nieuwe site?

Recensie: White God

De wraak van de zwerfhonden

Jan Pieter Ekker ,

Als haar moeder voor drie maanden naar Australië vertrekt, verhuist de dertienjarige eenzaat Lili naar haar vader Dániel. Samen met haar bastaardhond Hagen. De twee zijn onafscheidelijk; Lili laat Hagen van haar bord eten en op haar bed slapen.

De volgende ochtend staat de hondenpolitie al voor de deur; de buurvrouw heeft direct een klacht ingediend. Het beest moet weg, of Dániel moet betalen. Hagen is namelijk geen rashond en met de invoering van een nieuwe wet is de belasting op 'vuilnisbakkenrassen' drastisch verhoogd.

Eerst ontkent Dániel nog. Er is hier geen hond, liegt hij glashard tegen de inspecteur van de hondenpolitie. Maar het beest, waaraan hij toch al een gloeiende hekel heeft, blijkt naast hem te staan. Dus kiest Dániel eieren voor zijn geld. Hij stapt in zijn auto, rijdt met Lili en Hagen naar een buitenwijk van Boedapest, en laat het beest daar achter.

White God van de Hongaarse regisseur Kornél Mundruczó (Johanna, Delta) begint met een citaat van Rainer Maria Rilke : 'Misschien is al het verschrikkelijke in diepste wezen wel het hulpeloze dat ons om hulp vraagt.' Vervolgens zien we Lili in slow motion door de onheilspellend lege straten van Boedapest fietsen. Met een blauwe hoodie over haar hoofd – even moet je aan Elliott in Steven Spielbergs E.T. the Extra- Terrestrial denken.

Dan wordt de tweede Hongaarse rapsodie van Franz Liszt ingezet en kijkt Lili angstig achterom. Een roedel wilde honden komt de hoek om stormen, luid blaffend en hijgend. Ze komen dichter en dichterbij. Als ze Lili in lijken te halen, wordt het beeld zwart en verschijnt de filmtitel in beeld: Féher Isten, oftewel White God.

Wat volgt is een bombastische , apocalyptische en meeslepende fabel; een curieuze combinatie van een ( inktzwarte) familiefilm, een politieke allegorie en pure horror. Vol fraaie, veelzeggende details en goed gekozen muziek (naast Liszt onder meer Hongaarse underground van Volkova Sisters).

Lili begint een zoektocht naar Hagen, die zich heeft aangesloten bij een groep radicale zwerfhonden, nadat hij de wreedheid van de mensen heeft ontdekt (de mens is niet alleen een wolf voor zijn medemens; de beelden van de hondengevechten zijn gruwelijk). Samen bereiden de honden een opstand tegen alle baasjes voor. Hun wraak zal genadeloos zijn. Lili is de enige die deze oorlog kan stoppen.

Op het festival van Cannes werd White God onderscheiden met de hoofdprijs van de prestigieuze nevensectie Un Certain Regard. De honden Luke en Body, die samen de rol van Hagen vertolken, werden bekroond met de Palm Dog, de prijs voor de beste acteerprestatie van een hond. Dat is terecht. 'No animals were mistreated or harmed while training and filming, the strictest American guidelines were followed,' staat er gelukkig op de aftiteling. 'All violence was safely simulated.'

Nog meer goed nieuws: de honderden honden die op de aftiteling staan vermeld, hebben na de opnamen allemaal een nieuw baasje gevonden door een speciaal adoptieprogramma.