nieuwe site?

Recensie: Burnt

Chef-kok in de goot

Gerhard Busch ,

De ingrediënten van het chef-kokdrama Burnt mogen er zijn. De hoofdrollen worden gespeeld door Bradley Cooper en Sienna Miller, belangrijke bijrollen door Omar Sy, Daniel Brühl en Emma Thompson, en ook duiken Uma Thurman en Alicia Vikander nog even op in veredelde cameo's.

De regie is in handen van West Wing-showrunner John Wells, het scenario geschreven door Steven Knight (Eastern Promises, Locke), en de film werd geproduceerd door Stacey Sher (Erin Brockovich, Django Unchained).

Zo veel talent, maar net als bij de haute cuisine – zo wordt ons tenminste in de film uitgelegd – gaat het om de juiste verhoudingen en subtiele accenten. En subtiel is Burnt niet.

Cooper speelt de briljante chef-kok Adam Jones. Ooit gold hij als een ongeëvenaard talent, maar na jaren van drank, drugs en vrouwen is hij in de goot beland.

Als Burnt begint zien we Adam Jones oesters openen. In een beduimeld opschrijfboekje noteert hij het aantal. Du moment hij op 1 miljoen geopende oesters zit legt hij zijn mes neer en stapt op.

De oesters blijken een soort boetedoening. Adam heeft aan zichzelf bewezen dat hij zijn verslavingen de baas is en gaat weer koken. Zonder geld, maar met een surplus aan bluf en charisma vindt hij inderdaad een geschikte locatie en verzamelt hij een eigenzinnige, maar getalenteerde crew om zich heen.

Adam is op jacht naar de derde Michelinster. Hij had er ooit al eens twee, maar die derde ster, het hoogst haalbare in de wereld van de haute cuisine, heeft hij nooit weten te bemachtigen.

Naast de jacht op de derde ster worden in het begin van Burnt nog een paar andere lijntjes uitgezet. De mooie single mom die bij Adam komt werken, de gangsters die nog een drugsschuld komen vereffenen, vrienden uit het verleden die Adam heeft bedrogen of teleurgesteld, en natuurlijk Adam zelf, die alles alleen wil doen.

Iedereen die wel eens een Hollywoodfilm heeft gezien weet waar dit moet eindigen. En dat gebeurt dan ook. Dat je desondanks niet afhaakt heeft veel te maken met al dat aanwezige talent, dat ook dit fantasieloze gerecht nog smakelijk weet op te dienen.

Drie sterren dus. Maar in tegenstelling tot de drie sterren van de keurmeesters van Michelin betekent dat niet onovertroffen en voortreffelijk. Bij ons betekenen die drie sterren: degelijke doorsnee.