nieuwe site?

Op scherp: Claire Denis

Sensualiteit als sleutel tot het sublieme

Sietse Meijer ,

De Franse regisseur Claire Denis geldt sinds haar debuut Chocolat (1988) als een van de interessantste Franse regisseurs. Denis groeide op in Afrika, studeerde economie maar koos uiteindelijk voor een filmopleiding. Ze werkte onder andere als regieassistente voor Jacques Rivette, Jim Jarmusch en Wim Wenders. Sinds het eind van de jaren tachtig regisseert ze zelf speelfilms, documentaires en korte films.'Verlangen is het basismateriaal van mijn films.'

De feiten
Geboren: 21 april 1948, Parijs. 

Actief als: regisseur, schrijfster, actrice.

Eerste film: Mais où et donc Ornicar (1979, als actrice); debuteerde als regisseur laat, op haar veertigste , met Chocolat (1988), nadat ze jarenlang assistent-regisseur was geweest bij onder anderen Wim Wenders en Jim Jarmusch.

Prijzen: Gouden Luipaard op het filmfestival van Locarno in 1996 voor Nénette et Boni, speciale vermelding KNF-prijs op filmfestival Rotterdam in 2001 voor Beau travail.

Beste film
Vendredi Soir (2002): subtiel, mijmerend verteld, klein verhaal over een vrouw die op een regenachtige vrijdagavond vast komt te staan in het verkeer, en een man ontmoet. Ook zien: Beau travail (1999), Nénette et Boni (1996).

Slechtste film
J'ai pas sommeil (1994 ). Warrig verhaal over seriemoordenaar in Parijs, dat te afstandelijk blijft om te kunnen boeien.

Handelsmerk
Maakt films waarin veel informatie met opzet is weggelaten, zodat de kijker mee moet gaan in de impressionistische kracht van de beelden, muziek en montage - of in onbegrip afhaakt. Is sterk beïnvloed door muziek (van bijvoorbeeld The Tindersticks, die voor enkele films van Denis de soundtrack leverden), literatuur en beeldende kunst. De ritmische montage van haar films wordt soms vergeleken met jazz.

Denis over Denis
'Film is een strijd met mensen die je niet wilt ontmoeten, met beperkingen die je niet wilt hebben.'
(Sofa, 2002)

' Ik maak niet met opzet moeilijke films, ik heb er een hekel aan als mensen dat doen. Maar ik probeer te spelen met het idee dat mensen hebben van een verhaal. Voor mij is film niet bedoeld om psychologische verklaringen te geven, film gaat voor mij over montage. Ik vind het saai om stukken emotie en indrukken af te wisselen met stukken verklaring. Als ik naar een film kijk, doet het een beroep op mijn innerlijke emotie. Film heeft veel te maken met onze droomwereld.'
(The Guardian, 2000)

'Volgens mij is de huidige obsessie met het verhalende in film - wat op zich een visueel medium is, net als schilderen - veroorzaakt door televisie. Voor televisie bestond, hadden regisseurs veel meer vrijheid om te komen met een artistieke visie op een verhaal.'
(Uncoy.com , 2005)

'Geen andere kunstvorm is tegelijkertijd zo triviaal, vulgair en subliem als cinema. (...) Echte cinema is een manier om het technische en industriële materiaal om te vormen op zo'n manier dat het aan het sublieme raakt . En ik denk dat sensualiteit de sleutel is. Cinema kan niet bestaan dan door erotiek. De positie van de kijker is als een soort amoureuze passiviteit, en daarmee hoogst erotisch.'
(Sight and Sound, 2000)

'Ik zou soms willen dat mijn films minder herkenbaar zijn. Het zou geweldig zijn om eens in een andere huid te kruipen en eens een andere regisseur te zijn. Ik ben gedoemd om voor altijd Claire Denis te zijn.'
(Interview, 2001)

'Ik heb altijd films gemaakt waar verlangen in zat. Dat is volgens mij het basismateriaal van mijn films.'
(Sofa, 2002)

'Ik krijg wel eens aanbiedingen om in Hollywood een film te maken, en daar ben ik in principe niet tegen. Ik vind Hollywoodfilms meestal niet echt cinema. Er zijn wel Hollywoodfilms die ik goed vind, zoals de films van Tim Burton en van David Cronenberg. Het punt met Hollywoodfilms is dat uit de meeste niet echt een waardering voor de kunst van film spreekt.'
(Phase9, 2005)