nieuwe site?

Nare kerstman redt matige kinderfilm

Midden in de winternacht van Lourens Blok

Jelle Schot ,

Nog geen twee maanden na de première van zijn brallerige studentenkomedie Feuten: het feestje
verschijnt alweer de volgende creatie van regisseur Lourens Blok in de bioscoop. Een heuse kerstfilm ditmaal, getiteld Midden in de winternacht. Diversiteit kan Blok in ieder geval niet ontzegd worden.

Midden in de winternacht is gebaseerd op een kinderboek van Duitser Andreas Steinhöfel, dat in 2005 in zijn eigen land al eens verfilmd werd als Es ist ein Elch entsprungen. Ster van het verhaal is de pratende eland Moos, oefenpiloot van de Kerstman, die tijdens een laatste testvlucht neerstort. Indien hij niet snel met zijn baas herenigd wordt, is het kerstfeest van de baan.

Scenaristen Marco van Geffen (Het Schnitzelparadijs) en Daan Bakker (Bukowski) voegden een aantal kleine wijzigingen aan het succesvolle origineel toe: zo dondert Moos niet neer op de IKEA-keukentafel, maar in een afgelegen schuurtje, waar de tienjarige Max verveeld met zijn treintjes speelt om maar niet aan de scheiding van zijn ouders te hoeven denken.

Maar de meest vernuftige aanpassing zit hem zonder meer in de interpretatie van de Kerstman. Een nare vent met een kwade dronk is hij, die zijn agressie niet onder controle heeft en zijn taak als kindervriend vooral uit plichtsbesef lijkt uit te oefenen. Derek de Lint speelt hem met zichtbaar groot plezier, en dat lijkt aanstekelijk te werken voor de rest van de cast (onder anderen Jelka van Houten en Arjan Ederveen).

Hoe de jongere kijkers die rol zullen ervaren is een tweede – in een land met een echte kersttraditie had deze film vast niet gemaakt kunnen worden – maar het resultaat is zonder meer dat Midden in de winternacht vooral ook leuk is voor volwassenen.

Dat geldt overigens vooral voor de tweede helft, want tot de intrede van De Lint is Midden in de winternacht maar een matige kinderfilm. Met name de scènes tussen Max, zijn hoogbegaafde zusje Kiki en Moos – een in Zweden ontwikkelde animatronic – zijn weinig overtuigend. Dat ligt deels aan de techniek: in tegenstelling tot de eland in de Duitse versie uit 2005 is er geen spoortje emotie in het dier te ontdekken. En deels is dat te wijten aan Jeroen van Koningsbrugge, die Moos een te kinderlijke stem geeft.

Maar zodra het verhaal daadwerkelijk op gang komt, en naast De Lint ook Arjan Ederveen schittert als jager die droomt van een elandenkop aan zijn muur, is Midden in de winternacht met recht vermaak voor het hele gezin te noemen.