nieuwe site?

Rolmodel

De Bankzitter: Run Fatboy Run

Martin ten Broek ,

Vrijdag is Run Fatboy Run te zien op tv, een komedie van David 'Friends' Schwimmer met een hoofdrol voor Simon 'Shaun of the Dead' Pegg als aardige, sukkelige loser.

Er zijn maar weinig komieken die altijd leuk zijn. De Marx-brothers kwamen in de buurt. Hun slapstick was altijd haarfijn in elkaar geknutseld, de dialogen van Groucho waren vaak briljant, de pianoscènes werden na verloop van tijd weliswaar een tikje voorspelbaar, maar nog steeds virtuoos uitgevoerd. Niet voor niks dicht Woody Allen in Hannah and her Sisters een van hun films helende, therapeutische eigenschappen toe.

(Pas wel op voordat je bovenstaand fragment kijkt: bevat een spoiler als je deze - heel aardige - film nog niet gezien hebt...)

Maar normaal gesproken zijn sommige films van een acteur of regisseur nu eenmaal wat beter dan andere. Dan helpt het dat je het typetje van een komiek een beetje pruimt. Adam Sandler (ik begeef me op glad ijs) kán best grappig zijn, maar wordt hij zodra hij iets minder leuk is meteen onuitstaanbaar. Jim Carrey kán heel leuk zijn, maar ook verschrikkelijk. John C. Reilly kan tenen doen krommen, maar soms is hij hilarisch (en in sommige serieuze films ijzersterk).

Veel films van Simon Pegg vind ik heel leuk. Shaun of the Dead , Hot Fuzz en The World's End  waren erg geestig. A Fantastic Fear of Everything was een stuk minder leuk. Run Fatboy Run zat er ergens tussenin. Maar wat zijn minder geslaagde films missen aan hilarische scènes, wordt goedgemaakt door het personage van Pegg.

Pegg speelt zelden de macho, de man die het allemaal wel weet. Zelfs als hij een bovengemiddeld getalenteerd boordwerktuigkundige uit de toekomst speelt (in Star Trek) heeft zijn personage iets van een gewone sloeber, iemand uit een beetje verloederde buurt, die liever met zijn vrienden een biertje drinkt dan dat hij zich inspant om carrière te maken of de wereld te redden.

In Run Fatboy Run doet de sloeber een domme belofte: om zijn ex terug te krijgen wil hij laten zien dat hij heus geen loser is, door een marathon uit te lopen. Hij heeft drie weken de tijd om in vorm te komen, wat toch aan de krappe kant is voor een stevige roker en drinker. Gelukkig krijgt hij hulp van vrienden en bekenden.

Een van hen biedt adviezen uit de Cosmopolitan. Marathonlopers horen bijvoorbeeld voor een wedstrijd 'een kilo pasta te eten', en moeten 'vooral niet vergeten om hun tepels met vaseline in  te smeren', tegen het schuren van het hardloopshirt. Het zijn tips voor de moderne zelfbewuste mens, die zich perfect door het leven slaat, die alles aan kan en overal goed in is.

Maar Peggs personage is niet perfect. Hij weet dat, hij twijfelt aan zichzelf en heeft de neiging om alles maar op te geven omdat het toch niet zal lukken.

Toch gaat hij door, gesteund door de anderen , waarbij hij leert zichzelf met enig meededogen te bekijken: hij is gewoon een sloeber die ook maar zijn best doet. Hij hoeft niet perfect te zijn. Het zijn natuurlijk gewoon tips uit zo'n Mindfulness-special van Happinez, maar toch weet Pegg dat geloofwaardig, menselijk en sympathiek in te vullen. Je gunt die gozer een kans op geluk. Daarom blijf je kijken, ook als je even niet van de bank rolt van het lachen.

Run Fatboy Run is vrijdag 26 september om 22.50 uur te zien op RTL 8

Meer columns van De Bankzitter over het filmaanbod op tv