filmjaar 2016

Op Scherp: Hilary Swank

Kameleontische knokker

Saskia Legein ,

Met haar talent en ongewone uiterlijk wist Hilary Swank zich tot de top te acteren. Vrijdag zendt BBC2 het waargebeurde Boys Don't Cry uit 1999 uit, waarin Swank verbluft als getourmenteerde jonge vrouw die zich voordoet als jongen. De rol betekende haar definitieve doorbraak en bezorgde haar de eerste Oscar.

De feiten
Geboren: 30 juli 1974, Bellingham, Washington, als Hilary Ann Swank.

Actief als oa: actrice, producent.

Eerste film: The Next Karatekid (1994), de vierde film in de populaire tienerreeks, waarin Swank een eerste vrouwelijke vechtjas speelde.

Prijzen oa: Oscars (en vele andere belangrijke prijzen) voor Million Dollar Baby in 2005 en Boys Don't Cry in 2000. DVD Exclusive Award nominatie Beste Actrice voor 11:14 in 2006. Empire Award nominatie Beste Actrice voor Insomnia (2003). Saturn Award (voor de genres horror, fanatasy en science fiction) Beste Bijrol voor The Gift in 2000.

Beste film
Boys Don't Cry, het tragische levensverhaal van Teena Brandon die als Brandon Teena gelukkiger door het leven probeert te gaan in een ruige uithoek van Amerika. Niet alleen leek Swank daadwerkelijk op de echte Teena/Brandon, ze wist de innerlijke verscheurdheid ook overtuigend voor het voetlicht te brengen. Chloë Sevigny schittert als Brandons vriendinnetje. Beide actrices werden genomineerd voor een Oscar, Swank mocht 'm mee huis nemen. Vijf jaar na haar doorbraakrol won ze opnieuw een Oscar voor haar rol in Million Dollar Baby. De analogie tussen de ambitieuze serveerster Maggie die zich een weg uit haar uitzichtloze bestaan wil boksen en Swank zelf, werd even zichtbaar tijdens haar dankwoord: ' Ik weet niet waar ik dit allemaal aan heb verdiend. Ik ben gewoon maar een meisje uit een woonwagenkamp dat een droom had.'
Ook zien: 11:14.

Slechtste film
The Core (2003). Wetenschappelijke sci-fi onzin was nét niet camp genoeg om cult te kunnen worden.

Handelsmerk
Androgyne types zijn Swank op het sportieve lijf geschreven. Matt Damon stond versteld toen hij haar in Boys Don't Cry zag, hij vond het beangstigend hoeveel Swank in jongensgedaante op hem leek. Overigens probeerde Swank tijdens de Oscaruitreiking van 2000 met een weinig verhullende jurk nadrukkelijk te voorkomen dat ze slachtoffer van typecasting zou worden. In haar volgende twee rollen speelde ze dan ook een verwende southern belle (The Gift) en een zeventiende-eeuwse, aristocratische schone (The Affair of the Necklace). Haar rol van Million Dollar Baby met ijzeren vuisten compenseerde ze door kort daarop als dodelijke femme fatale in Brian De Palma's The Black Dahlia te verschijnen . Behalve knokken kan Swank overigens ook prima uit de voeten met andersoortig geweld. Niet zelden kiest ze voor films met een duister randje, neem bijvoorbeeld The Gift, 11:14, The Black Dahlia en The Reaping.

Swank over Swank
'Weet je wat zo grappig is? Dat mijn leven na de Oscar niet echt veranderd is. Toen ik vroeger naar de Oscaruitreiking keek dacht ik altijd: "God, hun levens zullen nooit meer het zelfde zijn." Maar je bent nog steeds de zelfde persoon en je moet nog steeds de was doen en de hond uitlaten. De kansen op werk zijn wél veranderd, en dat is een heel positieve verandering.'
(Online-magazine Hilary, 2002)

[Over de harde fysieke training voor Million Dollar Baby] 'Toen mijn lichaam sterker werd, voelde ik me zo machtig. Maar niet op een "I'll kick your ass"-achtige manier. Je realiseert je dat je lichaam een machine is. Als je bedenkt dat mensen vroeger tijdens het jagen kilometers moesten rennen, begrijp je dat onze lichamen zich kunnen aanpassen aan wat op dat moment nodig is. Ik heb veel respect gekregen voor mijn lichaam en hoe het functioneert.'
(PopEntertainment.com, 2004)

'De reden dat ik actrice ben geworden is dat ik van mensen en hun verhalen hou, en iedereen heeft een verhaal. Het is mijn taak die verhalen te vertellen.'
(PopEntertainment.com, 2004)

'Ik wilde graag vrijwilligerswerk doen en kwam in contact met een organisatie die me uitzond naar Palampur in India. Ze zetten me voor een school en bij een weeshuis. Daar moest ik aan vier- tot zesjarigen het Engelse alfabet leren. Ik dacht, dat wordt makkelijk, maar op het moment dat je dat denkt ga je voor de bijl. Ik ging voor de klas staan en schreef de letter A op het bord. Ze keken me aan alsof ik van mars kwam!'
(Reader's Digest, 2007)

'Ik begon met zwemmen toen ik drie was. Een paar jaar later ging ik naar de Olympische Spelen voor de jeugd en toen ik dat had gedaan, was ik er klaar mee. Het was leuk zolang het duurde, maar het hoefde niet meer. Op mijn negende wist ik dat ik actrice wilde worden. Nu ben ik 32 en wil ik dat nog steeds. Dus ik denk dat ik nog wel een tijdje doorga.'
( Preview, 2007)

'Ik ben niet het vak ingegaan om een celebrity te worden of om awards te winnen. Het is natuurlijk een mooi neveneffect van de projecten waar ik gelukkig aan mee heb mogen doen, maar ik kijk nog steeds op dezelfde manier naar het aangeboden materiaal als voor die tijd.'
(Veronica Magazine, 2007)