nieuwe site?

Recensie: Het lied van de zee

Bloedstollend mooi sprookje voor jong en oud

Jan Pieter Ekker ,

De zesjarige Saoirse heeft ronde, donkere ogen, zwarte haren, een schattig wipneusje en een vrolijke blos op haar wangen. Praten kan of doet ze niet. Met haar grote, blonde broer Ben, de hond en hun vader woont ze in een vuurtoren op een eilandje waar de tijd is stil blijven staan.

Kort na Saoirse's geboorte is haar moeder in zee verdwenen, tot groot verdriet van haar vader en onbegrip van Ben, die sindsdien steevast een reddingsvest draagt. Saoirse voelt zich ook aangetrokken tot het woelende water ; als Ben haar weer eens uit zee heeft moeten vissen, komt vader tot de conclusie dat hij niet langer kan instaan voor haar veiligheid, en stuurt hij Saoirse en Ben met oma naar de vaste wal.

Daar ontdekt Ben dat Saoirse een selkie is, een wezen dat zowel de gedaante van een zeehond als van een mens kan aannemen en over bovennatuurlijke krachten beschikt. Broer en zus beginnen een lange reis, door een wereld van sprookjes en oude legendes. Hun talisman is de grote schelp die Ben van zijn moeder heeft gekregen; als Saoirse hem aan haar mond zet, kan ze het 'lied van de zee' erop spelen. 'Kom maar mee / lief mensenkind / naar het water en de wind / Volg de elfen over zee / van alle tranen in de wereld / heb jij nog geen idee.'

Het lied van de zee (Song of the Sea) is de tweede lange 2D-animatiefilm van de getalenteerde, eigenzinnige Ier Tomm Moore. In 2009 verdiende hij al een Oscarnominatie voor zijn debuut Brendan en het geheim van Kells (The Secret of Kells); de langverwachte opvolger maakt 22 februari ook kans op de Oscar voor Beste Lange Animatiefilm (met The Tale of the Princess Kaguya, How to Train Your Dragon 2, The Boxtrolls en Big Hero 6; de Lego-film werd niet eens genomineerd ).

Het is terechte lof; Het lied van de zee is een bloedstollend mooi sprookje. De belangrijkste inspiratiebronnen zijn zeer divers; van Japanse anime-grootheden als Hayao Miyazaki, Masaaki Yuasa en Tatsuo Satô tot schilders als Egon Schiele en Gustav Klimt en de Amerikaans avant-gardecomponist John Cage . Het resultaat, met tamelijk rudimentair getekende, maar rijke, wonderlijke personages en onvoorstelbaar detail- en fantasierijke decors, is vóór alles zeer eigen. Ook de (volks)muziek draagt bij aan de unieke sfeer.

Voor kinderen vanaf een jaar of zes is de film door Rutger le Poole (van Wim Pel Productions) nagesynchroniseerd, deels in het Nederlands, deels in het Vlaams.