nieuwe site?

Knutselcinema

De Bankzitter: Un long dimanche…

Martin ten Broek ,

Vrijdag komt Un long dimanche de fiançailles op tv, de film die Jean-Pierre Jeunet maakte na zijn kassucces Le fabuleux destin d’Amélie Poulain. En hij is weer heel Jeunetterig.

Een op de zeven inwoners van Frankrijk ging naar de bioscoop om Amélie te kijken. Dat is indrukwekkend, voor een film die weliswaar behoorlijk geestig was , en inventief gemaakt, met een mooi script en een leuke hoofdrolspeelster. Maar : een op de zeven! Zelf vond ik het ook een leuke film, de tweede keer dat ik hem keek. De eerste keer heb ik hem na een half uurtje afgezet.

Ik was misschien in een wat knorrige bui, vond in elk geval de film té schattig, te zoet. Jeunet nam je in die film mee in een wereld zoals hij die misschien in zijn jeugd zal hebben ervaren: vol avontuur en mysterie. Hij schotelde ons een geïdealiseerd, wat clichématig Parijs voor, met louter grappige en aandoenlijke bewoners, zonder drommen toeristen of groepjes illegalen die nep-ivoren olifantjes proberen te verkopen. Zo'n sprookje, daar moet je zin in hebben. En dat had ik die eerste keer niet.

Foutaises, een korte film van Jeunet

Bij het bekijken van Un long dimanche de fiançailles bekroop me ook een wat ongemakkelijk gevoel. Dit was toch een film over de gruwelen van de Eerste Wereldoorlog? Waarom dan al die schattige tafereeltjes er tussendoor? Maar, na wat doorzetten werd duidelijk dat hij zo een heel effectieve tegenstelling wist te creëren tussen de vernietigingsmachine en de wereld die vernietigd werd.

Bij het bekijken van documentaires over WO I, zoals die de laatste tijd veel op tv zijn geweest, zijn de beelden uit de loopgraven gruwelijk. Maar de beelden van de jonge mannen die afscheid nemen van vriendinnen en familie, terwijl ze nog wat bravoure proberen uit te stralen, grijpen mij pas echt bij de strot. Omdat ze waarschijnlijk hoopten dat de oorlog niet zo erg zou zijn. Net als het meisje en de soldaat uit Un long dimanche de fiançailles. En wij weten inmiddels natuurlijk beter.

Jeunets knutselcinema, met dat inventieve production design, lenige camerawerk en die speelse montage, werkt uiteindelijk vrij goed. Als je in die film dan een soldaat zijn verstand ziet verliezen, als een kind door een levensgevaarlijk niemandsland ziet dwalen, dan komt dat binnen dit kader geloofwaardig over. En zo wint de film het uiteindelijk toch van mijn cynisme.

Un long dimanche de fiançailles is vrijdag 7 november om 23.15 uur te zien op Eén

Meer columns van De Bankzitter over het filmaanbod op tv