Omgekeerde wereld: Hippie-hygiëne

Wat was jouw blikverruimende reiservaring? VPRO Buitenland ontving op deze oproep talloze mooie foto's en verhalen. Jacky Vermeulen ontmoette regelmatig hippies in Thailand. De één nog viezer dan de ander.

Ik wilde altijd al reizen, het leek me zo’n gave ervaring. Vooral om ook met alle andere backpackers zoveel mee te maken. Daar vergiste ik me in. De andere backpackers waren vooral heel erg jong en deden naief mee aan dierenuitbuiting. Maar het meest verbaasde ik me over de hippie-types die altijd al op reis waren. Vreselijk irritant en cliché waren ze. Maar ook onvergetelijk. Eén keer in de zoveel tijd zaten ik en mijn reismaatje weer vermakelijk met eentje opgescheept…

De eerste hippie die ik op reis ontmoette zal ik nooit vergeten. Brian the Bone Eater, in Nieuw Zeeland. Hij had één lange dread in zijn kale nek, bloeddoorlopen oogjes, gele tanden, zweetdruppels op zijn voorhoofd en hij zat elke avond gezellig naast ons, ons afval op te eten. Ik zal nooit vergeten hoe hij vrolijk knerpend de vissenbotten op at die wij over hadden, ‘can I have the bones? It’s the best part!’ Mijn reismaatje Tristan leerde me in die tijd dat hippies geboren worden van je eigen lichaamsvuil. Ze kruipen na het douchen uit het putje en volgen je dan een tijdje, omdat je bij wijze van spreken hun moeder bent.

De volgende hippie die uit mijn doucheput kwam kruipen was Heidi the Amazer, in Thailand. Heidi die yogales gaf in Verweggistan. Die liever bier dronk dan water, liever jointjes rookte dan adem haalde. Heidi die aan het eind van elke zin haar rode ogen heel even opensperde, haar tong uit haar mond duwde en ‘oh waaauw’ kreunde. Heidi die altijd de dag afsloot door ‘that’s amaaaazing’ te zuchten en terplekke in slaap te vallen. Zo plotseling als dat ze een week lang onze beste vriendin was, verdween ze weer.

Mama

We waren net in het Noorden van Thailand, en ik rook hem al van een afstand. De geur van meerdere lagen ganjazweet, vieze teennagels en oorsmeer. Mijn reismaatje Joep rook het ook. Hippievlees. Als goede jachthonden staken we onze neuzen in de lucht om te ruiken waar het precies vandaan kwam, zodat we snel de andere kant op konden lopen. De geur werd opeens ZO sterk met een zweem van ongewassen poepveeg, dat we onze tranende oogjes dichtknepen en onze neuzen snel inhielden. We ademde voorzichtig door onze mond achter ons hand. Te laat.

Ik deed mijn ogen langzaam open. En ja hoor, daar zittie dan. Met doffe rode ogen en een slijmerige glimlach zit hij me stinkend en kwispelend aan te kijken alsof hij ‘mama!’ wil gaan zeggen. Zijn hoofd zit vol met klonterige dreads, tussen zijn wenkbrauwen is een boeddhastip getattoeerd. Zucht.

Het is waar, we hebben net gedoucht. Zou die theorie dan echt waar zijn? De hippie begint al te praten, heel veel. Hij gaat voorlopig ook niet stoppen. Hij verteld over zijn goede baan als boer. Hij knipt de toppen in de ‘ganjafields’. Twee maanden per jaar, en de rest van het jaar ligt hij hier te stinken.

De dagen daarna komen we bijna niet van hem af. Tot onze grote schrik duiken er steeds meer hippies op. De stank is niet te harden en als het Thaise omaatje dat de bamboe-bungalows verhuurt waar wij slapen, niet zo vreselijk lief zou zijn en s ‘avonds tot laat met ons bier zou drinken en hand in hand met me zou dansen in het maanlicht waren we allang weggeweest.

Het omaatje ziet er droevig uit, levend in de stinkende wolk van hippiedamp. Opeens begint het te dagen. Alle hippies van het kamp noemen het omaatje ‘mama’.

‘Good morning mama, want to share a beer?’
‘Is there some more food, mama?’
‘I want to go to the market mama, is it far?’

Ze komen allemaal stuk voor stuk uit haar eigen doucheput!

THE HORROR!

We konden het geen minuut langer verdragen en moesten wel afscheid van haar nemen.

Wegens succes verlengd!

Wat was jouw blikverruimende reiservaring? Stuur je inzending uiterlijk 31 augustus naar buitenland@vpro.nl. Geselecteerde verhalen maken kans op een buitenlandprijzenpakket en publicatie in de VPRO Gids.