nieuwe site?

De pijnlijke spiegel van Mike Judge

De Bankzitter: Office Space

Rick de Gier ,

De satire van Mike Judge (Beavis and Butthead, Silicon Valley) is vaak pijnlijk accuraat. Vrijdag op tv: Office Space, een must-see voor iedereen die het kantoorbestaan van dichtbij kent.

In de komedie Idiocracy (2006) van Mike Judge wordt een heel gewone Amerikaan (Luke Wilson) bij wijze van experiment ingevroren, om vijfhonderd jaar later weer bij te komen. De VS blijkt een maatschappij van idioten te zijn geworden, waarin het nieuws wordt gepresenteerd door pornosterren, water is vervangen door sportdrankjes, entertainment bestaat uit louter scheet- en ballengrappen, en de president (Dwayne Elizondo Mountain Dew Herbert Camacho) een verwaande tv-ster is die toespraken alsvolgt opent: ‘I know shit is bad right now, but I got a plan that’s gonna fix EVERYTHING!’

Gevraagd naar huidige ontwikkelingen in de Amerikaanse politiek en cultuur, zei Judge onlangs in een interview: ‘Ik ben duidelijk geen profeet; met de voorspellingen in Idiocracy zat ik er 490 jaar naast.’

Op Twitter viel coscenarist Etan Cohen hem bij: ‘Ik had nooit verwacht dat Idiocracy een documentaire zou worden.’

De satire van Mike Judge mag niet altijd even subtiel zijn, hij is vaak wel heel erg raak. In de jaren negentig waren zijn creaties Beavis en Butthead slechts íets dommere versies van een hele generatie scholieren en studenten die zuipend, boerend en cynisch commentaar leverend voor MTV hingen. En in zijn HBO-sitcom Silicon Valley (inmiddels toe aan seizoen vier), over de geeks en opportunisten in de Californische IT-sector, zijn talloze grappen en situaties direct uit het leven gegrepen. Judge en zijn team nemen het waarheidsgehalte van de serie zo serieus dat ze meer dan tweehonderd adviseurs hebben om ideeën aan te leveren en feiten te checken. (Onlangs publiceerde The New Yorker dit zeer lezenswaardige achtergrondverhaal over de totstandkoming van Silicon Valley.) 

Vrijdag 18 november komt de komedie Office Space (1999) op tv, waarin Judge het kantoorbestaan op de hak neemt. Inmiddels bekend terrein, dankzij series als The Office, maar de sprekende details en algehele druilerigheid van Judge’s op eigen ervaringen gebaseerde klucht blijven bijzonder goed getroffen. De film groeide uit tot cultklassieker dankzij scènes als die waarin de hoofdpersonen – à la maffiosi in een Scorsese-film – een storende printer bewerken met een honkbalknuppel.