nieuwe site?

Recensie: Paper Towns

Gezapige zoektocht naar verdwenen droommeisje

Jelle Schot ,

De gedeeltelijk in Amsterdam opgenomen tranentrekker The Fault in Our Stars was verleden jaar de eerste — en gelijk ook zeer succesvolle — verfilming van een boek van young adult-auteur John Green. Opvolger Paper Towns is van hetzelfde laken een pak, al zal de kijker het ditmaal gemakkelijk droog houden.

Paper Towns draait om de bescheiden tiener Quentin (Nat Wolff) — Q voor vrienden — die zich in een suf dorpje ergens in Florida richting zijn high school-diploma zwoegt. Licht van zijn bestaan is Margo Roth Spiegelman (Cara Delevingne), het mysterieuze buurmeisje dat hem al jaren niet ziet staan. Tot ze op een avond zijn kamer binnenklimt en hem vraagt samen wraak te nemen op haar overspelige vriendje.
 
Een onvergetelijke nacht volgt: ze epileren gezamenlijk de wenkbrauwen van een medescholier, fotograferen de overspelige bedrieger in zijn nakie en pakken een auto met plastic in. Maar de volgende dag is Margo spoorloos verdwenen. Niemand die zich daar overigens heel erg druk om maakt, want ze is wel vaker weggelopen.
 
Samen met zijn kompanen Ben en Radar besluit romanticus Quentin desalniettemin op onderzoek uit te gaan . Want Margo zou Margo niet zijn als ze niet een paar aanwijzingen over haar nieuwe verblijfplaats had achtergelaten.
 



De cryptische hints — gedichten van Walt Whitman en een verlaten winkel spelen een grote rol — lijken te leiden naar zogeheten paper towns: niet-bestaande dorpjes die door cartografen op de kaart worden geplaatst om plagiaat tegen te gaan. De perfecte metafoor voor Amerikaans suburbia, waarin iedereen zich anders voordoet dan hij is, aldus Margo.
 
Heel kritisch is Paper Towns over datzelfde suburbia overigens niet. Scenaristen Scott Neustadter en Michael H. Weber, ook al verantwoordelijk voor The Fault in Our Stars, spelen af en toe wel met de clichés van het high school-genre, maar bevestigen er ook een hoop. 
 
Soms is dat best leuk: de road movie die het tweede deel van de film beslaat zit vol aardige grappen over ontmaagdingen, het onmisbare schoolbal én de recent zo betwiste vlag uit de Amerikaanse burgeroorlog. Maar de film kent één groot manco: de humor komt volledig bij de bijrollen vandaan, terwijl Q een kleurloos (en nogal aanstellerig) hoofdpersonage blijft.
 
Supermodel Cara Delevingne, wier kenmerkend dikke wenkbrauwen dit jaar in een groot aantal films te zien zijn, zorgt met haar charisma als Margo nog wel voor een enkele sprankeling. Maar zij verdwijnt, weliswaar onvermijdelijk, al veel te vroeg uit de film. Waardoor het gezapige Paper Towns, zeker na het succes van The Fault in Our Stars, vooral teleurstelt.