filmjaar 2016

Geen Gordon Gekko

Runner Runner van Brad Furman

Jelle Schot ,

Richie Furst (Justin Timberlake) was op jonge leeftijd al succesvol op Wall Street, maar de financiële crisis liet hem uiteindelijk berooid achter. En dus keerde hij terug naar de schoolbanken, naar de prestigieuze Princeton-universiteit.

Het collegegeld sprokkelt Richie bij elkaar in de digitale casino's. Een hyperintelligente jongeman als hij kan immers niet verliezen van al die sukkels die zonder enige kennis van kansberekening hun spaarcenten verkwisten. Maar Richie verliest wel, omdat er wordt vals gespeeld. Van zijn laatste geld vliegt hij naar Costa Rica, om de eigenaar van de goksite er persoonlijk op aan te spreken.

Ivan Block (een ongemakkelijke Ben Affleck) is de naam van de eigenaar, die als een Romeinse keizer zittend op een troon in een luxueus badhuis wordt geïntroduceerd. Hij heeft alles waar Richie van droomt: snelle auto's, mooie vrouwen en een miljoenenbedrijf. De FBI zit dan al wel jaren achter hem aan, maar met dank aan de Costa Ricaanse corruptie waant hij zich onschendbaar.

Block is onder de indruk van Richie's lef, en maakt hem tot zijn protegé. Hand in hand breiden ze hun imperium uit, tot de naïeve Richie er eindelijk achterkomt dat Block toch niet zo zuiver is als hij dacht. En dat hij niet voor niets een aantal krokodillen in zijn achtertuin heeft rondzwemmen.

Runner Runner vertoont de nodige overeenkomsten met Oliver Stone's klassieker Wall Street (1987). Maar in tegenstelling tot Stone is regisseur Brad Furman ( The Lincoln Lawyer) niet geïnteresseerd in moraliteit, of het scheppen van een iconisch tijdsbeeld. En Ben Afflecks Block is al helemaal geen Gordon Gekko . Een verschrikkelijk suf personage is hij eigenlijk, net als Richie.

Wat Furman voor ogen moet hebben gehad is een ingenieuze, sexy thriller in een exotische setting. Maar dat is niet wat we uiteindelijk voorgeschoteld krijgen, op het paradijselijke decor na. Braaf worden alle aanwijzingen uit het handboek der scenaristen afgestreept, waardoor de film nooit spannend wordt.

Natuurlijk is er een bloedmooie vrouw ( Gemma Arterton) die een vluchtige romance met Richie beleeft, en natuurlijk is er een tweetal nerds dat voor de nodige komische noten moet zorgen. Maar binnen de te korte speelduur van anderhalf uur zorgen die afleidingen er vooral voor dat de hoofdpersonages te weinig ruimte krijgen. Vuurwerk tussen Timberlake en Affleck blijft dan ook uit.

Runner Runner speelt te veel op veilig. Uiteindelijk had Furman wat beter naar zijn eigen protagonist moeten luisteren, die ons in de openingsminuten al vertelt: 'Als je niet bereid bent alles te riskeren, kan je ook niet winnen.'