filmjaar 2016

De nuances van een Elvis-imitator

The Last Elvis van Armando Bo

Sven Gerrets ,

Armando Bo, een van de scenarioschrijvers van Alejandro González Iñárritu's Biutiful, debuteert als regisseur met een bitterzoete schets van het leven van Carlos Gutiérrez (John McInerny), een Elvis-imitator in Buenos Aires, die langzaam zijn grip op de realiteit aan het verliezen is.

Carlos gaat volledig op in zijn eigen wereld, een wereld waarin hij 'the King ' is. Zijn waanideeën zijn zo sterk dat hij van anderen verlangt dat ze hem Elvis noemen en het vanzelfsprekend is dat zijn dochtertje Lisa Marie heet. Tijdens zijn werk in de fabriek beluistert hij oude concerten, thuis eet hij boterhammen met pindakaas en banaan, 's avonds treedt hij op in bejaardencentra of halflege kroegen: alles staat in het teken van de rock-'n-roll-legende.

Bo en zijn crew zitten het personage dicht op de huid. De camera cirkelt regelmatig om hem heen terwijl close-ups de details vangen die de gekte van Carlos illustreren, zoals de extreem grondige verzorging van zijn bakkebaarden. Dat het personage geen hopeloze stakker wordt, komt doordat je als kijker ergens wel begrijpt wat hem drijft – zijn prachtige stem klinkt namelijk daadwerkelijk als die van Elvis.
 
Niet verwonderlijk, want John McInerny is ook in het echte leven een imitator van de zanger. En hoewel hij geen professionele acteur is, acteert hij net als hij imiteert, vol prachtige nuances. Ook regisseur Bo heeft veel oog voor detail. Zo toont hij haast terloops een tatoeage op de arm van Carlos' ex, met de tekst 'love me tender', een herinnering aan vervlogen tijden van geluk en liefde, een flashback zonder de bijbehorende beelden.

The Last Elvis geeft een tragikomisch kijkje in de wereld van imitators, met geweldige cameo's van uitgebluste nepversies van John Lennon, Iggy Pop en Kiss. Bo trekt het troosteloze van dit specifieke leven door in een stijl van groezelige shots en een grauw kleurenpalet. Om het geheel niet te uitzichtloos te maken, creëert hij her en der momenten van menselijkheid die oprecht het hart verwarmen. En net als je denkt de film door te hebben, neemt alles een verrassende wending.