filmjaar 2016

Feelgood rond ongebruikelijke liefde

Gabrielle van Louise Archambault

Jan Pieter Ekker ,

De 22-jarige, geestelijk beperkte Gabrielle, een ontwapenende verschijning met lange, donkere manen, brengt haar dagen zingend en musicerend door in een centrum, waar ze van 's ochtends vroeg tot 's avonds wordt bijgestaan door bovenmenselijk lief en begripvol personeel.

Maar als ze tijdens de repetities voor een optreden met de Canadese bard Robert Charlebois verliefd wordt op de eveneens geestelijk beperkte Martin, bemerkt ze dat er grenzen zijn aan haar vrijheid en privacy. Gabrielle maakt kenbaar dat ze op zichzelf wil gaan wonen, net zoals haar oudere zus en alle andere 'gewone' mensen.

Gabrielle, na het niet in de Nederlandse bioscopen uitgebrachte Familia de tweede speelfilm van Louise Archambault, is een film over geluk. Over ongewoon geluk en over onmogelijk geluk. Als Gabrielle en Martin half naakt worden betrapt door het personeel van het centrum, volgt een gesprek met hun beider vertegenwoordigers. Gabrielles oudere, ruimdenkende zus Sophie – hun moeder is vooral druk met zichzelf – ziet geen enkel probleem; Martins alleenstaande, (over)beschermende moeder is als de dood dat hun kinderwens werkelijkheid wordt.

De inspiratiebron voor deze ongewone liefdesgeschiedenis was een reportage over een opvanggezin voor mensen met geestelijke beperkingen. Via via kwam Archambault op het spoor van Les Muses, een theatergezelschap voor verstandelijk beperkten. Daar ontdekte ze Gabrielle Marion-Rivard, de overtuigende hoofdrolspeelster van Gabrielle.

Haar geliefde Martin wordt gespeeld door een 'normale' acteur, Alexandre Landry. Archambault filmt ze van dichtbij, uit de losse pols, op een manier die wel wat heeft van die van de Dardennes. De montage is ruw, alsof de beste stukjes bij elkaar gesprokkeld moesten worden.

Alle (morele) dilemma's en verschillende zienswijzen komen wel zo'n beetje aan bod, de ene keer in wat houterige scènes, dan weer letterlijk, in de liedjes van Charlebois, wiens Je veux de l'amour hier te lande bekend werd in de uitvoering van Raymond van het Groenewoud.


Daar moet je tegen kunnen. Velen kunnen dat, zo blijkt uit de succesvolle ontvangst op festivals over de hele wereld en de bekroning met de publieksprijs in Locarno eerder dit jaar. De mierzoete feelgoodfilm is tevens de Canadese inzending voor de Oscar voor beste niet-Engelstalige film.