nieuwe site?

Niet verrassend meer, nog steeds geestig

The Trip to Italy van Michael Winterbottom

Rick de Gier ,

Het idee had weinig om het lijf, maar pakte verrassend goed uit. In The Trip (2010) maakten de Britse acteurs/komieken Steve Coogan en Rob Brydon – als gefictionaliseerde versies van zichzelf – een reis langs zes toprestaurants in het noorden van Engeland. Zogenaamd voor een reeks culinaire artikelen voor The Observer.

In de film (een ingekorte versie van een zesdelige BBC-serie) speelde het eten echter nauwelijks een rol; het deskundige commentaar van Coogan en Brydon ging zelden verder dan: 'Hmm, lekker zeg.' Nee, The Trip draaide hoofdzakelijk om het gekeuvel tussen die twee – over het leven, relaties, films, Engelse dichters – en de imitaties van beroemdheden waarmee ze elkaar probeerden te overtroeven.

Dat de acteurs samen een onweerstaanbare chemie hebben, had regisseur Michael Winterbottom al ontdekt toen hij de komedie A Cock and Bull Story maakte, waarin hij ze ook al semi-improviserend variaties op zichzelf liet spelen. De onduidelijke grens tussen fictie en werkelijkheid (is Coogan echt zo'n arrogante kwast; doet Brydon echt de ganse dag Hugh Grant en Al Pacino na?) geeft hun gekibbel een extra pijnlijk-komisch effect.

Nu is er een vervolg op The Trip, waarin de formule vrijwel ongewijzigd wordt herhaald, maar dan in Italië. Weer fraaie shots van betoverende landschappen en culinaire hoogstandjes dus, weer veel geklets in de auto, en weer veel imitaties. De variatie ligt vooral op het dramatische vlak: was het in de vorige film nog Coogan die werd opgevoerd als rusteloze versierder , ditmaal is het gefrustreerde huisvader Brydon die op zoek gaat naar een avontuurtje. En de nadruk ligt nog iets meer op de middelbare leeftijd van de heren; vermoeide opmerkingen over lichamelijk verval en afnemende aandacht van vrouwen geven het geheel een weemoedige ondertoon.

Maar de motor van de film blijft de onderkoelde, intelligente, competatieve humor. Komische hoogtepunten in deze ronde zijn onder meer gesprekjes over The Dark Knight Rises , Alanis Morissette en de talkshow van Michael Parkinson.

Het blijft allemaal enorm vermakelijk, al is de verrassing er nu wel af. Op den duur is het moeilijk te ontkomen aan een gevoel van: we weten het nu wel. Van een culinaire reis door Frankrijk of Spanje kan het duo misschien maar beter afzien.