A goat for a vote

Radha Ramdhan ,

Er zijn steeds meer scholen in Kenia. Nieuw daar is de verkiezing van leerlingenvoorzitters. Meteen een lesje in democratie, laat de documentaire ‘A goat for a vote’ zien.

-----------------------------
2Doc: A Goat for a Vote
woensdag 19 februari,  23.00-0.00 uur, nederland 2

-----------------------------

Schoolverkiezing

Harry biedt zijn klasgenoten een lunch aan, hier nog levend.

Scholieren die deelnemen aan verkiezingen op middelbare scholen: het zou een onderwerp kunnen zijn uit Metropolis, het VPRO-programma waarin reporters over de hele wereld korte filmpjes maken over hetzelfde thema. Want een schoolverkiezing lijkt luchtig, maar zegt veel: niet alleen over het verkiezingsprogramma van de studenten. Je vangt tegelijkertijd een glimp op van de culturele mentaliteit van de leerlingen, docenten, en soms zelfs van de ouders. Bovendien laat je via het onderwerp zien hoe het eigenlijk gesteld is met het onderwijsniveau.

‘Academische vooruitgang’ en ‘discipline’ staan op het verkiezingsprogramma van de Keniaanse scholier Saïd. Hij is, met Harry en Magdalene een van de drie kandidaten die de documentaire A Goat for a Vote volgt. Saïd is een handige jongen die de zaken slim aanpakt: met geld dat hij bij elkaar ritselt van zijn familie start hij een succesvolle verkiezingscampagne. De minder gefortuneerde Harry moet zijn verkiezingsgeld verdienen door kokosnoten te verkopen op de plaatselijke markt (een onvergetelijke scène) waar hij vervolgens snoep van koopt en de geit uit de titel – voor bij de lunch – als inzet om stemmen te winnen. Magdelene vertrouwt vooral op haar intelligente retoriek. Maar of dat genoeg is?

Keniaanse jeugd

‘De film kaart de grotere problematiek in Kenia aan,’ legt maker Jeroen van Velzen (1979) uit. Hij bracht er zijn jeugd door, vertrok vervolgens naar Amsterdam om aan de filmacademie te studeren, en keerde terug naar Kenia om films te maken. ‘Het verschil tussen arm en rijk, corruptie, vrouwendiscriminatie, ik wilde de kwesties aan bod laten komen via personages zoals Harry en Magdelene, die – net als veel kinderen in Kenia – geen makkelijke achtergrond hebben. Maar niet door te leunen op zielige verhalen zoals zo vaak het geval is met films over Afrika.’

Hoe beleefde Van Velzen zijn eigen schoolperiode in Kenia? ‘Destijds waren er geen scholen. Daarom zat ik op een Britse kostschool. Ik verbleef vier maanden verspreid over het jaar in Kenia. Hoewel het nog beter kan, is de onderwijssituatie inmiddels flink verbeterd: er zijn meer scholen en meisjes krijgen nu de kans om onderwijs te genieten. Door de traditionele kijk op vrouwen was dat vroeger onmogelijk. De Keniaanse schoolverkiezingen zijn een nieuw fenomeen. Unicef ondersteunt het initiatief, dat daarmee kinderen kennis wil laten maken met democratische processen. Ik wil de film in het hele land vertonen.’