Aftelkroniek #06

Jeroen van Kan ,

Je krijgt soms wonderlijke vriendschapsverzoeken via Facebook. Had ik Martin Heidegger al toegevoegd aan mijn virtuele vriendenkring? Tien van mijn vrienden zijn al met hem bevriend.

Wie de buikspreker is achter de virtuele Heidegger weet ik niet, maar veel met de gelijknamige filosoof kan hij niet te maken hebben. Martin schrijft op Facebook voornamelijk versjes. Hier een kleine proeve van bekwaamheid:
 
BEF EENS WAT
 
Herman, beffen deed ik ooit met overtuiging
in Brussel!
 
Ik plafonneerde in de herfst van mijn
carrière aan de Louizalaan,
na champagne, oesters, een literaire prijs.
 
Aan de hotelbalie werd ik lichter
en steeg vol lachgas aan haar zijde op.
 
Nomdedieu vous êtes un vrai canon,
dat zei ze tegen jou misschien,
maar tegen mij citeerde ze uit een haiku
van Pierre Plum. Gaat zo:
 
'koeien in de wei
ze grazen gras en klaver
slurpen nooit een ei'
 
Herman, wat sprak ze het woord
slurpen meesterlijk uit!
Ik zeg je, beffen deed ik ooit met overtuiging
in Brussel
 
mans was ik!
 
De Herman in kwestie moet Brusselmans zijn. Nu geef ik toe dat de gedachte dat Martin en Herman elkaar hebben gekend op zich al zo geestig is dat je verbeelding aan die fantasie langer blijft plakken dan je wil… Niettemin, de kans is klein dat Martin gevolg zal hebben gegeven aan het advies van Herman. Dat komt enigszins laat, ook al valt niet met zekerheid te zeggen wat Martin en Hannah daar in die berghut precies hebben uitgespookt.
Mijn verhouding met de echte Heidegger is bescheiden in omvang. Ik kreeg ooit zijn verhandeling Der Ursprung des Kunstwerkes cadeau van iemand die vond dat het slecht was gaan ruiken. Dat argument heb ik sindsdien nooit meer gehoord.
 
Tot geen van zijn overige werken ben ik ooit doorgedrongen, ook al las ik met plezier de biografie die Rüdiger Safranski over hem schreef, maar deze verhandeling vormt een uitzondering. Hoewel ook moeilijk vaak (kennis van zijn idioom is raadzaam), toch de moeite van het lezen waard. Heidegger beschouwt de kunst niet vanuit sociologisch of psychologisch perspectief, schrijft ook geen estheticaleer zoals veel van zijn voorgangers, maar stelt zich de ogenschijnlijk eenvoudige vraag: wat is kunst eigenlijk?
 

‘De oorsprong van het kunstwerk en de kunstenaar, is de kunst’. Denk daar maar eens over na.