nieuwe site?

Synthetische remake

Total Recall van Len Wiseman

Karin Wolfs ,

Toen Paul Verhoevens Total Recall 22 jaar geleden in de bioscoop uitkwam, was dat nogal een sensatie. De keiharde sciencefiction actiefilm werd een kassucces en klassieker dankzij een spannend spel met meerdere werkelijkheden, opvallende special effects en Arnold ‘The Terminator’ Schwarzenegger die zijn cliché oversteeg. Voor het eerst vertolkte hij een held die door onzekerheden werd geplaagd, met meer tekst dan ooit tevoren.

Anno 2012 is Total Recall van Len Wiseman (Underworld, Live Free or Die Hard ) een scifi-actiefilm die zich nauwelijks van genre-tijdgenoten onderscheidt. Wel om over naar huis te schrijven zijn de prachtige digitale decors van een vuige, overbevolkte futuristische metropool die Metropolis en Blade Runner in gedachten roept. Naast zwevende huizenblokken is ‘The Fall’ de meest spectaculaire visuele vondst: een soort verticale trein door de kern van de aarde. Die voert van de ‘United Federation of Britain’ naar ‘de kolonie ’ (beter bekend als Australië): na een chemische oorlog de laatste twee bewoonbare plekken op aarde.

Opnieuw gaat Douglas Quaid ( Colin Farrell) op zoek naar zijn ware identiteit als na een bezoek aan het geheugen-implantatiebedrijf Rekall blijkt dat er eerder met zijn hersenen is geknoeid. Is hij een verzetsstrijder, of dubbelspion in dienst van de machthebbers?

Voor de remake werd het script uit 1990 bewerkt, waardoor veel scènes uit Verhoevens versie herkenbaar zijn. Beter zijn ze er niet op geworden. Dialogen geven te veel uitleg en ontberen een duidelijk zwaartepunt. Door de uitgebreide introductie komt de film maar langzaam op gang . Alsof je eerst de handleiding moet lezen voor je de botsauto’s in mag.

Geschrapt zijn Mars, mutanten, dubbele wanden en trappen onder de gordel. Waar Verhoevens versie nog steeds uitblinkt in vulgariteit, vloeit in Wisemans aangeharkte bewerking amper een spatje bloed. Ook valt er weinig meer te lachen , nu oneliners en grappen over seksuele voorkeuren en slecht functionerende technologische hoogstandjes gesneuveld zijn. De ‘Johnny cab’ – een taxi bestuurd door een pratende pop – is ingeruild voor ‘synthetische politie’ à la Robocop.

Wel gebleven zijn de drie tieten, die bij gebrek aan andere mutantenaberraties niet half zo grappig zijn. Ook zijn er nog een aantal cameo’s voor bijrolacteurs uit het origineel en de centrale oneliner: ‘If I’m not me, then who the hell am I?’ Die vraag doet er minder toe, nu de psychologie van de personages van Colin Farrell en zijn twee brunettes ( Jessica Biel en Kate Beckinsale, Wiseman’s vrouw) kopje onder gaat in actie en visueel spektakel.