filmjaar 2016

Drie vragen: Kim Longinotto

IDFA-coryfee vindt de werkelijkheid vaak vreemder dan je je kunt voorstellen

Kevin Toma ,

De Engelse documentairemaakster Kim Longinotto is geen onbekende voor het vaste IDFA-publiek. Haar documentaires Divorce Iranian Style (1998) en Runaway (2001) oogstten veel lof tijdens eerdere edities. Afgelopen jaar mocht Longinotto bovendien haar documentaire-top 10 samenstellen. In haar nieuwe film The Day I Will Never Forget vertellen Keniase vrouwen onomwonden over hun besnijdenis. Cinema.nl legde haar drie vragen voor, met als leidraad het IDFA-motto: 'Waar gelooft u in?'

 

  • Mevrouw Longinotto, waar gelooft u in?

    'De realiteit is vaak vreemder en buitengewoner dan je je kunt voorstellen. Daarom is het maken van documentaires zo opwindend. Waar ik altijd bang voor ben, is dat ik er niet in slaag die realiteit met mijn film te vangen en op het publiek over te brengen.'

  • Welke documentaire heeft uw kijk op de wereld radicaal veranderd?

    'Elke keer dat ik een documentaire maak ondergaat mijn visie op de werkelijkheid een radicale verandering. Voor mijn nieuwe film heb ik mensen ontmoet die moediger waren dan ik had durven hopen. Soms zie ik een documentaire en dan lijkt het alsof er een nieuwe wereld voor mij opengaat. Films als Hoop Dreams, Harvey Milk , Southern Comfort. Met zulke films maak je een grote sprong in het leven van iemand anders, en dat kan soms ronduit verpletterend zijn.'

  • Welke documentaire mogen de IDFA-bezoekers volgens u niet missen?

    'Ik heb net met een aantal mensen Michael Moore's Bowling for Columbine gezien. Toen de film was afgelopen zijn we allemaal uit onze stoelen gesprongen en hebben gejuicht!'