld laten weten dat ze een bepaald gedicht heel mooi vinden, behalve regel zes. Dit, gepaard aan haar puntige en melancholische gedichten maakt haar voorleesbeurt tot een charmant optreden.

MIN
Wuck is een beetje zenuwachtig en beweegt hierdoor schutterig, trekt aan haar kleding en leest soms wat snel voor. Hierdoor verliezen sommige van haar gedichten de zeggingskracht die ze op papier wel hebben. Het gaat vaak een beetje snel, en soms is het wat monotoon. Terwijl Wuck’s gedichten juist tijd nodig hebben om in te werken en indruk te maken. Bovendien is het optreden hierdoor nóg sneller afgelopen dan op het programma stond, terwijl dat al zo kort was. Ze sluit af met een gedicht dat ze opdraagt aan het publiek en is weg.

CONCLUSIE
Van een Poetry Slam-winnaar verwacht je niet dat ze zo snel door haar materiaal heen schiet. Het optreden was wat vlak door de presentatie, maar het materiaal maakte veel goed. Eigenlijk alles. Haar zinnen zijn mooi en haar beeldspraak nog mooier. Zelfs door haar gehaaste optreden schemert de ontheemding en vervreemding door. Voorwaar een prestatie.

CIJFER
7,5