Niet over het Spaarne!

Maurice Woestenburg ,

De Hallen in Haarlem heeft als eerste museum in Nederland een huisdichter aangesteld. Lucas Hirsch, die recent nog een gooi deed naar het stadsdichterschap van die stad, gaat bij elke tentoonstelling een gedicht voordragen.

Niet over het Spaarne! heet de laatste bundel van Sylvia Hubers, die na vier jaar besloot te stoppen als stadsdichter van Haarlem. In de bundel is het stadsdichterschap een van de onderwerpen. Het ambt heeft haar mooie gedichten opgeleverd, zegt Hubers nu, hoewel ze worstelde met het schrijven in opdracht; de verplichting die je als stadsdichter opgelegd krijgt om jaarlijks zes gedichten over de stad te schrijven.

Lucas Hirsch stelde zich kandidaat om Hubers' opvolger te worden. Tevergeefs. Hij sneuvelde - onbegrijpelijk, overigens - in de voorronde van de verkiezingen. Er volgde een hoop commotie, veroorzaakt door roddel en achterklap. Twee van de vier overgebleven kandidaten trokken zich terug na een reeks van onderlinge verdachtmakingen, waarna Nuel Gieles het stadsdichterschap zowat in zijn schoot geworpen kreeg.

Vandaag bericht De Hallen, een museum voor moderne en hedendaagse kunst, dat ze Hirsch als huisdichter hebben aangesteld. 'Het museum ziet in de huisdichter een nieuwe manier om kunst te duiden of te interpreteren en een nieuw publiek te interesseren voor hedendaagse beeldende kunst', aldus het persbericht. Het museum volgt het voorbeeld van het Museum of Modern Art in New York, waar de huisdichter een succesvol onderdeel van de museumidentiteit is.

In Nederland kenden we bij het museum al wel de huisfilosoof. In 1999 vervulde dichter Ingmar Heytze als eerste deze functie bij het Centraal Museum in Utrecht. Nu hebben we dus ook de huisdichter. Een functie die misschien wel mooier is dan het stadsdichterschap. Als dichter is het immers verleidelijker om je door beeldende kunst te laten inspireren, dan door de stad waar je ook dagelijks de boodschappen doet, de kinderen naar school brengt, etc. En een bijkomend voordeel voor Hirsch: er komen geen verkiezingen aan te pas. Geen circus. Gewoon benoemen. Klaar.

Hirsch schrijft zijn eerste gedicht naar aanleiding van de groepstentoonstelling Dread, die de gevolgen van technologische vernieuwing als thema heeft, en waar werk is te zien van onder anderen Roger Hiorns, Thomas Hirschhorn en Laurent Grasso. Anton de Goede gaat morgen met Hirsch naar de opening van de tentoonstelling. Een verslag is maandag te horen in Villa VPRO, vanaf 16.00 uur op Radio 1. Luister intussen naar het gesprek dat Wim Noordhoek met Sylvia Hubers had over haar bundel Niet aan het Spaarne!. Hij trof haar, hoe kan het ook anders, aan de rivier die de stad in tweëen splitst; het Spaarne.