filmjaar 2016

Nog leuker dan Bridesmaids

The Heat van Paul Feig

Jelle Schot ,

Regisseur Paul Feig scoorde in 2011 met Bridesmaids de komische verrassingshit van het jaar (300 miljoen dollar wereldwijd), en startte samen met scenarist en actrice Kristen Wiig en passant de trend van volwassen komedies met vuilbekkende vrouwen in de hoofdrol.

Het lijkt te veel gevraagd om van opvolger The Heat, een op het eerste oog nogal flauwe, feminiene variant op de klassieke buddy-cop-film, eenzelfde kassucces te verwachten. Maar schijn bedriegt. Sandra Bullock, in de vertrouwde rol van arrogante FBI-agente Sarah, en Melissa McCarthy (ook uit Bridesmaids), als rouwdouwende diender Shannon, steken zowaar de prettig gestoorde ensemblecast uit 2011 naar de kroon.

Een onooglijk duo vormen ze, de perfectionistische streber en de volkse wijkagent, en in eerste instantie weigeren ze dan ook samen te werken. Waar Sarah alles volgens het boekje wenst te doen en via wetenschappelijke theorieën in het hoofd van de verdachte probeert te kruipen, slaat Shannon die het liefst gelijk de hersens in met een telefoonboek. Maar beiden zijn ook paria's binnen hun eigen korps: eenzame, sterke vrouwen die de mannelijke collega's met hun grote bek en superieure speurderskwaliteiten tegen zich in het harnas hebben gejaagd.

In de jacht op een moordlustige drugsbaron blijken ze uiteindelijk niet zonder elkaar te kunnen. En dus worstelen ze zich samen – Sarah in een strak pak dat ‘ smeris’ schreeuwt, Shannon in slonzig vest met leren, vingerloze handschoenen – door de mean streets of Boston, terwijl de grappen over vagina's, areola’s en albino's in rap tempo worden afgevuurd.

Van gedegen politiewerk moet het script van debutante Katie Dippold (Parks and Recreation) het duidelijk niet hebben – in feite doet het onderzoek er niet toe. Maar vooral de grove dialogen zijn van een zeldzaam hoog niveau, zoals je die in Hollywood hooguit een of twee keer per jaar langs hoort komen.

Met name McCarthy, die ook al de show stal in Bridesmaids, is met haar uitbundige improvisatiestijl fantastisch. Bullock is dan weer perfect gecast als haar meer gereserveerde tegenpool. Zoals haar personage geniet van de bandeloze avonden vol drank en laveloos gedans, en de koelkast vol mitrailleurs en granaatwerpers die de samenwerking met Shannon biedt, zo moeten de opnames door Bullock als een grenzeloze speeltuin zijn ervaren na de strak geschreven komedies waar ze tot op heden in speelde ( Miss Congeniality, The Proposal).

Niet alles klopt aan The Heat, met name het gebrek aan een iconische schurk is een gemiste kans. Maar eigenlijk heeft de film die ook niet echt nodig: Bullock en McCarthy zijn als duo al onvergetelijk genoeg.