nieuwe site?

Vermakelijke potpourri van Poe’s mysteries

The Raven van James McTeigue

Ronald Rovers ,

Gegeven dat Edgar Allan Poe ’s werelds eerste schrijver was die angst en suspense tot het fundament van z’n verhalen maakte, zit er opvallend weinig angst en suspense in dit fictieve verslag van Poe’s laatste dagen.

‘Een avonturier in de krochten, kelders en verschrikkelijke ondergrondse tunnels van de menselijke ziel,’ schreef de Britse auteur D.H. Lawrence over collega Poe, die wereldberoemd werd als bedenker van het detectivegenre. Hoewel Poe al tijdens z’n leven succes had als schrijver, stierf hij in Baltimore op 7 oktober 1849 in een ziekenhuis, na een paar dagen eerder dronken raaskallend in de buurt van een kroeg te zijn gevonden. Hij werd veertig jaar oud.

Die man verdient beter, moet regisseur James McTeigue hebben gedacht. In The Raven – vernoemd naar een van Poe’s gedichten waaruit in de film geciteerd wordt – slijt de schrijver die laatste dagen niet ijlend in een sanatorium, maar struikelt bezopen dit fictieve Hollywood moordmysterie binnen waarin hij op jacht moet naar een moordenaar die de macabere misdaden uit z’n verhalen nabootst.

Zo stuit de politie op twee lijken in een van binnen afgesloten kamer zoals Poe had beschreven in De Moorden in de Rue Morgue en ontdekt vervolgens het verminkte slachtoffer uit De Put en de Slinger. De politie verdenkt Poe van de moorden, dus de schrijver moet wel op jacht om zijn naam te zuiveren.

Tegen het decor van een mistig en verregend Baltimore doet John Cusack tussen de hippe soundtrack en de karrenvracht aan verwijzingen naar horror- en thrillerfilms dappere pogingen om zijn Poe-personage diepte te geven en bewijst zich zonder meer als een van de attracties van de film. Toch blijft The Raven steken in de middelmaat. De eerste helft kent dankzij een amusante Poe zeker vermakelijke momenten maar hoe meer de film naar z’n obligate finale toewerkt, waarin zowel het mysterie als Poe’s met de haren erbij gesleepte liefdesavontuur keurig moeten worden opgelost, hoe meer The Raven aan overtuigingskracht verliest.

Maar misschien lukt het deze gothic popcornversie van Poe’s mysteries toch om nieuwe lezers te lokken. Want juist het besef dat The Raven het niet haalt bij de sfeer en toon van Poe’s verhalen kan mensen nieuwsgierig maken naar de mysteries die de oervader van de detective zelf heeft bedacht.