nieuwe site?

Met verborgen camera gefilmd

Return to Burma van Midi Z

Naomi den Hollander ,

In Return to Burma van Midi Z keert een man na twaalf jaar in Taiwan te hebben gewoond terug naar zijn dorp in Birma. Terwijl hij daar zijn opties overweegt, bereidt zijn jongere broer zich voor om naar het buitenland te vertrekken.

Idee?
‘Beginnend filmmakers kiezen vaak thema’s die dicht bij henzelf liggen. Dat geldt voor mij ook. Zie het als een soort zelfverkenning. Ik ben uitgegaan van mijn eigen gevoel; het verhaal gaat over mijn leven, mijn familie en mijn vrienden.’

Documentairestijl ?
‘Ik houd persoonlijk erg van een realistische, naturelle stijl . De esthetiek van de film is bewust gekozen, voortkomend uit de inhoud. Ik vind dat je de stijl van een film altijd moet laten bepalen door de inhoud van het verhaal, en de achtergrond waartegen dat zich afspeelt.’

Invloeden?
‘Ik heb me voor deze film laten inspireren door het schilderij De arenleesters van Millet. Het arbeidersleven dat daarin te zien is , speelt een belangrijke rol in mijn film. Film maken in het algemeen vergelijk ik graag met pianospelen: je moet de techniek goed beheersen, maar je moet er ook gevoel in leggen. Ingmar Bergmans film Wilde aardbeien heeft mij geïnspireerd om filmmaker te worden. Ang Lee en Hou Hsiao-hsien zijn ook grote voorbeelden.’

Ambities?
‘Ik wil graag films blijven maken in Birma. Daar kom ik vandaan, en er verandert momenteel heel veel – zowel in het land als in de filmindustrie. Als kunstenaar en filmmaker zie ik het als mijn taak om alle veranderingen vast te leggen, om als het ware als getuige te dienen. Ik hoop er deze zomer aan een nieuw project te kunnen beginnen.’

Filmen in Birma?

‘Birma heeft geen groot ontwikkelde filmindustrie. We konden voor deze film dus geen gebruik maken van een bestaand systeem. Mijn vaste crew bestond ook maar uit drie mensen: de geluidsman, de hoofdrolspeler en ikzelf. We hebben geen toestemming gevraagd aan de autoriteiten om daar te filmen, wat het proces ook wel bemoeilijkte. Veel shots zijn stiekem gefilmd; bijna alle scènes die zich in het openbaar afspelen hebben we met een verborgen camera opgenomen. Dat is ook de reden dat ongeveer de helft van de film is geïmproviseerd.’