nieuwe site?

Marokkaanse illegaal redt democratie

De president van Erik de Bruyn

Gerhard Busch ,

Marokkaanse illegaal wordt redder van de Nederlandse democratie. Het zou wat zijn. In de multicultikomedie De President wordt het werkelijkheid. De goede bedoelingen van deze door Erik de Bruyn geregisseerde film spatten van het scherm. Maar wat heb je aan goede bedoelingen als je het koppelt aan slechte smaak.

Alles is plat in deze film. De personages, het verhaal, en wat nog het ergste is, de humor. Laten we bij de personages beginnen. Joes is een Marokkaanse jongeman die met zijn oom illegaal naar de republiek Nederland komt. Ja, republiek, want Nederland heeft de monarchie afgeschaft, net als het meerpartijenstelsel. Nederland wordt geregeerd door een vrouwelijke president met ongeveer hetzelfde haar als Geert Wilders (hoe toevallig).

Ieder personage in deze film is een karikatuur. De vurige Roemeense, de  losgeslagen maar goudeerlijke Bulgaar, de mannetjesmaker met een hart, etcetera, etcetera. Het verhaal is onzinnig en ongeloofwaardig, maar dat hoeft geen probleem te zijn voor een komedie, zolang je personages maar een hart hebben en er veel te lachen valt. Kijk maar naar de films van de broertjes Farrelly ( There’s Something About Mary, Dumb & Dumber).

Helaas valt er in De President weinig te lachen . De grappen zijn voorspelbaar, fantasieloos en het ergste is dat ze ook nog regelmatig terugkomen (zoals de akelige dansjes van Joes’ oom Hamid, die werkelijk tenenkrommend wordt gespeeld door komiek Najib Amhali).

En het had zo mooi kunnen zijn. Regisseur Erik de Bruyn debuteerde ooit met het frisse en energieke Wilde Mossels, en coscenarist Marco van Geffen doet terecht een gooi naar de Gouden Kalveren dit jaar met zijn regiedebuut Onder ons, een subtiele thriller over een Poolse au pair in Nederland, die denkt een serieverkrachter te herkennen.
    
Van Geffen schreef ooit het scenario voor Martin Koolhovens Het Schnitzelparadijs, dat net als De President gebaseerd is op een boek van schrijver Khalid Boudou. Boudou schreef in totaal drie boeken, en ook nummer drie, PizzaMaffia, werd verfilmd. De verfilmingen werden echter steeds slechter, en misschien is het beter dat ze nummer vier even laten lopen.