filmjaar 2016

It's better to burn out

De Bankzitter over The Runaways

Martin ten Broek ,

The Runaways vertelt het verhaal van een paar jonge meiden die een band oprichten, en zich dan ook maar storten op de overvloedig beschikbare drugs. Dinsdag is hij op tv.

Geen beroep woester dan rockmuzikant, dat is algemeen bekend. Zangers en gitaristen (M/V) zuipen, snuiven, duiken met iedereen de koffer in, hangen de beest uit. Seks, drank en drugs zijn de secundaire arbeidsvoorwaarden van het vak.

The Runaways begint, heel rock-'n-roll, met een druppel bloed : in de openingsscène van de film wordt de vijftienjarige Cherie Currie voor het eerst ongesteld, midden op straat. Oeps. Niet veel later doet ze auditie als zangeres voor de pas opgerichte meidenrockgroep The Runaways. De band staat onder begeleiding van platenproducer Kim Fowley, die geeft tips: de meiden moeten leren denken met hun piemels, ze moeten veel vloeken en seks en rebellie uitstralen. Ze krijgen van hem les in hoe je voorwerpen moet ontwijken die naar je gegooid worden terwijl je staat te spelen, en hoe je dan je middelvinger moet opsteken.

De band gaat toeren, wordt langzamerhand populair, de meiden verdwalen in een schaduwwereld van roem, seks, drank en drugs.

De echte Runaways, Live in Japan

Dat mag allemaal voos en ruig klinken, maar zo voos en ruig waren The Runaways eigenlijk niet. Over de band werd destijds gezegd dat het - voornamelijk mannelijke - publiek vooral naar de optredens ging omdat de zestienjarige zangeres er een gewoonte van maakte om in haar onderbroek op te treden. Dat is misschien wat overdreven, maar The Runaways waren op de keper beschouwd gewoon een redelijke, pittige rockband, meer niet. Vandaar misschien dat op de voze en ruige momenten in de film liedjes van Iggy and the Stooges en The Sex Pistols klinken, en niet van The Runaways.

Uiteindelijk gaat de film vooral over de negatieve kanten van het rock-'n-roll- leven. De echte Cherie Currie, op wier autobiografie de film is gebaseerd, had te kampen met een stevig drugsprobleem. Uiteindelijk is ze nog goed terechtgekomen - ze verdient nu de kost door met een kettingzaag beelden uit bomen te zagen, ook behoorlijk rock-'n-roll - maar na de Japanse toernee van The Runaways is Cherie een zielig hoopje ellende.

Dat zal vast kloppen, toch is jammer dat de film niet gewoon een lofzang is op de vrijheid van het woeste leven. Andere rockfilms eindigen ook al zo in mineur . Sid and Nancy en Control eindigen bijvoorbeeld ook in dood en verderf. It's better to burn out, than to fade away, zong Neil Young ooit, maar als je die films bekijkt, wil natuurlijk niemand meer rockster worden.

The Runaways is dinsdag 5 februari om 20.30 uur te zien bij RTL 8

Meer columns van De Bankzitter over het filmaanbod op tv