Didier Large

Componist

Didier Large is componist.
Er zijn 6 films gevonden.

Ma terre

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Bernard Malaterre. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Roger Souza, Agnès Torrent, Marie-Joséphine Crenn en André Dupon.

Saynac is een schilderachtig dorpje in de rotsachtige heuvels van het departement van de Lot. De zeventig-jarige schapenhouder Fernand (Thibault) die weduwnaar is, leeft al jaren in onmin met zijn buurman, de vijftig-jarige geitenkaasboer D[KA1]ed[KA1]e (Souza), een vrijgezel. Hun hoeves worden gescheiden door een leegstaand huis. Dan komt een alleenstaande moeder, de 35-jarige Yoyo (Torrent) met haar tien-jarige dochtertje Laura (Crenn) terug naar haar geboortegrond. Ze nemen hun intrek in Yoyo's ouderlijke huis, i.c. de leegstaande woning. Ze wil de pigeonnier ombouwen tot een vakantiehuisje en in het huis gastenverblijven maken met als gevolg dat de omheining, die de koppige Fernand en Dédé hadden opgetrokken, afgebroken wordt. Het duo heeft echter nog een veel grotere hekel aan toeristen, dus hebben ze een gemeenschappelijke zaak. Een Frans boerendrama zonder de minste complexen. De confrontatie tussen de twee boerenpummels en de stadse Yoyo is voldoende stof voor de nodige conflicten. Natuurlijk zal de kleine Laura in haar onschuld alles in vrede laten eindigen. De liefhebbers van dit soort films zullen vanzelfsprekend smullen, maar wie van wat minder ouderwets vertier houdt, walgt er ongetwijfeld van. Regisseur Malaterre schreef zelf het scenario. Het camerawerk is van Bernard Cassan.

Parisien, tête de chien

1996 | Komedie, Sportfilm

Frankrijk 1996. Komedie van Christiane Spiero. Met o.a. Sam Karmann, Marthe Villalongo, Paul Crauchet, Guillaume Romain en Virginie Peignien.

Pierre Monestier (Karmann) is de talent-scout voor een Parijse voetbalploeg. Hij reist doorlopend het land af op zoek naar jong, beloftevol voetbaltalent. Hij is niet erg vlug enthousiast wanneer hij een jonge kerel ziet die wat met de bal uit de voeten kan, maar dan valt zijn oog op Vincent Billot (Romain), een verstoten, onhandelbare vijftienjarige knaap, die het voetballen duidelijk in zijn bloed heeft. Een Franse variante op een thema dat in Amerika al zo dikwijls gebruikt werd. Er is niets nieuws onder deze zon en het wordt niet eens met veel overtuiging gebracht. Het is zelfs twijfelachtig of voetbalfanaten veel zullen hebben aan deze vrouwelijke kijk op een mannelijke sport, waarin ook aandacht besteed wordt aan het sociale kader. Philippe Donzelot en Jean-Jacques Kahn schreven het voorspelbare scenario, dat in beeld gezet werd door Jean- Claude Hugon.

Et si on faisait un bébé?

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Christiane Spiero. Met o.a. Macha Méril, Patrick Chesnais, Tsilla Chelston, Marina Foïs en Quentin Ogier.

De geboorte van hun kleinkind verandert het leven van vijftigers Lucille (M[KA1]eril) en Jean-Louis (Chesnais). Daar ze zelf geen kinderen konden krijgen hebben ze er destijds een geadopteerd. Nu de wetenschap verder staat en er veel meer mogelijk is verlangt Lucille naar een eigen kind, een droom die een vrouw van vijftig amper enkele jaren geleden niet kon realiseren. Een thema dat eind jaren 1990 erg actueel was. Mocht een oudere vrouw, zelfs na de menopauze, nog een kind krijgen? Wetenschappelijke mogelijkheid, maar hoe moet je er menselijk tegenover staan? De film brengt dit vraagstuk als een sentimenteel stationsromannetje dat eerder lachwekkend dan dramatisch ondersteund is. Méril en Chesnais doen hun best, maar dit zwak scenario van regisseur Spiero gaf hen niet de minste hulp. Fotografie van Jean-Claude Hugon.

Tango, mambo et cha-cha-cha...

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Françoise Decaux-Thomelet. Met o.a. Bernadette Lafont, Marcel Maréchal, Elise Tielrooy, Pierre Olivier Mornas en Claire Prévost.

Maréchal en Lafont, een landbouwersechtpaar, staan op de vooravond van hun pensioen. Beiden hebben daar een andere kijk op en dat brengt problemen met zich mee. Zij is gehecht aan het land en de boerderij die ze nog van haar ouders heeft geërfd. Zijn grote droom is eindelijk een reis rond te wereld maken. En hun kinderen zijn ook al geen grote hulp. Ondertussen, ver van dit rustig gezinnetje, doet een Parisienne een opzienbarende intrede in het dorp. Doordeweekse tragi-komedie over een confrontatie van een vrouw uit de stad met de problemen van het platteland. Goede acteurprestaties kunnen niet op tegen het voorspelbare, zwakke scenario van Decaux-Thomelet en François Bonaventure. Mooie fotografie van Dominique Bouilleret. Formaat 16/9.

Le garçon qui ne dormait pas

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Michaël Perrotta. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Serge Moati, Aurélien Wiik, Emmanuelle Devos en Farah Bernard.

De elf-jarige Wiik groeit op in een instelling voor verlaten kinderen. Elk weekend brengt hij door bij een opvangfamilie. Vader Moati en moeder Bourgine beschouwen dit als een daad van menselijkheid, terwijl hun zoontje graag een grotere broer wil hebben. Op een dag duikt een tante van Wiik op. De jongen raakt in verwarring. Hij heeft het erg naar zijn zin bij het pleeggezin, maar vraagt zich af of het bij zijn tante niet beter zou zijn. Hij besluit haar te gaan opzoeken. Op een tedere, niet overdreven sentimentele manier, wordt hier het probleem aangesneden van verlaten kinderen. Het dilemma van de jongen wordt realistisch en aangrijpend uitgebeeld. Prachtige vertolking van de jonge Wiik. Pascale Breton schreef het scenario, dat in filmbeelden vertaald werd door Jean-Claude Saillier.

Julie, bientôt 12 ans et demi

1993 | Familiefilm

Frankrijk 1993. Familiefilm van Olivier Langlois. Met o.a. Evelyne Bouix, Jean-Marie Winling, Candide Lefranc, Sébastien Chamaillard en Bernard Graczyk.

Pierre (Winling) is reder van een drietal vissersbootjes. Zes jaar geleden werd hij door een ongeval op een van de scheepjes blind. Kort erop liet zijn vrouw hem en hun zes-jarige dochter Julie (Lefranc) zitten. Al die tijd heeft Julie haar vader geholpen en haar moeder in de huishouding vervangen. Nu is ze twaalf en de resultaten op school laten te wensen over. Pierre denkt dat het beter voor Julie zou zijn als zij naar een internaat gaat. Julie is hierover ongerust en ongelukkig. Ze wil een list bedenken. Haar kameraad Mathieu (Chamaillard) heeft een idee: zoek naar een geschikte vrouw voor Pierre. Ondertussen gaan de zaken door de daling van de visprijzen slecht en Pierre moet met bankkrediet werken. Op de bank leert hij Florence (Bouix) kennen, die daar stage loopt en zijn rekening behandelt. Door weer een ongeluk van Pierre, trekt Florence zich het lot van het gezinnetje aan. Verschrikkelijk sentimenteel gedoe dat echter een uitschieter is door de levenslustige, spontane vertolking van de jonge Lefranc. Het scenario van Langlois, Pierre Fauquet, Emmanuelle Sardou en regisseur Langlois staat echter bol van de clich[KA1]es, maar die weten af en toe de (jonge) kijk(st)er een fikse brok in de keel te bezorgen. Camerawerk van Jacques Guerin en Dominique Bonnot.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Didier Large op televisie komt.

Reageer