nieuwe site?

Recensie: Ricki and the Flash

Meryl Streep rockt, de film niet zo

Sven Gerrets ,

Regisseur Jonathan Demme maakte een paar prachtige speelfilms, waaronder de Oscarwinnaars Philadelphia en The Silence of the Lambs. Daarnaast was hij verantwoordelijk voor een aantal bijzondere muziekdocumentaires, zoals Neil Young: Heart of Gold en de geweldige Talking Heads-concertfilm Stop Making Sense. Met Ricki and the Flash heeft hij nu ook een fictiefilm over muziek gemaakt, geschreven door Diablo Cody (Juno) en met Meryl Streep in de hoofdrol.

Streep speelt Linda Brummel, de anti-heldin die als Ricki Rendazzo haar echtgenoot en drie kinderen in de steek liet voor een carrière in de muziek. Inmiddels ver voorbij haar hoogtepunt, slijt ze haar dagen als rockende frontvrouw van The Flash, de huisband van een morsig café in Californië. Als ex Pete (Kevin Kline) belt met het nieuws dat dochter Julie (Mamie Gummer) de weg kwijt is, besluit Ricki terug te keren naar haar familie. En dan komt er van alle kanten opgekropte frustratie en oud zeer boven.
 
Het is aan Streep te danken dat dit voorspelbare familiedrama net wat boven de middelmatigheid uitsteekt.  Zij maakt van haar personage een aimabel figuur vol zwakheden, die ondanks haar compromisloze houding op latere leeftijd nog een mooie persoonlijke ontwikkeling doormaakt. De inmiddels 66-jarige actrice leerde voor de film gitaar spelen en zingt alle liedjes live. Dat werkt: het lijkt alsof ze al decennia als zangeres op het podium staat te rocken en daar op haar plek is. Het maakt Ricki's beslissing om huis en haard achter te laten net iets begrijpelijker. Met Streeps hese stem, die wat weg heeft van Bonnie Riatt of Melissa Etheridge, geeft ze bovendien nummers van Bruce Springsteen, Tom Petty en U2 een prachtige nieuwe draai.
 



Mamie Gummer, die in het echte leven ook de dochter van Streep is, doet niet voor haar moeder onder, al krijgt ze beduidend minder tijd op het scherm. Het eerste deel van de film schittert ze in lelijkheid als ze door een scheiding instort en de hele dag in haar pyjama rondloopt met een gezicht vol rode vlekken en vies, geklit haar . De liefde voor haar moeder bedekt ze onder een boel opgekropte woede, die soms akelig echt lijkt.
 
Toch blijven de confrontaties beperkt en worden ongemakkelijke situaties relatief makkelijk weggelachen. Demme, die in bijvoorbeeld Rachel Getting Married zijn personages fel tegen elkaar tekeer liet gaan, houdt het hier jammer genoeg vrij luchtig. Er is een mooie scène waarin Ricki het aan de stok krijgt met Maureen (Audra McDonald), de nieuwe vrouw van Pete, die verantwoordelijk is voor de opvoeding van Ricki's kinderen. Met deze twee geweldige actrices had dat dramatisch goud op kunnen leveren, maar Demme kapt de scène af voor er daadwerkelijk iets groots kan ontstaan. 
 
Richting de finale wordt de film volledig gekaapt door Hollywood, als tijdens een grote bruiloft alle verhaallijntjes mierzoet bij elkaar komen. Ricki and the Flash kijkt dan ook soepeltjes weg, maar mist de rauwe energie die je van de betrokken personen zou verwachten.