filmjaar 2016

Bloederig, een tikje duister

Clive Barkers Midnight Meat Train op tv

Martin ten Broek ,

'Ik wil mijn lezers langzaam verleiden en meelokken naar een plek die rijker en donkerder is, en mythischer, vol met echo's en mysteries, met zowel zuivere onschuld als loodzware schuld en verdorvenheid.' Schrijver/schilder/regisseur Clive Barker houdt, zo laat hij weten op een van de extraatjes op de dvd van Midnight Meat Train, niet zo van de lichte toets.

Collega-auteur Stephen King schreef ooit op de achterflap van Barkers verhalenbundel The Books of Blood een aanbeveling: 'I've seen the future of horror, his name is Clive Barker'. Kings voorspelling kwam ten dele uit. Barker beschrijft in een aantal interessante verhalenbundels en romans fantastische, alternatieve werelden, die steeds parallel bestaan aan de onze. Zijn verhalen zijn doordrenkt van wreedheid, occult, bloederig geweld en buitenissige erotiek . Niet de doorsnee griezelromannetjes, dus.

Een aantal van zijn verhalen werd verfilmd, maar Barker was niet tevreden over het resultaat. Hij bewerkte zijn korte verhaal The Hellbound Heart tot een scenario en regisseerde de film zelf. Hellraiser (1987) baarde veel opzien: het horrorfilmpubliek was gewend aan tamelijk rechttoe rechtaan schurken als Freddy Krueger en Jason Voorhees, maar werd nu geconfronteerd met bovennatuurlijke SM-meesters (M/V), die vonden dat ze hun slachtoffers een dienst bewezen door ze steeds intensere pijn te laten ervaren. Behoorlijk donker,  inderdaad, Mr. Barker.


Clive Barker over Hellbound, het vervolg op Hellraiser: 'You can't make an omelette without breaking an egg...'

Andere films naar het werk van de auteur stellen teleur. Nightbreed won weliswaar een Silver Scream Award op het Amsterdam Fantastic Film Festival en Lord of Illusions bevatte een paar enge scènes en mooie special effects, maar de meeste Barker-verfilmingen missen uiteindelijk het gruizige surrealisme dat de eerste twee Hellraiser-films zo geslaagd maakte.

Sinds 1995 schildert de schrijver liever dan dat hij films maakt. De regie van de verfilming van zijn korte verhaal Midnight Meat Train liet hij over aan de Japanse regisseur Ryuhei Kitamura. Die maakte eerder onder andere de zeer geslaagde zwaardvechtfilm Azumi, over een meisje dat in de roerige Japanse middeleeuwen wordt opgeleid tot moordenares, en later het geleerde in de praktijk brengt door tientallen tegenstanders te vermoorden, waarbij honderden liters bloed in het rond spuiten.

Bloed is er in elk geval genoeg te vinden in de sfeervolle Midnight Meat Train. En er zijn ook aan vleeshaken opgehangen kadavers, uit elkaar gerukte organen. Er is een schurk , vertolkt door Vinnie Jones, die Hellraisers opperdemon Pinhead naar de kroon kan steken. Er wordt echter maar een glimp van die andere, donkere werkelijkheid gegeven. Midnight Meat Train is een tamelijk geslaagde horrorfilm, maar het zou leuk zijn om ook eens een van de lange, epische romans van Barker verfilmd te zien, met een stevig budget, een goede cast en een visionaire regisseur.

Als ze maar wel zorgen voor voldoende bloed, natuurlijk.

Andere columns over films op tv van De Bankzitter