filmjaar 2016

Oe la la Las Vegas

Last Vegas van Jon Turteltaub

Ronald Rovers ,

Bij Last Vegas moet je denken aan Mannenharten met pacemakers of The Hangover met frisdrank. Of verzin een andere analogie, er zijn er genoeg. Een milde komedie over vier zestigplussers die naar Las Vegas komen omdat een van hen eindelijk heeft besloten te trouwen. Formulewerk met viagragrappen, zeker een dozijn oe-la-la close-ups van bikini's en een echte woordspeling in de titel.

Ook al verrast het allemaal geen seconde, het is best vermakelijk. In Hollywood weet men dat je dit alleen verkocht krijgt met een sterke cast, want anders blijft er van het flinterdunne verhaal niks over. Robert De Niro, Michael Douglas, Morgan Freeman en Kevin Kline wandelen routineus door het script, dat de vier jeugdvrienden uit Brooklyn weer bij elkaar brengt in het casinowalhalla in de woestijn. Voor Paddy (De Niro) gaat dat niet van harte. Hij heeft al jaren ruzie met Billy de vrijgezel (Douglas), omdat die niet kwam opdagen bij de begrafenis van Paddy's vrouw. Het ligt ook een beetje ingewikkeld: ze hielden vroeger allebei van diezelfde vrouw, maar zij koos voor Paddy. Hun Wiedergutmachung is het drama waar het verhaal op drijft.  

Om bijna komisch ongeloofwaardige reden krijgt het geriatrische kwartet snel na aankomst een upgrade naar een penthouse dat eigenlijk voor 50 Cent bestemd was. Maar niet voordat ze 's middags in een loungeclub de eveneens gerijpte en zo te zien keurig gerepareerde Diana ( Mary Steenburgen) ontmoeten. Weer een vrouw waar Billy en Paddy allebei op vallen. Archie (Freeman) bezweert zijn zoon ondertussen telefonisch dat hij niet weer een beroerte krijgt van al die opwinding, en Sam (Kline) ontmoet een sympathieke travo die hij per ongeluk het bed in probeert te praten. Omdat dat mocht van zijn vrouw. En dan is het tijd voor het vrijgezellenfeest in het penthouse en Billy's huwelijk met z'n trophy wife. Als Billy zich tenminste niet bedenkt. 

Het siert Last Vegas dat de emotionele afwikkeling net iets dubbelzinniger blijkt en oprechter voelt dan je zou verwachten. Want hoe zat het nou echt met die driehoeksverhouding tussen Paddy, Billy en die vrouw van wie ze allebei hielden? Jammer is wel dat er net een paar grappen te veel worden gemaakt over de onvermijdelijke aftakeling van het ouder worden. Dat is geen zelfspot meer, maar zelfexploitatie van acteurs die een kunstje doen omdat het geld oplevert. Maar ook dat is geen verrassing.