nieuwe site?

Ook in première

Back to Gaya, Mean Girls, Ma femme est une actrice

Engels-Duitse Snurks, Amerikaanse bitches en Franse jaloezie kort besproken.

Back to Gaya van Lenard Krawinkel
Het scenario van de Engels-Duitse computeranimatiefilm Back to Gaya werd geschreven door Bob Shaw en Don McEnery, eerder verantwoordelijk voor de Pixar-hit A Bug's Life en Disney's Hercules. Zij bedachten een ingenieuze cocktail van Pinocchio, The Truman Show, Indiana Jones en Lara Croft. Bolleboos Boo en dommekracht Zino hebben veel te stellen met de klierige Snurks, in een kinderserie die zich afspeelt in het land Gaya. Als een krankzinnige professor hen met zijn Phantasto-Transomatic-Transfer-Machine naar de mensenwereld transformeert, worden ze gedwongen hun krachten te bundelen.
(Jan Pieter Ekker)

Mean Girls van Mark Waters
Cady woonde twaalf jaar in donker Afrika. Op haar zestiende gaat ze voor het eerst naar een gewone Amerikaanse school, en ontdekt ze dat 'the survival of the fittest' niet alleen in de jungle geldt. Een dikke homo en een vreemd gothic-meisje ontfermen zich over de nieuwkomer, maar Cady raakt danig van de kook als ook de zogenaamde 'plastics' interesse in haar veinzen - drie manipulatieve fashion victims, die alleen maar praten over jongens, kleren en calorieën. In razend tempo verandert het naïeve meisje zelf ook in een bitch, om na een therapeutische bijeenkomst in de gymzaal weer terug op aarde te belanden. Je moet jezelf blijven, is de les van deze highschoolkomedie, die vooral het aanzien waard is door de prettige verschijning van hoofdrolspeelster Lindsay Lohan.
(Jan Pieter Ekker)

Ma femme est une actrice van Yvan Attal
Zijn vrouw is een actrice, en dat bevalt sportjournalist Yvan, gespeeld door regisseur Yvan Attal, niet. Ze wordt aanbeden, terwijl niemand hem ziet staan. En bovendien kust ze voor de ogen van een groot publiek regelmatig haar tegenspelers. Het blijkt genoeg om een heftige jaloezie te doen ontstaan, die regelmatig komisch is, maar ook wat overdreven en onrealistisch blijft. Dat laatste is opmerkelijk; Attal schreef het scenario op basis van zijn huwelijk met Charlotte Gainsbourg, die ook in de film zijn echtgenote is.
(David Sneek)