filmjaar 2016

Alles is geïmproviseerd

Tiger Award-kandidaat: Glue van Alexis Dos Santos

Sietse Meijer ,

De lijm uit de titel van Tiger Award-kandidaat Glue wordt gesnoven door Lucas en Nacho, twee pubers in Argentijns Patagonië die zich in de woestijn onledig houden met experimenten met seks en drugs en spelen in een punkband. Regisseur Alexis Dos Santos (1971) roept een sterk, sfeervol beeld op van deze rebellen zonder doel.

IDEE
'Het begon als een korte film. Dat was het stuk waarin de twee jongens naar de flat van Lucas' vader gaan en lijm snuiven; het duurde twintig minuten. Toen besloot ik het uit te breiden tot een portret van een gezin. Ik wilde een tienerfilm maken, maar dan eentje die anders was dan alle films over tieners die ik kende. Geen van die films liet zien hoe mijn tienertijd was. Ik wilde een film maken die rauwer aanvoelde, die meer op mijn adolescentie leek. Ze laten vaak een Hollywood-idee van tieners zien, met een geïdealiseerd romantisch verhaaltje. Ik wilde een beetje een vieze film maken. En de angsten en spanningen laten zien die je als tiener hebt. Het andere idee was om een portret te maken van dat plaatsje, in Patagonië, waar ik zelf ben opgegroeid.'

IMPROVISATIE
'Alles is geïmproviseerd. Ik heb van tevoren een treatment geschreven, van daaruit hebben we met de acteurs een workshop gedaan, daar is alles uit voortgekomen. Veel scènes filmden we zonder te weten wat er ging gebeuren, dan hadden we alleen het concept van de scène en lieten we ze begaan. Ik had uiteindelijk zo'n 46 uur materiaal, daar had ik tien films van kunnen maken. Maar toen ik al dat materiaal bekeek, werd al snel duidelijk welke vorm het zou moeten krijgen.'

IDOLEN
'Dat is een lijst van honderden namen . Een film die grote indruk op mij heeft gemaakt, is My Own Private Idaho van Gus Van Sant. Die had ik ook in gedachten bij het maken van deze film. En John Cassavetes, vanwege de improvisaties en de manier waarop hij gezinnen portretteert. De ouders in Glue hebben wel iets weg van Cassavetes-personages. En Godard, zijn films geven een enorm gevoel van vrijheid, dat je alles kunt doen. Heel speels. Verder... Wong Kar-Wai, Harmony Korine... De lijst is eindeloos.'

AMBITIES
'Ik kan alleen maar van dag tot dag denken. Ik ben bezig met een andere film, Unmade Beds, want ik wil graag films blijven maken, kleine films, met kleine crews, vooral met vrienden blijven werken. Ik heb geen behoefte om met grote sterren te werken. Ik denk verder niet te veel na over mijn carrière.'

FILMEN IN ARGENTINIË
'Ik weet niet zo veel van de filmindustrie. Ik woon al tien jaar in het buitenland, eerst in Barcelona en nu Londen. Ik ken meer mensen in Engeland dan in Argentinië. Veel mensen van mijn generatie zijn net als ik het land uit gegaan in 2001, tijdens de economische crisis. Die crisis dwingt je wel tot creativiteit. Een verschil met filmmakers uit landen als Engeland en Spanje is dat je vaak ziet dat zij zitten te wachten tot ze genoeg geld hebben om een film te maken, terwijl Argentijnen de films maar gewoon gaan maken, met weinig geld, op wat voor manier dan ook. Dat zie je ook in het theater en de beeldende kunst. Als er toch geen werk te vinden is, kun je net zo goed iets leuks gaan doen.'

Te zien tijdens het IFFR:
Donderdag 2 februari, 21:45 uur, Pathé 5
Vrijdag 3 februari, 13: 15, Pathé 5
Zaterdag 4 februari, 16:15, Pathé 3