filmjaar 2016

Zelfs de seksscènes fascineren

Weekend van Andrew Haigh

Jan Pieter Ekker ,

‘Will a straight guy like this movie?’ luidt een van de prangende vragen omtrent Weekend op IMDb, de grootste filmdatabase op internet. ‘I’ve heard a lot of good things about this movie, but don’t know to watch it or not. I’m not homophobic and as cinephile I have seen some gay themed movies, but if there’s too much gay sex and kissing it’ll be too irritating for me.’

Het is precies deze thematiek die Andrew Haigh wil aansnijden met Weekend. De twee hoofdrolspelers, Russell en Glen, beklagen zich expliciet over de heterowereld waarin zij leven – en terecht. ‘Zolang het heteroliefde is, mag alles worden getoond. In boeken, tijdschriften, films, soaps op tv, op billboards,’ zegt Glen. ‘Maar wij mogen niet laten zien dat we homo zijn. We mogen elkaar niet vasthouden in het openbaar, we kunnen elkaar niet kussen in het openbaar, want dan geven we aanstoot. Er zijn volksstammen die vinden dat wij naar de hel moeten omdat we homo zijn.’

Russell (Tom Cullen) werkt als badmeester in een zwembad in Newcastle. Dat hij homoseksueel is weet bijna niemand. Na weer een avond lastige vragen te hebben ontweken op een feestje van zijn heterovrienden, duikt hij een homobar in. Daar ziet hij Glen ( Chris New); er springt direct een vonk over.

Als de twee de volgende ochtend ontwaken in Russells bed, haalt Glen een opnameapparaatje tevoorschijn . Het is voor een kunstproject, zegt Glen; Russell moet hem vertellen over zijn ervaringen.

Al pratende leren de twee elkaar kennen – en de kijker ook. En hoewel de introverte romanticus Russell en de extraverte cynicus Glen totaal verschillend in het leven staan, blijkt hun nachtelijk avontuur voor beiden meer te betekenen dan zomaar een one night stand.

Ze kussen veel, praten nog meer en de seks wordt ongeveer even expliciet (of impliciet) in beeld gebracht als in de gemiddelde niet-Hollywoodfilm. ‘Will a straight guy like this movie?’ Een filmliefhebber wel; het camerawerk is prachtig terloops, het acteren wonderbaarlijk naturel. De jongerenjury op het afgelopen Rotterdamse filmfestival zag het goed; die bekroonde het subtiele, realistische Weekend met de MovieSquad IFFR Award 2012. ‘Het mooie acteerwerk, prachtige licht en de oprechte gesprekken maken het tot een pure en fascinerende film om te kijken, zelfs de seksuele scènes,’ staat er in het juryrapport. Zelfs?