filmjaar 2016

Kostuum uit

The Scandalous Lady W is een bloot kostuumdrama

Cecile Elffers ,

Kostuumfilms en -series worden in navolging van Game of Thrones steeds bloter, zo lijkt het. Maar The Scandalous Lady W bestond echt, en had écht 27 minnaars. Het gelijknamige kostuumdrama is maandagavond 17 augustus om 22.00 (Nederlandse tijd) te zien op BBC 2.

Ze had zich nog wel zo voorgenomen om de komende tijd géén korset meer aan te trekken, verzuchtte Game of Thrones-ster Natalie Dormer op de persconferentie van de nieuwe BBC-film The Scandalous Lady W. Behalve voor haar GoT-rol als koningin Margaery Tyrell, hees de Britse actrice zich als de sexy Anne Boleyn in de serie The Tudors ook al in het benauwende kledingstuk. Maar de rol van Lady Worsley kon Dormer (33) onmogelijk laten schieten, legde ze uit: ‘Ik vond de historische achtergrond zo bijzonder. Een getrouwde vrouw kon tot 1882 geen eigen bezit hebben of erven. Vrouwen van nu realiseren zich volgens mij niet hoe kort we die gelijkwaardigheid nog maar hebben.’ 

Maar de The Scandalous Lady W trekt, meer dan met het onderwerp vrouwenrechten, vooral de aandacht door de ene na de andere seksscène. Zo werd de tv-film in de Britse Metro al aangekondigd met de kop: ‘BBC’s raunchiest period drama EVER?’. Verwacht dus een kostuumfilm met niet al te veel kostuums.
 
Maakt dat Lady W tot een slaafse volger van de door Game of Thrones ingezette sekstrend? Niet per se: het verhaal over de achttiende-eeuwse Lady Worsley, die in opdracht van haar echtgenoot 27 minnaars had en in een pikante, wereldwijd op de voet gevolgde vechtscheiding verwikkeld raakte toen ze er met de beste vriend van haar man vandoor ging, is waargebeurd. De Britse historica Hallie Rubenhold schreef er een populair boek over: Lady Worsley’s Whim: An Eighteenth Century Tale of Sex, Scandal and Divorce (2008) – de basis voor de bbc-film.

Bizar aan de rechtszaak is dat getrouwde vrouwen destijds niet alleen niets konden bezitten, maar zelf ook werden gezien als goederen. Vandaar dat Sir Richard Worsley (Shaun Evans, Endeavour Morse) niet zijn echtgenote voor het gerecht daagde, maar haar minnaar Captain George Bisset (Aneurin Barnard, Cilla ): die had immers zijn bezit beschadigd. Hij eiste 20.000 Britse pond, destijds een astronomisch bedrag dat zijn voormalige beste vriend failliet zou doen gaan .

Nadat Lady Worsley echter gedetailleerde verklaringen aflegde over haar frequente overspel, dat ze in opdracht van haar – door het sleutelgat toekijkende – man pleegde, oordeelde de jury dat de Lady haar waarde verloren had en werd de door Sir Worsley geleden schade vastgesteld op slechts één shilling. 

Rubenhold is enthousiast over de verfilming van haar boek. Aan The Daily Telegraph legde ze onlangs geduldig uit dat moderne schuttingwoorden als ‘fuck’, ‘screw’ en ‘bitch’ prima op hun plek zijn in de film; volgens haar research werden ze veelvuldig gebruikt in het achttiende- eeuwse Engels. Ook hoofdrolspeelster Dormer trekt parallellen met het heden: ze vergeleek de in de Britse pers breed uitgemeten echtscheiding van de Worsleys met die van tv-kok Nigella Lawson en kunstverzamelaar Charles Saatchi. Alleen: ‘ Die scheiding waren we na een maand zat. Het elkaar publiekelijk kapotmaken van de Worsleys duurde bijna tien jaar.’