filmjaar 2016

De top 20 van Rick de Gier

De beste films van 2015

Rick de Gier ,

1. Son of Saul
(HON, László Nemes)
Wat viel er nog toe te voegen aan de holocaustcinema? Dit dus. Nemes vond de perfecte vorm om de horror van Auschwitz te verbeelden.

2. Youth
(I/F/ZWI/GB, Paolo Sorrentino) – Sorrentino’s levenswijsheden passen vaak op wandtegeltjes, maar wat brengt hij ze betoverend . Bijna elke scène is een kunstwerkje op zich.

3. While We're Young
(USA, Noah Baumbach)
Baumbach vat de tijdgeest in haarscherpe satire. Niet perfect, maar wel de film waar ik dit jaar het meest van heb genoten.

4. Calvary
(IER/GB, John Michael McDonagh - dvd-release)
Brendan Gleeson is geweldig als gekwelde priester in film die de mooie en lelijke kanten van religie bloedserieus neemt. Rauw, intelligent en af en toe erg komisch.

5. Love Is Strange
(USA, Ira Sachs)
John Lithgow en Alfred Molina zijn hartverwarmend als homostel op leeftijd, in een aangenaam rustige, menselijke love-story.

6. Ex Machina
(GB, Alex Garland)
Slim, spannend, stijlvol , sexy: sublieme sf.

7. A Most Violent Year
(USA, J.C. Chandor)
Net als in All is Lost voert Chandor een trotse, daadkrachtige man op (sterke rol van Oscar Isaac), die de kijker een poosje mag volgen en dan naar eigen inzicht beoordelen . Heerlijk zelfverzekerd geregisseerd.

8. Turist
(ZWE/N/DEN/F, Ruben Östlund)
Östlund maakt het zijn hoofdpersoon – en de kijker met hem – bepaald niet makkelijk, maar heeft gelukkig ook mededogen. Confronterend.

9. Inside Out
(USA, Pete Docter, Ronnie Del Carmen)
Niet de beste Pixarfilm, maar wel de origineelste, met een boodschap die niet afgezaagd is maar oprecht ontroerend.

10. Birdman
(USA, Alejandro González Iñárritu)
Het verzamelde toptalent achter dit bravourestuk wist mij emotioneel niet echt te raken, maar liet me wel heerlijk duizelig en geïmponeerd achter.

11. Tu dors Nicole
(CAN, Stéphane Lafleur)
Jarmusch meets Linklater, maar dan nóg minimalistischer. Erg aanstekelijk: na afloop wilde ik weer twintig zijn en een hele zomer niks doen.

12. Steve Jobs
(USA, Danny Boyle)
Prima regie, sterke acteurs, maar de ster van Steve Jobs is scenarist Aaron Sorkin, die een unieke vorm vond en zijn personages weer messcherpe teksten in de mond legt.

13. Que horas ela volta?
(BRA, Anna Muylaert)
Huishoudster Val (Regina Casé) is onweerstaanbaar in dit knap gedoseerde drama vol ingehouden verontwaardiging over klasseverschillen in Brazilië.

14. Slow West
(GB/NZ, John Maclean)
Sfeervolle, licht absurdistische western knipoogt naar allerlei genregenoten en blijft toch lekker eigenzinnig.

15. Mad Max: Fury Road
(AUS/USA, George Miller)
This one goes to eleven. Op alle fronten fantastisch over the top.

16 . Rams
(IJS/DEN/N/POL, Grímur Hákonarson)
Subtiel komisch en ontroerend IJslands drama over twee bejaarde boerenbroers die nog koppiger zijn dan hun schapen.

17. Dheepan
(F, Jacques Audiard)
Even spannend als teder migrantendrama, steengoed verteld, ook al ontspoort de film uiteindelijk een beetje.

18. Shaun the Sheep Movie
(GB/F, Mark Burton/Richard Starzak)
Anderhalf uur zwijgende stopmotion-slapstick voor het hele gezin, en geen minuut saai – heel knap gedaan.

19. Loin des hommes
(F, David Oelhoffen)
Mooie, verstilde Noord-Afrikaanse western, over botsende culturen en verbroedering. Met Frans én Arabisch sprekende Viggo Mortensen.

20. The End of the Tour
(USA, James Ponsoldt)
Niet heel opzienbarend, dit portret van auteur David Foster Wallace, maar wel bijna twee uur non-stop fijne gesprekken tussen een schrijver en een journalist: hoe vaak zie je dat?