nieuwe site?

Zwammen als liefdesmetaforen

Love & Fungi van Jason Cortlund en Julia Halperin

Karin Wolfs ,

In Nederland ontstond eind augustus nog ophef over de roof van tonderzwammen uit het Veluwse Speulderbos, maar in de VS kan het nog: leven van het verzamelen van wilde paddenstoelen. Dat is tenminste wat de dertigers Lucien (Jason Cortlund) en Regina (Tiffany Esteb) doen in Cortlunds en Halperins speelfilmdebuut Love & Fungi, dat vorig jaar in première ging in Rotterdam.

Lang voor het ochtendgloren staan ze op om de bossen in te trekken, waarna ze hun vondsten verkopen aan restaurants en specialiteitenwinkels in downtown New York.

Het is een simpel leven met veel vrijheid, waar het getrouwde, kinderloze stel zich tevreden mee stelt. Tot Regina een baan krijgt aangeboden in de keuken van een hip restaurant, die haar de stabiliteit en zekerheid biedt die ze mist. Lucien trekt liever verder naar het zuiden. Hij verwijt Regina dat ze haar idealen verraadt, zij verwijt hem dat hij weigert volwassen te worden. De vraag is of hun huwelijk de afzonderlijk ingeslagen paden wel overleeft, of er een middenweg bestaat die ze samen kunnen bewandelen.

De oorspronkelijke titel van de film luidt Now, Forager (fourageren is jagen en verzamelen), een variatie op een beroemde dichtregel van Walt Whitman, die luidt : 'Now, Voyager, sail thou forth, to seek and find'. Zoeken en vinden, jagen en verzamelen zijn de fundamenten waar de bescheiden opgezette, kalm doorstappende film op is gebouwd, met personages die zweren bij simpele gerechten van verse ingrediënten. Muziek is spaarzaam toegevoegd, door een al even 'eerlijke' akoestische gitaar. De zwammen en schimmels die in intermezzo's voorbijtrekken reflecteren op de status van de relatie: symbiotisch of parasitair? Ziekmakend zelfs?

So far, so good. Wat het sympathieke verhaal net onder de maat maakt, is de ongelijkmatige uitwerking. Stijfjes ogende dialoogscènes worden afgewisseld met vermakelijke situaties in een statig buitenhuis in Washington, waar de nurkse Lucien de catering verzorgt voor een feestje en ruzie schopt met zijn kwelende opdrachtgeefster. Groter probleem is echter de hoofdrol van Lucien, zoals vertolkt door schrijver/regisseur Jason Cortlund. Met zijn passief-agressieve houding en zuidwaarts neigende mondhoeken weet hij de relatie met zijn goedwillende vrouw nergens tot  leven te brengen.

Het HD-cambeeld tenslotte, heeft geleden onder de lichtarme omstandigheden in de bossen. De fletsheid die dat opleverde, hebben de makers met een oranjegeel zweem proberen op te poetsen. Met als bijwerking dat nu ook de gezichten van de personages ongezond geel uitslaan. En dat heeft niks met het eten van paddenstoelen van doen.