nieuwe site?

Recensie: Aanmodderfakker

Eikel om van te houden

Gerhard Busch ,

De mannen in Aanmodderfakker zijn eigenlijk allemaal verwende jochies. En de ergste is Thijs, de 'aanmodderfakker' (een samentrekking van aanmodderen en motherfucker) uit de titel.

De 32-jarige Thijs woont wel op zichzelf, maar zijn zus doet z'n was en zijn moeder geeft hem Tupperware-bakjes vol eten mee. Zijn moeder stopt hem ook regelmatig geld toe, want ondanks een bijbaantje in een MediaMarkt-kloon is Thijs altijd platzak.

Als beloning bekt hij zijn moeder af, zoals hij vrijwel iedereen in de film afbekt. Want Thijs is niet alleen sneu, hij is ook een eikel. En toch gaan we – voor de film voorbij is – van deze Thijs houden .

Daar is een aantal verklaringen voor. De eerste heet Lisa. Lisa is het halfzusje van Thijs' zwager. Zestien jaar is ze pas, maar ondanks haar leeftijd is ze veel volwassener dan Thijs. Wat ook meteen verklaart waarom de kalverliefde die ze voor hem opvat – en door Thijs ook schoorvoetend beantwoord wordt – nooit onsmakelijk wordt.

Als deze Lisa verliefd kan worden op Thijs, dan moet hij wel goede kanten hebben. En dat is ook zo. Thijs is grappig, scherpzinnig… en hij wordt gespeeld door acteur Gijs Naber, die ons op precies de juiste momenten iets laat voelen van Thijs ' kwetsbaarheid en twijfel.

De nu 34-jarige Naber kreeg voor zijn gelaagde vertolking van Thijs terecht het Gouden Kalf voor beste mannelijke hoofdrol. Daar zouden voor Aanmodderfakker nog twee prijzen bij komen. Kalf twee ging naar het eerlijke en intelligente scenario van Anne Barnhoorn, nummer drie naar de hele film.

Het Kalf voor beste film wordt altijd uitgereikt aan de producenten, maar in dit geval komt hij vooral de jonge regisseur Michiel ten Torn (1983) toe. Oud-striptekenaar Ten Horn bewees in zijn debuutfilm De ontmaagding van Eva van End (2012) al dat hij met zijn sterke, visuele stijl een geheel eigen wereld weet op te roepen; in Aanmodderfakker trekt hij die lijn nog verder door.

Ten Horns stijl – waarin kleur, kadrering en overdrijving een grote rol spelen – wordt regelmatig vergeleken met die van collega's Wes Anderson, Alex van Warmerdam en Todd Solondz. Op zich begrijpelijk , maar waar Anderson vaak koud en afstandelijk blijft, Van Warmerdam nogal boos is en Solondz vooral vilein, houdt Ten Horn het meest van zijn personages. En dat voel je als kijker.