nieuwe site?

Minimalistisch spektakel

All Is Lost van J.C. Chandor

Rick de Gier ,

Eén acteur. Eén decor. Zo goed als geen tekst. Kan dat ruim anderhalf uur blijven boeien? Absoluut.

Regisseur/scenarist J.C. Chandor debuteerde in 2011 met het enerverende drama Margin Call, over de ondergang van een dubieuze verzekeringsbank – zeer actueel, een paar jaar na de commotie rond bedrijven als Goldman Sachs en Lehman Brothers . De film werd geprezen om het spervuur aan spitse dialogen en de sterke ensemblecast. 

Opvolger All Is Lost is zo'n beetje de volmaakte tegenpool van die film: de rolbezetting bestaat enkel uit acteur Robert Redford, die in de hele film slechts een handjevol woorden uitspreekt , en er is geen enkele connectie met de actualiteit. Alsof Chandor het slimste jongetje van de klas heeft willen zijn: kijk, dit kan ik ook! 

Het moet gezegd: hij kan het inderdaad. Hoe verschillend ook, All Is Lost is minstens zo enerverend als Margin Call. Het verhaal is doodeenvoudig: een oude zeiler vaart de oceaan over en botst tegen een op drift geraakte zeecontainer. Een gat in de romp is het eerste in een aaneenschakeling van problemen. 

Wie is deze man, wat drijft hem, waar komt hij vandaan? We mogen het allemaal zelf invullen. De hoofdpersoon heeft niet eens een naam – 'Our Man' heet hij in de aftiteling. Treffend: een Alleman met wie de kijker zich automatisch identificeert. 

Hoewel, Alleman… Kleurloos is hij zeker niet. Zeer subtiel suggereert Redford van alles in zijn mimiek – zelfbeheersing, trots, doorzettingsvermogen, maar ook angst en frustratie. Langzaam maar zeker ontvouwt zich een specifiek karakter en krijgen we minieme hints over zijn leven buiten de boot. Een razend knappe performance is het – nog los van de fysieke stunts die de 75-jarige acteur moest uithalen. 

Het gegeven van een enkel personage dat onder barre omstandigheden moet zien te overleven, werd de afgelopen jaren ook al onderzocht in films als Gravity, Die Wand, Life of Pi, 127 Hours, Buried en Cast Away. Zou de fascinatie voor zulke verhalen iets te maken hebben met onze toenemende afhankelijkheid van technologie, met een gedeelde angst dat we ons geen raad meer weten zonder gadgets en vervreemd raken van de natuur? 

Vast. Wat geheid óók meespeelt, is de uitdaging die zulke verhalen bieden aan avontuurlijke filmmakers, die zich er vrijwillig allerlei dramatische en logistieke beperkingen mee opleggen. Zo beschouwd is All Is Lost op twee fronten geslaagd te noemen: als avonturenfilm én als minimalistisch filmexperiment.