filmjaar 2016

Recensie: Snoopy en Charlie Brown: De Peanuts Film

Internet bestaat niet in de wereld van Peanuts

Jelle Schot ,

Na de dood van de Amerikaanse striptekenaar Charles M. Schulz in 2000 leek zijn alom geliefde creatie Peanuts, die in meer dan 2600 kranten over de hele wereld werd afgedrukt, voor nieuwe generaties verloren te gaan. Tot zoon Craig en kleinzoon Bryan enkele jaren geleden besloten een nieuw filmscript te schrijven.

En dus is er nu, 65 jaar na het verschijnen van de eerste strip en 35 jaar na de laatste verfilming, weer een nieuw Peanuts-avontuur. Een blijmoedige kinderfilm waarin de immer onfortuinlijke Charlie Brown zijn angsten moet zien te overwinnen om het hart van zijn nieuwe roodharige klasgenote te veroveren. En waarin trouwe beagle Snoopy in een fantasierijk luchtgevecht verzandt met de Rode Baron.

Voor de oudere kijker zal het een feest der herkenning zijn. De scenaristen en regisseur Steve Martino (Ice Age: Continental Drift) herkauwden een hoop van de oude strips en vroegere film- en televisiebewerkingen en voegden weinig nieuws toe. Met een even nostalgisch als simplistisch tijdsbeeld tot gevolg: boekverslagen worden in het universum van Peanuts nog gewoon met de hand geschreven en internet heeft zijn intrede nog niet gedaan.

Een tikkeltje oubollig en braaf, en wat meer diversiteit had de film ook geen kwaad gedaan. Maar aan de andere kant heeft het ook iets verfrissends. Eindelijk draait een animatiefilm voor jonge kinderen eens om hun eigen leefwereld, in plaats van om pratende auto's of dinosauriërs.

Het maakt Snoopy en Charlie Brown: De Peanuts Film echter nog geen geslaagde bewerking. Daarvoor is de belangrijkste verhaallijn, over de amoureuze perikelen van Charlie, veel te dun voor een film van anderhalf uur. En de talloze losse vignetten die Martino eromheen drapeerde zijn zelden leuk. Vooral de gedroomde avonturen van Snoopy in de Eerste Wereldoorlog beginnen al snel te vervelen, en hebben bovendien een twijfelachtig militair karakter.

De jongste kijkers zal het misschien een zorg zijn: ter vermaak zijn er aardige slapstick-momenten door het verhaal verweven, en de fraaie 3D-animaties zijn vrolijk en kleurrijk. Voor de ouders is het echter een lange zit.