Jean-Paul Muel

Acteur

Jean-Paul Muel is acteur.
Er zijn 27 films gevonden.

La mémoire à vif

2000 | Thriller

Frankrijk/België 2000. Thriller van Patrick Poubel. Met o.a. Jacqueline Bir, Véra Briole, Rémi Martin, Jean-Paul Muel en Nathalie Laroche.

Alice (Briole) groeide op als een weesmeisje. Als ze volwassen is krijgt ze bericht van haar enig familielid, tante Elisabeth (Bir), die al van voor Alices geboorte in Colombia woont, dat deze haar komt opzoeken. Alice biedt haar onmiddellijk onderdak aan, tot groot ongenoegen van haar man Marc (Martin), een architect, die het maar vreemd vindt dat tante nooit enig teken van leven heeft gegeven. Het is alsof ze uit het niets opdoemt. Volledig verblind merkt Alice niet dat tante Elisabeth inderdaad niet te vertrouwen is. Boeiende psychologische thriller die de kijker doorlopend op het verkeerde been zet. De plot is zeer goed opgebouwd, maar het einde komt wat ontgoochelend over. Sterk spel van de belangrijkste rollen. De film werd duidelijk met weinig middelen gemaakt, maar de regisseur kan dit in zijn voordeel ombuigen. Hij schreef het scenario samen met Ellen Sherman en Charlotte Paillieux. Fotografie is van Denis Rouden. Dolby Surround.

Passage interdit : Les égoïstes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Michaël Perrotta. Met o.a. Brigitte Fossey, François Dunoyer, Alexandre Thibault, François Levantal en Jean-Michel Noirey.

Mathilde Auger (Fossey) heeft altijd in het steegje `Cent Pains` gewoond, evenals haar familie die het huis al sinds generaties betrekt. Ze heeft nooit de bedoeling gehad te vertrekken. Tot op de dag dat zakenman Jean Vannetti (Dunoyer), eigenaar van de hele steeg, van plan is om ze te slopen en er een winkelcentrum op te trekken. Het lijkt voor hem wel de zaak van de laatste kans, want iedereen laat hem in de steek. De zaken gaan slecht en zijn vrouw en zoontje zijn sinds een jaar spoorloos verdwenen. Maar Mathilde is niet bereid om zich zonder slag of stoot uit haar huis te laten verdrijven. Ze tracht de andere huurders te mobiliseren om zich te verzetten tegen de afbraak van hun huizen en de teloorgang van hun straat. De plannen van Vannetti en het verzet van Mathilde zaaien tweedracht onder de bewoners. Een bitterzoete kroniek van een gemeenschap die moet kiezen tussen eigenbelang en het belang van iedereen. Fossey en Dunoyer zijn subliem als de antagonisten. Het is een film met gewone mensen en hun kleine problemen, maar het werd geestig ingeblikt, met de nodige dosis dramatiek. Vincent Sollignac en regisseur Perrotta schreven het scenario. Fotografie is van Jean-Louis Sonzogni. De afloop van hun avonturen is te zien in PASSAGE INTERDIT : LES SABOTEURS.

Passage interdit : Les saboteurs

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Michaël Perrotta. Met o.a. Brigitte Fossey, François Dunoyer, Alexandre Thibault, François Levantal en Jean-Michel Noirey.

Het verzet in het steegje `Cent Pains` groeit. Steeds meer bewoners gaan geloven in de acties van Mathilde (Fossey) en ze verenigen zich om hun belangen te verdedigen tegen Jean Vannetti (Dunoyer). Maar deze laatste stuurt een onderhandelaar, Arnaud Blagnac (Thibault) en dat blijkt een meester te zijn in de manipulatie van mensen. Het gaat hard tegen hard en velen weten niet meer wie ze moeten geloven, temeer daat Blagnac het gerucht verspreidt dat Mathilde dubbel spel speelt. Kunnen ze haar nog vertrouwen? En wat mogen ze geloven van de beloftes die Blagnac doet? Het vervolg van de strijd van de steegbewoners tegen het grote kapitaal, begonnen met PASSAGE INTERDIT : LES ÉGOÏSTES. De mengeling van humor en drama zit nog steeds even goed in elkaar en Fossey en Dunoyer blijven de show moeiteloos leiden en worden schitterend geholpen door een reeks uitstekende acteurs die alle mogelijke karakters moeten uitbeelden, een mozaïek van het leven, bij elkaar gehouden door de figuur van Mathilde. Vincent Solignac, die in de film het personage van Martin Payen uitbeeldt, schreef het scenario samen met regisseur Perrotta. Fotografie is van Jean-Louis Sonzogni.

Docteur Sylvestre : Café frappé

1999 | Drama

Frankrijk/België 1999. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Jérôme Anger, Marthe Villalonga, Jean-Paul Muel, Samir Guesmi en Christian Sinniger.

Dr. Sylvestre (Anger) vervangt de plaatselijke dokter in een klein dorpje. Op een dag wordt hij opgeroepen door de kruidenier die tevens een caf[KA1]e uitbaat. Een van zijn klanten, een apothekeres, voelde zich eensklaps onwel. Hij praat wat met de andere klanten als er plotseling een explosie weerklinkt. Een gasfles is ontploft door een lek. Sylvestre dient de eerste zorgen toe aan de gewonden, geholpen door H[KA1]el[KA2]ene (Villalonga). Zit er kwaad opzet achter deze ontploffing? Het dorpje raakt in een ware paranoïa, die nog wordt aangesterkt door roddels van allerlei slag. Sylvestre, de vreemde eend in de bijt, moet ervoor zorgen dat de vrede weerkeert. De reeks krijgt steeds meer weg van die andere melige serie, L'INSTIT, met inbegrip van een onbeschaamde sentimentaliteit. Anger doet vertwijfeld moeite om niet mee ten onder te gaan aan het gebrek aan fantasie van scenaristen van dienst, Alain Étéve en Frédérique Fall, maar hij heeft het niet gemakkelijk. Enkel de fervente fans van de goede dokter zullen nog enkele redenen kunnen aanhalen om hem te verdedigen. De rest kiest beter een ander kanaal. Fotografie is van Gilles Arnaud. Stereo.

Les couloirs du temps: Les visiteurs 2

1998 | Komedie, Sciencefiction

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Jean Reno, Christian Clavier, Muriel Robin, Marie-Anne Chazel en Christian Bujeau.

In middeleeuws Frankrijk wordt ridder Godefroy bestolen door zijn knecht Jacqouille, die er met de juwelen van zijn bruid vandoor gaat. Godefroy zet de achtervolging in, een tocht die hem leidt tot in de 20ste eeuw.

Ni vue, ni connue

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Mireille Darc, Christophe Odent, Jean-Marie Winling, Jean-Paul Muel en Hugues Boucher.

Nicole, alias Anne, alias Claudia, alias Caroline, alias Brigitte (Darc) leidt al een dertigtal jaar een avontuurlijk leven via illegale zaakjes. Net wanneer zij na lange tijd haar zoon Herv[KA1]e (Boucher) weer wil opzoeken wordt die ongewild bij een gevecht tussen huurmoordenaars en politie betrokken en gedood. Nicole blijft achter met zevenjarig kleinzoontje (Gauzy) dat zij met hand en tand gaat beschermen. Indianenverhaalachtig scenario van Huguette Debaisieux, Pierre Pauquet en regisseur Lary waarin Darc de kans krijgt alle registers via kameleonistische personnage-vermommingen open te trekken.

Le feu sous la glace

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Françoise Decaux-Thomelet. Met o.a. Philippine Leroy-Beaulieu, François Levantal, Rufus, Valérie Bonneton en Pierre-Olivier Mornas.

Pierre Autrac (Levantal), een vermaard journalist, wordt ervan verdacht een interview te hebben vervalst. In afwachting dat hij van alle blaam gezuiverd zal worden aanvaardt hij een baantje als cultureel redacteur van een regionale provinciekrant. Hij is de alleenstaande vader van een dochtertje en daar hij dikwijls weg moet doet hij beroep op Eve (Bonneton), een jonge, levenslustige babysit. In het appartementsgebouw waar hij zijn intrek neemt maakt hij kennis met Constantine Duparc (Leroy- Beaulieu), zijn onaangename, verwende, antipathieke buurvrouw en haar norse vader Albert (Rufus). Op een winteravond treft hij Constantine aan aan de rand van een plattelandsweg. Ze heeft autopech en gaat tegen haar zin met hem mee. Wat verder begeeft ook zijn wagen het en in de storm vluchten ze in een leegstaande villa, waar ze elkaar beter leren kennen. Gevolg: hij komt te laat op een afspraak voor een interview met een bekende thrillerauteur. Een sentimentele komedie over het krijgen van een tweede kans, zowel in het privéleven als professioneel en de moeilijke geboorte van een liefdesrelatie. Het verhaaltje verliest dikwijls ritme en soms lijkt het alsof de acteurs niet meer weten waar het met hun personage heen moet. Niet bepaald vervelend, maar evenmin erg interessant. Decaux-Thomelet schreef het scenario samen met Nathalie Steinberg en François Bonaventura. Fotografie is van Hans Meier.

La voie est libre

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Stéphane Clavier. Met o.a. François Cluzet, Philippine Leroy-Beaulieu, Emma de Caunes, Éric Caravaca en Jean-Paul Muel.

`De Franse spoorwegen - ja, dat kan`; of: hoe kom je aan vijftig miljoen Franse Francs als je werkloos bent. Jules (Cluzet in een prima rol) is op de keien gezet door de Franse spoorwegen. Hij neemt de passagiers in gijzeling van een trein die een Parijze voorstad verbindt met het centrum, omdat hij response wil van de Minister van Verkeer, die zeventien brieven van hem onbeantwoord liet. In de lange nacht die de gijzeling duurt, ontstaan er banden van medeplichtigheid en amoureuze betrekkingen tussen inzittenden van de treinwagon en het eindigt met een onverwachte ontknoping in de finale. Het regiedebuut van Clavier, de broer van de andere, is een aardige en levendig gemonteerde komedie, die adequaat ondersteund wordt door de muziek van Michel Hardy. Enkele zwakheden in de film worden ruimschoots goed gemaakt door het enthouisiasme van de rolverdeling, in bijzonder de frisse en verleidelijke De Caunes.

Sur un air de mambo

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jean-Louis Bertucelli en Sabine Ullmann. Met o.a. Catherine Jacob, Jean-Paul Muel, Bernard Alane, Betty Bomonde en Jean-Jacques Moreau.

Muel en zijn vrouw Jacob runnen een niet zo goed lopende kapperszaak. Muel is een driftkikker die niemand ontziet: zijn vrouw Jacob niet, zijn dochter Bomonde niet, zelfs de weinige vaste klanten niet. Hij veroorzaakt een auto-ongeval, lIgt een tijdje in coma, ontwaakt, maar lijdt aan geheugenverlies. Hij is meteen een andere man geworden, levenslustig, joviaal, grappig... Kleurrijke personages en sappige dialogen van Sabine Ullmann en regisseur Bertucelli, naar diens eigen 'herinneringen'. Roodharige Jacob is onweerstaanbaar als kapster van middelbare leeftijd met de allures van een midinette. Muel glijdt moeiteloos van klerelijer in de huid van gelukzalige geestesgestoorde. Alane schittert als vleiende meester-dameskapper. Franse boulevardkomedie op zijn best.

Les visiteurs

1992 | Komedie, Familiefilm, Sciencefiction, Drama

Frankrijk 1992. Komedie van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Jean Reno, Christian Clavier, Valérie Lemercier, Marie-Anne Chazel en Christian Bujeau.

Poiré, regisseur van verscheidene succesvolle komedies, biedt amusement voor het grote publiek met de wederwaardigheden van een dappere ridder en zijn schildknaap, die na een vergissing met een toverdrankje in onze tijd zijn terechtgekomen. Poiré werkt het anachronisme op humoristische wijze uit, laat terloops de veranderingen van de zeden zien en wijst op allerlei ogenschijnlijk doodgewone dingetjes die voor de middeleeuwse logica niet te bevatten zijn. Reno is sober; Clavier daarentegen uitbundig. Lemercier is een bourgeois-type en Chazel leeft zich helemaal uit als zingende zwerfster. In deze komedie wisselen subtiliteit en botte grappen elkaar af. Als familievermaak geslaagd. Scenario van Regisseur Poiré en Christian Clavier. Camerawerk van Jean-Yves Le Mener.

Années de plume, années de plomb

1991 |

Frankrijk 1991. Nicolas Ribowski. Met o.a. Claude Piéplu, Jacques Gamblin, Hélène Duc, Jean-Paul Muel en Claude Lochy.

Parijs 1969. De vrouw van de directeur en oprichter van een groot landelijk oppositieweekblad wordt weduwe. Ze weet strikt genomen niets van journalistiek en politiek, en vertrouwt de leiding toe aan drie oude rotten in het vak die, uiteraard, een hartgrondige hekel aan elkaar hebben. In werkelijkheid stellen twee van hen vooral voor hun persoonlijke carri[KA2]ere veilig, en het is de derde, Grouset (Pi[KA1]eplu), die het feitelijke directeurschap voor zijn rekening neemt. Als een eerlijk en hartstochtelijk beroepsbeoefenaar vereenzelfigt hij zich helemaal met `zijn` blad. Een hele zware taak, maar hij krijgt in Mahler (Gamblin), die stage komt lopen, een bekwame bondgenoot. Deze wordt zijn geestelijke zoon, met name in de moeilijke momenten tijdens het referendum van 28 april 1969, die het vertrek van generaal de Gaulle tot gevolg hadden. Een mengeling van persoonlijke en politieke intriges, die het voornamelijk moet hebben van het redelijke talent van de twee hoofdrolspelers.

Want To Stay Alive?

1990 | Actiefilm, Misdaad

Frankrijk/Italië 1990. Actiefilm van Claude Bernard-Aubert en Claude-Bernard Auber. Met o.a. Michael Brandon, Mickey Sebastian, Guy Marchand, Cathérine Erhardy en Daniel Ubaud.

Brandon als Tom Lepski van James Hadley Chase in zijn vierde en laatste filmavontuur. De kwaliteit van de prestigieus opgevatte reeks deed Sergio Gobbi er terecht toe besluiten ze liever stop te zetten dan er verder nog geld in te pompen en de beoogde twaalf films maar verder niet af te maken. De Franse Riviera wordt opgeschrikt door een reeks moorden, waarvan de slachtoffers steeds behoren tot de vijftig rijkste bewoners. Als de moordenaar zich vergist en een onderhuurster in een villa doodt, zit hij goed fout. Het meisje was een vriendin van Lepski en dat kan niet ongestraft blijven. Na een paar minuten hou je het als toeschouwer wel voor gezien, want het scenario van Gilles Lambert, Alec Medieff en Gobbi gaat alle stompzinnigheid te boven. Gelukkig zijn er nog de mooie toeristische plaatjes van de Azurenkust, ditmaal gefilmd door Claude Becognée.

Una vita scellerata

1990 | Avonturenfilm, Biografie

Duitsland/Italië/Frankrijk 1990. Avonturenfilm van Giacomo Battiato. Met o.a. Wadeck Stanczak, Max von Sydow, Ben Kingsley, Pamela Villoresi en Sophie Ward.

Groots opgezette Euro-epos rond de Italiaanse, zestiende eeuwse goudsmid-beeldhouwer Cellini (gespeeld door Stanczak), naar diens eigen biografie. In het Firenze van 1523 werkt Cellini, van nederige afkomst, in een atelier voor weeskinderen. Hij is brutaal maar getalenteerd en doodt in [KA1]e[KA1]en van zijn opvliegende buien een jongeman, die hem beledigde. Ter dood veroordeeld slaat hij op de vlucht, vermomd als priester: het begin van een turbulent, schokkend en gewelddadig leven. Als voortvluchtige belandt hij aan het hof van paus Clemens (Von Sydow), die hem de hand boven het hoofd houdt. Wanneer de paus sterft wordt hij omringd door vijanden en samenzweerders. Opnieuw doodt hij bij een dispuut een tegenstander en wordt weer opgesloten. In ongenade gevallen bij de paus kan Cellini toch nog terecht aan het hof van de Franse koning (Donnadieu). Hij droomt van beeldhouwen, want het bewerken van juwelen zint hem niet langer. Weer in Italië zet hij zich aan een magistraal bronswerk: Perseus en Medusa. Het wordt een obsessie. Visueel een lust voor het oog met als hoogtepunten de gruwelijke uitbeelding van geweld, de Val van Rome en een pestepidemie. Prachtige vertolkingen met een aantal bekende namen in bijrollen, zoals die van Kingsley als de gouverneur. In het Frans bekend als L'OR ET LE SANG, in het Engels als A VIOLENT LIFE.

Par la bande

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van François Dupont-Midy. Met o.a. Jacques Morel, Jacques Serres, Evelyne Dandry, Jean-Pierre Darras en Jacques François.

Een gevangene, die zich op het dak van de landelijke strafgevangenis bevindt, maakt luidkeels zijn onschuld kenbaar en dreigt zelfmoord te plegen als zijn dossier niet opnieuw geopend wordt. Dat is het uitgangspunt van het onderzoek dat Julien Fontanes (Morel) moet gaan uitvoeren. Een langzaam voorthobbelende en weinig soepel gemonteerde film, die een langdradig verhaal vertelt, dat toch een zekere humor bevat. Het resultaat is een televisiefilm met twee kanten, gemaakt door een (middelmatig getalenteerde) afvallige van het witte doek.

Le salon du pret à saigner

1990 | Actiefilm, Misdaad

Frankrijk 1990. Actiefilm van Joël Séria. Met o.a. Hugues Quesler, Jeanne Goupil en Jean-Paul Muel.

Een lopendebandwerkje van Séria, die zich daarin bekwaamd heeft, met een trouwe rolbezetting over een man die twaalf jaar voor zijn broer heeft opgeknapt en vaststelt dat die ook nog met zijn vriendin getrouwd is. Tussen een nieuw te beginnen smokkelzaak wreekt hij zich nog even op zijn broer. Mag gerust worden overgeslagen.

Bienvenue à bord!

1990 | Thriller

Frankrijk 1990. Thriller van Jean-Louis Leconte. Met o.a. Pierre Richard, Martin Lamotte, Evelyne Bouix en Jean-Paul Muel.

Een schrijver, tevens handelsvertegenwoordiger, komt met zijn auto in een verkeersopstopping terecht. Hij moet zich daarbij het gezelschap van een zeer raadselachtige lifter laten welgevallen, zodat hij de meest enerverende zestig kilometer van zijn leven doormaakt. Let op de ironische titel van de film. Deze regisseur lijkt geobsedeerd door alles wat met 'gevangen zitten' en verstikkende, afgesloten ruimten te maken heeft. Een vlakke montage, een weinig beweeglijke regie en nauwelijks enige verbeeldingskracht. Gelukkig zijn de acteurs heel overtuigend.

Le crime de Neuilly

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Claude Barrois. Met o.a. Raymond Pellegrin, Thierry Rode, Jean-Michel Martial, Pierre Hatet en Jean-Paul Muel.

Een bewerking van de roman [KL]Les Clarines de Neuilly[KLE] van Claude Barrois (verschenen bij 'Fleuve Noir', Paris). Hij betrapt zijn echtgenote in bed met haar jonge minnaar. Deze vlucht via een naburig appartement, terwijl een oude dame die niet kan slapen hem met een verrekijker bespiedt. Dan heeft hij helaas de pech over een lijk te struikelen... Redelijke regie maar deze film moet het niettemin vooral hebben van de vondsten uit het boek en ook van het overtuigende spel.

Gueule d'arnaque

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Joël Séria. Met o.a. Hugues Quester, Philippe Rouleau, Jeanne Goupil, Olivia Brunaux en Dora Doll.

Joe Laboissière, bijgenaamd 'Joe Dandy' was een oneerlijke bankkassier. Hij heeft er juist twee jaar gevangenis op zitten wanneer hij natuurlijk weer wordt ingeschakeld door het 'wereldje'. Deze reeks avonturen is bekwaam in scène gezet, zonder van de gemeenplaatsen en cliché's die bij het genre horen af te zien. Een film die heus wel wat ontspanning biedt, maar de kijker zoekt tevergeefs naar de originele ideeën die het werk van Joël Séria doorgaans kenmerken. Weer een voormalige cineast die omwille van het geld zijn verstand op nul heeft gezet.

In Extremis

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Olivier Lorsac. Met o.a. Sophie Duez, Philippe Caroit, Julien Maurel, Jean-Pierre Kohut Svelko en Jean-Paul Muel.

Een vage misdaadgeschiedenis dient als basis maar vooral als aanleiding. Drie jonge criminelen - twee jongens en een meisje - vormen een onafscheidelijk trio. Een van hen raakt tenslotte gewond door toedoen van de politie en de andere twee kappen met het verleden. In wezen gaat het hier om een lofzang op de dwaze, opgewonden, prikkelende en romantische liefde naast de schets van een minder leuke tijd. Helaas ondergaat de regisseur van deze debuutfilm de invloed van Jean-Luc Godard (in het bizonder PIERROT LE FOU), Bertrand Blier, Léos Carax en anderen van wie hij zich moet losmaken, alvorens volledig tot ontplooing te kunnen komen. Lorsac doet in ieder geval oprecht aan.

Navarro : Le chasse-neige

1987 | Misdaad

Frankrijk 1987. Misdaad van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Sam Karmann, Jacques Martial, Christian Rauth en Daniel Rialet.

Dubbelzinnige titel, want de sneeuw is natuurlijk geen sneeuw. Het gaat over drugs. Politie en autoriteiten doen wat ze kunnen maar zijn machteloos. Jongeren organiseren zich daarom in bendes, die een genadeloze jacht inzetten op de 'dealers'. De intentie is goed maar niet alles verloopt even vlekkeloos, en de gevaren worden van dien aard dat inspecteur Navarro moet ingrijpen. Strak, doelmatig en solide, net als hoofdrolspeler Hanin, maar zonder ook maar enige persoonlijke cinematografische inbreng. Scenario van Alain Robillard.

La tricheuse

1987 | Drama

Australië/Frankrijk 1987. Drama van Joyce Buñuel. Met o.a. Ludmilla Mickael, Martin Sacks, Wojciech Pszoniak, Zouzou en Jean-Paul Muel.

1953. Een aantrekkelijke vrouw van 45 jaar, ooit een held in het Verzet, woont al drie jaar samen met een jonge schrijver die een `best-seller` geschreven heeft over haar avonturen tijdens WO II. Hun communicatie is perfect totdat hij een jong sterretje ontmoet. Vanaf dat moment bestaat het leven uit twijfel, jaloezie, verwijdering en waanzin. De regisseuse heeft de zaak echter nogal technisch opgevat en de acteurs doen hun best. Resultaat: onverteerbaar, omdat het immers een bewerking is van een roman van Guy des Cars (omgedoopt tot `Guy des Gares` door de kritiek). Alleen het genie van Bu[KA6]nuel (Luis) had van deze stoffige soap iets kunnen maken. Minder dan

Kamikaze

1986 | Misdaad, Sciencefiction, Drama

Frankrijk 1986. Misdaad van Didier Grousset. Met o.a. Michel Galabru, Richard Bohringer, Dominique Lavanant, Riton Liebman en Kim Massee.

Een buitengewoon begaafde geleerde, ontslagen en aangewezen op een uitkering, wordt een dusdanige mensenhater dat hij een wapen uitvindt waarmee hij via zijn tv-toestel mensen kan doden die live op televisie verschijnen. Hij wordt uiteindelijk ontmaskerd door een politiecommissaris en neergeschoten 'vanwege staatsredenen'. Het interessante scenario wordt tekort gedaan door een onevenwichtige, te intellectuele en te abstracte regie van Grousset, wiens debuut dit is. Niettemin enkele sterke scènes en Galabru acteert goed.

Rends-moi la clé

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van Gérard Pirès. Met o.a. Jane Birkin, Jacques Dutronc, Guy Marchand, Nathalie Nell en Roland Bertin.

Een vrouw, die bij een uitgeverij werkt, woont samen met een zakenman. Haar nog altijd verliefde ex-echtgenoot trekt bij hen in, samen met een oude gangster wiens memoires door de ex- echtgenoot bewerkt worden voor dezelfde uitgever als waar de vrouw voor werkt. De jaloerse ex-vrouw van de zakenman zorgt op haar beurt voor de nodige complicaties. Deze gekunstelde komedie dankt aanvankelijk veel aan de charme van de acteurs, maar het scenario is zó mager dat de film wordt gevuld met eindeloze luchtopnamen - Dutronc verplaatst zich namelijk per helikopter - om aan een film van enige lengte te komen.

Elle voit des nains partout

1981 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1981. Komedie van Jean-Claude Sussfeld. Met o.a. Philippe Bruneau, Marilyne Canto, Christian Clavier, Agnès Daems en Roland Giraud.

Een veelbelovend debuut naar een succesvol toneelstuk, dat nauwelijks terug te herkennen is. Opvallende buitenopnamen, mooie decors, aardig tempo, veel vindingrijkheid en de juiste toon. Een onmogelijk verhaal, komisch verteld. In een kasteel bevinden zich zowel Roodkapje als Sneeuwwitje, de koningen van Frankrijk en Engeland, Tarzan en vele anderen. Het klassieke sprookje uit onze jeugd moet het ontgelden. Een van de weinige goede Franse komedies van de laatste tien jaar.

Bête mais discipliné

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Jacques Villeret, Kelvine Dumour, Michel Aumont, Catherine Lachens en Céleste Bollack.

Een dienstplichtig marinier moet tijdens zijn weekendverlof een geleerde escorteren, maar verdooft deze en zijn superieur met een nieuw wapen - slaapgas - en gaat toch naar zijn vriendin, die hem bedriegt met een tenniskampioen. Hij gebruikt het gas ook bij de match tegen een rivaal. Zidi neemt niet eens de moeite meer om de uitgewerkte intrige te vertellen, maar offert alles op aan een serie van weinig oorspronkelijk en volledig uitgemolken gags. Villeret heeft kwaliteiten die zeker de hoofdrol verdienen, maar komt in een lichter komediegenre beter tot zijn recht dan in een logge soldatenklucht.

L'hôtel de la plage

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Myriam Boyer, Daniel Ceccaldi, Anna Gaël, Michèle Grellier en Guy Marchand.

Een aantal gezinnen brengt jaarlijks de vakantie door in een hotel in een Bretonse badplaats, maar ook door de opgroeiende kinderen zijn er toch weer onvoorziene verrassingen en amoureuze complicaties. De regisseur van A NOUS LES PETITES ANGLAISES houdt zich aan hetzelfde stramien van vakantieflirts - nu in alle leeftijdscategorieën - met minimale oorspronkelijkheid. Sommige aardige momenten zijn te danken aan de acteurs. Scenario van Michel Lang.

La fille du garde-barrière

1975 | Erotiek

Frankrijk 1975. Erotiek van Jérôme Savary. Met o.a. Michel Dussarat, Mona Mour, Maritin, Jean-Paul Muel en Valérie Kling.

Een parodie op de pornofilms uit de beginjaren van de twintigste eeuw. Hoewel de film te lang duurt en om die reden onevenwichtig is, valt er af en toe toch heel wat te lachen. Een vrouw, gespeeld door Mour, wordt op de spoorbaan verkracht (!) en bevindt zich vervolgens in een publiek huis in de stad enz. Een opeenvolging van burleske, zotte en clowneske vondsten leidt de film naar zijn einde, waar stiekem de moraal om de hoek komt kijken. De tweede en tot nu toe laatste speelfilm van Savary is van geen enkele vorm van commentaar of dialoog voorzien en is daarbij ook nog zwart-wit; de film werd dan ook een flop, ook later onder een andere titel, ROMANCE AU BOXON.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Paul Muel op televisie komt.

Reageer