Vaarwel frustratie

Jeroen van Kan ,

'The struggle with writing is over.' Dat staat op een post-it die Philip Roth op zijn computer heeft geplakt. Het is echt waar, hij stopt, bevestigt hij nu ook in een interview met The New York Times.

 

'Elke dag kijk ik naar dat briefje, en dat geeft me zoveel kracht,' zegt Roth in dat gesprek. Vorige week meldden we al dat Roth tegen het Franse blad Les InRocks had gezegd te zullen stoppen met schrijven, maar die boodschap kwam in Amerika nogal als een verrassing. Vandaar dat The New York Times bij hem langs ging om hem om een toelichting te vragen.

 

Hij wordt in maart 80 jaar oud, schrijft al boeken sinds 1959, heeft er intussen 31 op zijn naam staan en heeft er genoeg van. Niet alleen van het schrijven overigens: het gesprek met The New York Times is tevens het laatste interview dat hij zal geven. Drie uur lang, te lezen op de website van de krant.

 

Roth besloot al te stoppen na voltooiing van zijn roman Nemesis, maar wilde het toen nog niet publiek maken. ‘Ik zei niks omdat ik het eerst zeker wilde weten,’ zegt hij nu. ‘Je kunt het niet eerst bekend maken en dan toch weer iets publiceren. Ik ben geen Frank Sinatra.’

 

Een aantal maanden geleden heeft Roth Blake Bailey aangesteld als zijn biograaf, met wie hij nu nauw samenwerkt. ‘Ik werk nu voor hem, ook al betaalt het niet echt goed.’ Het zal nog wel even duren voordat we de biografie kunnen lezen.

 

Overigens zijn er op de website ook audiofragmenten te horen van het drie uur durende gesprek dat Charles McGrath had met Roth. Iets ouder, maar nog steeds het bekijken waard is het gesprek dat Michaël Zeeman met hem voerde.

Een jonge Philip, links, met zijn ouders en zijn oudere broer Sandy, voor de deur van hun huis Newark.