filmjaar 2016

Recensie: Carol

Alles klopt, behalve de titel

Gerhard Busch ,

Carol is een sublieme bewerking van de geruchtmakende roman The Price of Salt van Patricia Highsmith uit 1952. De beroemde thrillerauteur (van oa Strangers on a Train) schreef dat boek niet onder haar eigen naam, maar onder het pseudoniem Claire Morgan.

Het geruchtmakende zat hem niet alleen in het feit dat The Price of Salt een liefdesverhaal tussen twee vrouwen beschrijft, maar ook dat het boek relatief goed afloopt. En dat was ongewoon voor gay fiction in die tijd, waarin personages steevast werden gestraft voor hun perverse, verboden liefde.

The Price of Salt was deels op eigen ervaringen gebaseerd. De jonge Patricia was eind jaren veertig verkoopster in een Amerikaans warenhuis en ontmoette daar op een dag een chique, wat oudere blonde vrouw die veel indruk op haar maakte. Voor het boek combineerde ze die ontmoeting met een relatie die ze eerder had gehad met een getrouwde aristocrate, die door hun geheime relatie de voogdij over haar dochtertje dreigde kwijt te raken.

Voor de verfilming van The Price of Salt bleef regisseur Todd Haynes (Far From Heaven, I’m Not There) heel dicht bij het boek. En alles klopt aan de film – de fantastische hoofdrolspeelsters Cate Blanchett en Rooney Mara, het subtiele, maar gewaagde scenario van Phyllis Nagy, en de zelfverzekerde regie van Haynes – behalve de titel.

Haynes koos namelijk voor Carol. Wellicht omdat dat altijd de titel van het scenario is geweest, of omdat Cate Blanchett, die zich erg had ingezet voor de film, de oudere blonde aristocrate Carol speelt.

Maar hoe goed Blanchett ook speelt, en hoeveel haar personage ook heeft te verliezen, uiteindelijk is de film toch van Therese, de jonge verkoopster, die in Carol geen aspirant schrijfster is – zoals Patricia Highsmith was – maar een aspirant fotografe.

We zitten in de film vooral in haar hoofd, en actrice Rooney Mara speelt haar met precies de juiste mix van onzekerheid over de ontdekking dat ze van vrouwen houdt en de overtuiging dat het dan inderdaad maar zo moet zijn. Carol is – meer nog dan een liefdesdrama – een coming-of-age- verhaal. Maar van Therese, niet van Carol.

Op het filmfestival van Cannes, waar de film in mei 2015 in wereldpremière ging, werd dan ook Mara en niet Blanchett door de jury uitgeroepen tot beste actrice.
Onlangs werden beide actrices genomineerd voor een Golden Globe. Het zou me niets verbazen als de prijs dan weer naar Mara gaat. Al zal ze dan ook nog moeten afrekenen met Alicia Vikander (The Danish Girl), Brie Larson (Room) en Saoirse Ronan (Brooklyn ).