nieuwe site?

Recensie: The Drop

Een Vlaming in New York

Ronald Rovers ,

Michaël R. Roskam trok voor de opvolger van Rundskop van het Vlaamse platteland helemaal naar Brooklyn, maar houdt wel nog steeds van het filmen van zwijgzame kerels.

Net als smalltown USA en suburbia is Brooklyn vergroeid met de filmgeschiedenis. Films als Goodfellas, Smoke, Do the Right Thing en bijna alle films van James Gray veranderden de wijk in een decor voor de schimmigere Bildungsverhalen van twintigste-eeuws Amerika. Een plek waarvan je de mores alleen kent als je er geboren bent. Lastig te tackelen dus voor een buitenlandse regisseur. Toch liet Michaël R. Roskam zich niet weerhouden, geholpen door een script van Dennis Lehane, de auteur achter Mystic River en Shutter Island.

Net als Rundskop is The Drop een beetje misdaadthriller, maar wil de film vooral een karakterstudie zijn. De cast wordt aangevoerd door Tom Hardy als Bob Saginowski, een ogenschijnlijk simpele ziel die duidelijk iets te verbergen heeft. Saginowski is de jongere helft van een duo barkeepers in een klein café in Brooklyn, dat door Roskam geportretteerd wordt als een wijk waaruit alle sociale cohesie verdwenen is. Als de film iets van een commentaar laat horen, dan is het dat. James Gandolfini in z'n laatste rol is Bobs oudere oom Marv, ooit eigenaar van de tent, voordat de Tsjetsjeense maffia die hem ontfutselde.

De Tsjetsjenen gebruiken het café sindsdien als een verzamelpunt voor zwart geld, een drop. Dat gaat al jaren goed, maar wanneer de zaak plotseling overvallen wordt, houdt de maffia Bob en Marv verantwoordelijk. Bob wordt ondertussen bedreigd door de psychotische ex van z'n nieuwe vriendin, een rol van Matthias Schoenaerts.

The Drop scoort op sfeer en spanning, maar ritmisch gaat het niet helemaal goed. Soms treuzelt de film, en dan gaat het weer te snel. Te veel verhaallijntjes worden in te korte tijd afgewikkeld, waardoor het soms wat geforceerd en schematisch voelt en de belangrijkste personages net niet genoeg uit de verf komen. Misschien bestonden die gebreken niet in de 125-minutenversie die Roskam wilde in plaats van de 106-minutenversie die nu wordt uitgebracht. Maar dat is speculeren.

Desondanks bewijst Roskam de weg te weten in een voor hem onbekende, met filmklassiekers beladen plek. Waarbij hij kan leunen op het talent van twee bijzondere acteurs, Tom Hardy en Matthias Schoenaerts, die met elke film lijken te groeien.