filmjaar 2016

Komisch gekissebis

2 Guns van Baltasar Kormákur

Sven Gerrets ,

In een tijd waarin actiethrillers van CGI aan elkaar hangen, stoffen Denzel Washington en Mark Wahlberg heel old school de buddycopfilm af. Een genre dat niet bepaald meer hip te noemen is sinds Mel Gibson en Danny Glover in het zoveelste Lethal Weapon-deel kibbelend kogels en explosies ontweken, maar tussen het overige bioscoopgeweld is 2 Guns een welkome afwisseling.

Michael 'Stig' Stigman ( Mark Wahlberg) en Bobby Trench ( Denzel Washington) infiltreren in een Mexicaans drugskartel zonder van elkaar te weten dat ze beiden undercover zijn. Nadat een operatie anders loopt dan gepland en ze er vandoor gaan met 43 miljoen dollar, worden ze al snel achtervolgd door verschillende partijen: de troepen van drugsbaas Papi ( Edward James Olmos), de psychotische CIA-agent Earl ( Bill Paxton) en zo nog wat andere schurken. Eenmaal op de vlucht slaan Stig en Bobby het ene moment de handen ineen en het volgende moment de vuisten op elkaars kaken.

Wahlberg en Washington hebben samen een geweldige chemie, die handig de aandacht afleidt van de zwalkende en volslagen absurde plot. Wahlberg, die ook met knuffelbeer Ted al een briljant komisch duo vormde, is in zijn element als de kwebbelende en spontane wise ass, terwijl Washington het perfecte tegenwicht vormt als de coole en doordachte Bobby. Stigs spraakwatervallen worden steevast gepareerd met droge opmerkingen, de mannen maken elkaars zinnen af en ruziën als een getrouwd stel over het ontbijt (filmwetenschappers kunnen losgaan op de homo-erotische subtekst).

Het is die dynamiek die de film de moeite van het kijken waard maakt (één ster per acteur plus één voor het samenspel); verder is het allemaal erg doorsnee. Regisseur Baltasar Kormákur (Contraband, 101 Reykjavík) laat grootse effecten achterwege en geeft alle ruimte aan zijn steracteurs. Dat is bewonderenswaardig, maar daardoor komt de actie er wel wat bekaaid vanaf. De schietpartijen en achtervolgingen missen opbouw en spanning, en vormen zo vooral vervelende onderbrekingen van het komische gekissebis van de twee hoofdrolspelers. Met een minder geslaagde casting was 2 Guns dan ook geheid een directe Video On Demand-titel geworden.