nieuwe site?

Binnenkort op dvd: januari

De interessantste dvd-releases van de komende maand

Hieronder vind je een overzicht van de belangrijkste dvd-releases van de komende maand.

4 januari

The Angels’ Share (Ken Loach)
Deze af en toe hilarische film van Loach en scenarioschrijver Paul Laverty, hun tiende film samen, is twee films voor de prijs van een. De eerste helft is een sociaal-realistisch drama over een kansarme draaideurcrimineel die driehonderd uur taakstraf krijgt. Deel twee een misdaadkomedie waarin hij samen met drie andere kansarmen exorbitant dure whisky steelt. Beide helften zijn interessant en vermakelijk, maar de toon en het realiteitsgehalte zijn onderling zo verschillend dat ze eigenlijk niet samengaan .
Sterren: ***
Extra’s: Making of, verwijderde scènes

9 januari

Being Flynn (Paul Weitz)
Een van de mooiste momenten in het drama Being Flynn is de scène waarin Robert De Niro voor de spiegel staat en zich afvraagt waar zijn gezicht gebleven is, een verwijzing naar de beroemde spiegelscène uit Taxi Driver. Maar dit is geen verhaal over een eenzame gek, dit is een verhaal over een verzoening tussen vader en zoon, dat dankzij de rauwe toon lang geloofwaardig blijft, maar uiteindelijk capituleert en verzandt in melodrama. Al met al toch een sympathieke film.
Sterren: ***

Take This Waltz (Sarah Polley)
Freelance journalist Margot (Williams) is gelukkig getrouwd met zachtmoedige kookboekenschrijver Lou (Rogan), maar wordt desondanks verliefd op vrijpostige buurman Daniel (Kirby). Voor wie kiest ze? Zo eenvoudig als het centrale dilemma klinkt, zo complex zijn de personages en onderlinge relaties uitgewerkt door regisseur/scenarist Polley (Away From Her ). De film wordt gebracht als lichtvoetig romantisch drama, maar is eerder een existentieel portret van een frêle jonge vrouw die worstelt met de onverklaarbare leegte die ze voelt. Williams is subliem – afwisselend vertederend, irritant, sexy en meelijwekkend.
Sterren: ****

11 januari

À perdre la raison (Joachim Lafosse)
Psychogram van een in haar moederschap, echtgenoterol en woonsituatie verstikkende jonge vrouw. Murielle woont met haar vijf kleine kinderen en man bij diens ogenschijnlijk altruïstische adoptievader. De welgestelde huisarts bepaalt gaandeweg Murielles leven, dat haar langzaam insluit. Door Lafosses sobere mise-en-scène en de virtuoos vloeiende montage van Sophie Vercruysse glijdt de kijker zelf mee in de verraderlijke geleidelijkheid van een psychose. Dequenne en Arestrup zijn op hun ingetogen briljantst. Gebaseerd op een gruwelijke Nijvelse casus uit 2007.
Sterren: ****

17 januari

Laurence Anyways (Xavier Dolan)
In de jaren tachtig gesitueerde lovestory over de in de filmwereld werkende Fred en haar literatuur docerende vriend Laurence, die vrouw wil zijn. Geen goedbedoeld drama over transseksualiteit, maar een breder getrokken pleidooi voor het zien van de persoon achter diens verschijningsvorm. Van Canadees wonderkind Xavier Dolan, die eerder furore maakte met Les amours imaginaires. Hoewel Dolan opnieuw zijn virtuoos gevoel demonstreert voor poëtische sequenties, overspeelt hij hier helaas zijn hand door een overdosis pathetiek.
Sterren: ***

Sister (Ursula Meier)
Weinig wintersporttoeristen zullen voorbij de pistes kijken, maar de Franse filmmaakster Ursula Meier zag wel de tragiek van zulke vakantieparadijzen. Door de ogen van de twaalfjarige Simon, die met zijn oudere zus beneden in het dal woont, laat Meier zien welke armoede er onder al die sneeuwpret verborgen ligt. Maar Sister is geen sociaal drama. De film graaft dieper en raakt iets existentieels. Bij Meier schijnt de ellende door als iets wat van ouders op kinderen wordt doorgegeven.
Sterren: ****

Violeta Went to Heaven (Andrés Wood)
Het leven van de Chileense Violeta Parra – zangeres, kunstenares, moeder – was tumultueus. De vele hoogte- en dieptepunten die het kende werden veelal getriggerd door haar eigen creatieve geest, manische karakter en haperende moederinstincten. Regisseur Andrés Wood neemt dit alles als dankbare basis voor een fraai gefilmde, associatief gemonteerde biopic. Vol prachtige Chileense folkmuziek en met een ijzersterke rol van Francisca Gavilán, die de vele verschillende kanten van Violeta’s complexe karakter overtuigend vormgeeft. De film is wel iets te lang.
Sterren: ***

22 januari

Alps (Giorgos Lanthimos)
Een club van vier mensen, luisterend naar de naam ‘de Alpen’, laat zich inhuren als vervangers voor overleden familieleden van anderen. Centraal staat een verpleegster (Papoulia) die een potje maakt van het Alpen-protocol, dat emotionele betrokkenheid bij cliënten verbiedt. Veelbelovende Griekse regisseur Lanthimos (Dogtooth) maakt gezagsverhoudingen en omgangsvormen belachelijk door bedrijfscodes op familiesituaties toe te passen . Het is knap hoe raak de klappen zijn die de Griek uitdeelt. Jammer is dat Alps wat te volgepakt zit met absurde situaties en dito teksten.
Sterren: ***
Extra’s: trailers

Neighbouring Sounds (Kleber Mendonça Filho)
Onheilspellende illustratie van welstandskloof en de invloed van de gecompartimenteerde stadsomgeving op individu en samenleving. Een straat in een welgestelde wijk van de Braziliaanse stad Recife. Wanneer een dubieus colporterend beveiligingsbedrijfje zijn diensten aanbiedt, wakkert dat de sluimerende paranoia aan. Bedrieglijk landerig drama toont in een volstrekt eigen stijl een microkosmos waar haves en have-nots achterdochtig op afstand blijven. Optimale benutting van urbane architectuur in meticuleus gecomponeerde shots schept claustrofobische sfeer, versterkt door minimalistische geluidsband.
Sterren: ****
Extra’s: trailers, korte film, making of

31 januari

Company Orheim (Arild Andresen)
Dit ingetogen drama over alcoholisme brengt weinig dat we niet al eerder zagen, maar betokkelt subtiel de emotionele snaren, zit vol rake observaties en is feilloos uitgewerkt. Arild Andresen bouwt de dramatische spanning zorgvuldig op en verspilt geen tijd met het uitmelken van sentimenten. Het feit dat je ondanks de fysieke en psychologische mishandeling door de alcoholische Terje toch enige sympathie voor hem op kunt brengen, is te danken aan de sterke regie en het verbluffende acteerwerk van Kristoffer Joner.
Sterren: ****
Extra’s: trailers