nieuwe site?

Recensie: Entourage

Tirades, quasi-levenswijsheden en vrouwelijk schoon

Sven Gerrets ,

Het voortraject van de Entourage-film zorgde door de moeizame contractbesprekingen met de hoofdrolspelers – een terugkerend onderwerp tijdens de gelijknamige televisieserie over vier vrienden in Hollywood – voor een soort Droste-effect. Uiteindelijk kwamen alle neuzen in de goede richting en nu mogen Vince, E, Drama, Turtle en Ari na jaren hun filmavonturen bij HBO op het kleine scherm te hebben beleefd eindelijk de bioscopen in.

De gebeurtenissen in de levens van het grofgebekte, politiek incorrecte en net iets te seksistische stelletje worden net na het einde van het achtste en laatste seizoen opgepikt. Superster Vince zou na al zijn ups en downs op de filmsets gaan trouwen en zijn agent Ari zou rentenieren, maar dat levert geen drama op, dus die twee zaken worden snel teruggedraaid. Nog voor de bekende klanken van Jane's Addictions 'Superhero' klinken – de intro van de serie – slaan Ari en Vince de handen ineen voor een groot filmproject, waarbij Vince zowel de hoofdrol speelt als regisseert. En natuurlijk valt en staat voor iedereen een gelukkige toekomst met het succes van die onderneming.
 
Net als in de serie zijn er ook nog wat verhaallijnen voor de andere personages , maar het is allemaal slechts een kapstok voor de befaamde tirades van Ari ( denk aan complimentjes in de richting 'dwarfcunt'), de quasi-levenswijsheden van Drama, de referenties naar alles wat los en vast zit in de populaire cultuur, en de feestjes met schaars geklede modellen en ander vrouwelijk schoon. Natuurlijk ontbreken ook de vele bijrolletjes van beroemdheden niet. Acht seizoenen aan running gags en cameo's worden gecomprimeerd en in speelfilmformaat geperst. Daardoor blijft de film continu een geweldige vaart hebben. Knipper met je ogen en je mist een Cumberbatch-photobomb of een bekende voetballer die zijn hond uitlaat.

Bedenker, scenarist en regisseur Doug Ellin blijft in de film trouw aan de essentie van de serie, waarin het vooral draait om de blinde loyaliteit van de vier vrienden aan elkaar , terwijl ze zich met hun pesterige groepsdynamiek door een Hollywood bewegen waar feit en fictie in elkaar overvloeien. Ook worden er wat losse eindjes weggewerkt; zo zien we bijvoorbeeld eindelijk de vaak genoemde Mentos-reclame waarmee de relatie tussen Vince en Ari ooit begon.
 
Voor de nieuwkomers begint de film met een handig segment waarin Piers Morgan voor zijn televisieshow in vogelvlucht de carrières van Vince en zijn vrienden doorneemt, waardoor de film los van de show te kijken is. Veel van de grappen en referenties hebben echter wel een lijntje naar zaken uit bepaalde afleveringen van de serie, waardoor de kijkervaring extra leuk is als je wat voorkennis hebt . Zo zal een jaloerse opmerking van Drama over iemands kuiten pas grappig zijn als je de bron van zijn jaloezie kent (seizoen 2, aflevering 2). Een mooi excuus om de volledige serie te (her)kijken. Gelukkig blijven er meer dan genoeg grappen over die ook los te waarderen zijn en daardoor is Entourage voor zowel fan als neutrale kijker een geslaagde, flitsende komedie. Victory!